| YouTube Channel

पैण् (paiN)

 
शब्दसागरः
English
पैण्(ऋ)पैणृ r. 1st cl. (पैणति)
1. To go or approach.
2. To command or
direct, (an act.)
3. To touch or embrace.
4. To pound or grind.
Yates
English
पैण् (ऋ) पैणति 1.
a. To go or ap-
proach
to command
to touch
or embrace
to pound or grind.
Monier Williams Cologne
English
पैण्
cl.
 1.
P.
 पैणति, to go
to send
to embrace,
Dhātup.
 xiii, 15 (cf. पेण्).
Monier Williams 1872
English
पैण् पैण् [cf. rts. पेण्, लैण्, प्रैण्], cl. 1.
P. पैणति, पैणितुम्, to go, approach
to command, direct (an act)
to send
to touch or
embrace
to pound, grind.
Benfey
English
† पैण् पैण्, पेण् पेण्, लैण्
लैण्, प्रैण् प्रैण्, i. 1, Par.
1.
To go.
2. To embrace.
3. To send,
or to pound.
Kridanta Forms
Sanskrit
पैण् (पै꣡णृँ꣡ गतिप्रेरणश्लेषणेषु - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = पैणनम्
अनीयर् = पैणनीयः - पैणनीया
ण्वुल् = पैणकः - पैणिका
तुमुँन् = पैणितुम्
तव्य = पैणितव्यः - पैणितव्या
तृच् = पैणिता - पैणित्री
क्त्वा = पैणित्वा
ल्यप् = प्रपैण्य
क्तवतुँ = पैणितवान् - पैणितवती
क्त = पैणितः - पैणिता
शतृँ = पैणन् - पैणन्ती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 पैण्
मूलधातुः:
 पैणृ
धात्वर्थः:
 गति-प्रेरण-श्लेषणेषु
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 पैणति
Burnouf
French
*पैण् पैण्, cf. पेण्।