| YouTube Channel

बाहुदन्तिन् (bAhudantin)

 
शब्दसागरः
English
बाहुदन्तिन्
m.
 (-न्ती) INDRA.
E.
 बह् many, (four.), दन्त a tooth,
aff.
 इनि ।
Yates
English
बाहु-दन्तिन् (न्ती) 5.
m.
 Indra.
Wilson
English
बाहुदन्तिन्
m.
 (-न्ती) INDRA.
E.
 बाहु an arm, दन्त a tooth,
aff.
 इनि.
Apte
English
बाहुदन्तिन् [bāhudantin],
m.
 , बाहुदन्तेयः An epithet of Indra.
Apte 1890
English
बाहुदंतिन् m. बाहुदंतेयः An epithet of Indra.
Monier Williams Cologne
English
बाहु—दन्तिन्
m.
N.
 of Indra,
L.
 (cf. बहुदन्ती-सुत)
Monier Williams 1872
English
बाहुदन्तिन्, ई, m. (fr. बहु + दन्त), an epithet
of Indra.
—बाहुदन्ति-पुत्र, अस्, m. a son of Indra,
epithet of Jaya-datta (son of Indra and reputed author
of a Tantra).