| YouTube Channel

बभ्र् (babhr)

 
Monier Williams Cologne
English
वभ्र् (or बभ्र्),
cl.
1.
P.
वभ्रति (aor. अवभ्रीत्,
Pāṇ.
vii, 2, 2, Sch.), to go, go astray,
Dhātup.
xv, 49.
Benfey
English
बभ्र् बभ्र् (sprung from ब-
भ्रम्, i. e. reduplicated भ्रम्), or
वभ्र् वभ्र्, i. 1, Par. To go, to go
astray, Hit. 82, 13.
Bopp
Latin
बभ्र् et वभ्र् 1. P. (गतौ K. गत्याम् V.
ut videtur, forma
redupl.
cf. भ्रम्) ire, errare. HIT. 82. 13.: व-
यम्…अन्धा इव बभ्रामः.