| YouTube Channel

पूय् (pUy)

 
Capeller Eng
English
पूय् पू॑यति become foul or putrid, stink.
Yates
English
पूय् (ङ, ई) पूय्यते 1.
d. To split or
cleave
to be fetid.
Apte
English
पूय् [pūy], 1
U.
 (पूयति-ते)
To stink, putrefy,
To split up, divide.
To be dissolved or destroyed
श्रद्दधानस्य पूयन्ते सर्वपापान्यशेषतः
Mb.
 * 1.1.254
(considered by some to be 4 Ā. also).
Apte 1890
English
पूय् {c1c} U. (पूयति-ते) 1 To stink, putrefy.
2 To split up, divide.
3 To be dissolved
(considered by some to be {c4c} A. also).
Monier Williams Cologne
English
पूय्
cl.
 1.
P.
 पू॑यति (TS.
ŚBr.
&c.
 ), Ā. पूयते (Dhātup. xiv, 13), to become foul or putrid, stink.
पूय् [cf. Zd. pū, puiti
Gk. πύον, πύθω
Lat.
 pūs, pūteo
Lith.
 púti
Goth.
 fûls
Germ.
 faul
Eng.
 foul.]
Monier Williams 1872
English
पूय् पूय्, cl. 1. P. A. पूयति, -ते, पुपूय,
-ये, पूयिष्यति, -ते, पूयितुम्, Ved. to
become foul or putrid, to putrefy, stink
to be dis-
solved
to split or cleave (?)
[cf. Zend pū, ‘to
stink
’ pui-ti, ‘putridness:’ Gr. πύ-θ-ω, πΰθ-ο-μαι,
πυθ-ε-δών, Πυθ-ώ, Πύθων, πύ-ο-ν, πυέ-ω, πῦος:
Lat. pūs, pus-cīnu-s, pur-u-lentu-s, put-eo, puter,
put-i-du-s, pud-ere: Goth. ful-s, ‘foul:’ Old Norse
fūi, ‘putridness
’ fūk-i, ‘a stench:’ Angl. Sax.
fūl = Eng. foul = Mod. Germ. faul: Lith. pú-ti,
‘to putrefy
’ pú-d-au, ‘I cause to putrefy
’ pú-lei,
‘pus:’ Hib. putar, ‘putrid, stinking.’]
Benfey
English
पूय् पूय्, i. 1, Ātm.
1. To become
putrid, to stink.
2. To putrefy.
3.
To be dissolved. पूत, see पू। -- Cf.
Goth. fūls, and A.S. fúl
πύϊον, πῦον, πῦος, πυόω,
etc., πύθω, πυθεδών, etc.
Lat. pŭter, putris, putrescere, pŭdere,
repudium, repudiare, probably also
fœtor, etc.
Bopp
Latin
पूय् 1. A. (विशरणे दुर्गन्धे K. दुर्गन्धशीर्ण्योः V.) dissol-
vi, putrescere
foetere. (Cf. lith. pûwu putresco, fut.
pù-su
gr. πῦον, v. पूय, πῦος, πύϑω
lat. pûteo deno-
min. esse videtur a perdito nom. substant. vel adject., v.
पूति
puter, putresco
foeteo mutatâ tenui in aspir. sicut
e. c. in fluo = प्लु
goth. fûls putridus
hib. putar «pu-
trid, stinking».)
Kridanta Forms
Sanskrit
पूय् (पू꣡यीँ॒ विशरणे दुर्गन्धे च - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = पूयनम्
अनीयर् = पूयनीयः - पूयनीया
ण्वुल् = पूयकः - पूयिका
तुमुँन् = पूयितुम्
तव्य = पूयितव्यः - पूयितव्या
तृच् = पूयिता - पूयित्री
क्त्वा = पूयित्वा
ल्यप् = प्रपूय्य
क्तवतुँ = पूतवान् - पूतवती
क्त = पूतः - पूता
शानच् = पूयमानः - पूयमाना
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 पूय्
मूलधातुः:
 पूयी
धात्वर्थः:
 विशरणे, दुर्गन्धे च
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 अकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 आत्मनेपदी
रूपम्:
 पूयते
Capeller
German
पूय्, पू॑यति faul werden, stinken.
Burnouf
French
*पूय् पूय्। पूये 1
p. पुपूये
etc. pp.
पूत। Se pourrir.
Puer.
Gr.
πύθω
lat. puteo, etc.