धातुः: पुष्प्
मूलधातुः: पुष्प
धात्वर्थः: विकसने
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: पुष्प्यति
अनुबन्धादिविशेषः: 
टिप्पनी: पुष्प¦ विकाशे दि० पर० अक० सेट् । पुष्प्यति अपुष्पीत् । पुपुष्प “शरदि पुष्प्यन्ति सप्तच्छदाः” । कण्ड्वा० अपुष्प्यीत् ।


पुष्प् (पु꣡ष्पँ꣡ विकसने - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = पुष्पणम्
अनीयर् = पुष्पणीयः - पुष्पणीया
ण्वुल् = पुष्पकः - पुष्पिका
तुमुँन् = पुष्पितुम्
तव्य = पुष्पितव्यः - पुष्पितव्या
तृच् = पुष्पिता - पुष्पित्री
क्त्वा = पुष्पित्वा
ल्यप् = प्रपुष्प्य
क्तवतुँ = पुष्पितवान् - पुष्पितवती
क्त = पुष्पितः - पुष्पिता
शतृँ = पुष्प्यन् - पुष्प्यन्ती

पुष्प्य puṣp-ya, den. P. flower, blossom: 🞄pp. puṣpita.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

पुष्प्य, Nom. P. A. पुष्प्यति, -ते, &c., to
bear flowers, flower, blossom, bloom.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

पुष्प्य Nom. P. °यति (p. Ā. °यमान) to bear flowers, flower, blossom, bloom, MBh.; Kāv. &c. (cf. √ पुष्प्, °प्यति in Dhātup. xxvi, 15).


पुष्प्य r. 4th. cl. (पुष्प्यति) To blossom. विकशने कण्ड्रा० पाठान्तरम् सक० सेट् ।.


पुष्प्य पुष्प विकशने कण्ड्वा० पाठान्तरम् सक० सेट् । पुष्प्यति अपुष्प्यीत् ।

पुष्प्य (puSpya)

शब्दसागरः

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

वाचस्पत्यम्