| YouTube Channel

पारमेष्ठ्य (pArameSThya)

 
Capeller Eng
English
पारमेष्ठ्य
a.
=
prec.
n.
highest rank, supremacy.
Yates
English
पारमेष्ठ्य (ष्ठ्यं) 1.
n.
Divinity.
Spoken Sanskrit
English
पारमेष्ठ्य - pArameSThya -
adj.
- relating or belonging to or coming from the supreme god
पारमेष्ठ्य - pArameSThya -
adj.
- relating to a king
पारमेष्ठ्य - pArameSThya -
adj.
- royal
पारमेष्ठ्य - pArameSThya -
n.
- supremacy
पारमेष्ठ्य - pArameSThya -
n.
- royal insignia
पारमेष्ठ्य - pArameSThya -
n.
- highest position
Apte
English
पारमेष्ठ्यम् [pāramēṣṭhyam], 1 Supremacy, highest position
Deve Mantra.
Royal insignia
पारमेष्ठ्यानुपादाय पण्यान्युच्चावचानि पादयोर्न्यपतत् प्रेम्णा प्रक्लिन्नहृदयेक्षणः
Bhāg.*
9.1.39.
Apte 1890
English
पारमेष्ठ्यं 1 Supremacy, highest position.
2 Royal insignia.
Monier Williams Cologne
English
पारमे°ष्ठ्य
mfn.
relating or belonging to or coming from the supreme god (Brahmā),
MBh.
Hariv.
Pur.
relating to a king, royal (cf. below)
पारमे°ष्ठ्य
m.
patr. of Nārada,
MBh.
(v.l. °ष्ठ)
पारमे°ष्ठ्य
n.
highest position, supremacy,
AitBr.
MBh.
Pur.
pl.
the royal insignia,
BhP.
Monier Williams 1872
English
पारमेष्ठ्य, अस्, आ, अम् (fr. परमेष्ठिन्),
relating or belonging to the highest or supreme god
(Brahman), coming from the supreme deity
relating
to a king
(अम्), n. highest position, supremacy
royal insignia.
Macdonell
English
पारमेष्ठ्य pārameṣṭh-ya,
a.
relating to the 🞄supreme god (Brahman)
n.
highest position.
Benfey
English
पारमेष्ठ्य पारमेष्ठ्य, i. e. पर-
मेष्ठिन् + य,
I
adj.
1. Referring to
the supreme lord, Brahman, etc., MBh.
1, 7682.
2. Referring to a king,
Bhāg. P. 9, 10, 38 (n. the royal insignia).
II.
n.
Highest position, 2, 2, 22.
Apte Hindi
Hindi
पारमेष्ठ्यम्
नपुं*
- परमेष्ठिन् + प्यञ्
"सर्वोपरिता, उच्चतम पद"
पारमेष्ठ्यम्
नपुं*
- परमेष्ठिन् + प्यञ्
राजचिह्न
Shabdartha Kaustubha
Kannada
पारमेष्ठ्य
पदविभागः - > नपुंसकलिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠತೆ /ಪರಮೋನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವಿಕೆ
पारमेष्ठ्य
पदविभागः - > नपुंसकलिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಬ್ರಹ್ಮಪಟ್ಟ /ಚತುರ್ಮುಖನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವಿಕೆ
निष्पत्तिः - > परम + ष्ठा (गतिनिवृत्तौ) - "इनिः" (उ० ४-१०) "अलुक्" (६-३-१४) "ष्यञ्" (५-१-१२४)
व्युत्पत्तिः - > परमे व्योमनि चिदाकाशे ब्रह्मपदे वा तिष्ठति परमेष्ठिनः भावः
प्रयोगाः - > "पारमेष्ठ्यं महेन्द्रधिष्ण्यं सार्वभौमः रसाधिपत्यम् योगसिद्धीरपुनर्भवं वा मय्यर्पितात्मेच्छति मद्विनान्यत्"
उल्लेखाः - > भाग० ११=१४-१४
L R Vaidya
English
pAramezWya {% n. %} 1. Supremacy, highest position
2. royal insignia.
Mahabharata
English
Pārameshṭhya, adj. (“belonging to Parameshṭhin”). § 246 (Sundopasundop.): I, 211, 7682 (ṛshayaḥ, i.e. the Brahmarshis).--§ 440 (Yakshayuddhap.): III, 164, 11900 (sc. astraṃ, acquired by Arjuna).--§ 588 (Bhīshmavadhap.): VI, 121, 5802 (sc. astraṃ, known to Arjuna). Cf. Pārameshṭha.
Capeller
German
पारमेष्ठ्य dass.
n.
der höchste Rang.