पशु (pazu)

This section shows the AI summary for the selected word, generated by referencing all available dictionaries. This feature is available only for logged-in users.

Warning!

This feature is only for logged in users. Please login to have full access to Kosha.

In this section, you'll find information about the dhatus (verbal roots) related to your search. This includes details like dhatu information, forms, and any available commentaries.

Warning!

This feature is only for logged in users. Please login to have full access to Kosha.

शब्दसागरः

English

 पशु m.
  (-शुः)
	 1. An animal in general,  a beast.
	 2. A goat.
	 3. A subor-
dinate deity and one of SĪVA'S followers.
	 4. Any living be-
ing.
	 5. A sacrifice,  an oblation. 
	 6. The divine soul of the universe.
7. The glomerous fig tree. ind. See,  behold.
 E.
  दृश् to see,  पश
substituted,  and कु Unādi aff.
  

Capeller Eng

English

 प॑शु m.
  cattle (singly or coll.),  animal. esp.
    domestic a.
 
or sacrificial victim (sometimes including man,  sometimes said
contemptuously of a man.  — Abstr.  °ता† f.
 ,  °त्व† n.
 

 पशु॑ m.
  cattle (singly or coll.),  animal. esp.
    domestic a.
 
or sacrificial victim (sometimes including man,  sometimes said
contemptuously of a man.  — Abstr.  °ता† f.
 ,  °त्व† n.
 

Yates

English

 पशु (शुः) 2.
m.
  An animal
 a goat
cattle
 a subordinate deity
 a
living being
 a sacrifice
 soul
of the universe
 a fig-tree.

Help us improve! Let us know about any improvements, bugs, or suggestions you have. Thanks.Click here for Feedback Form

Spoken Sanskrit

English

पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 cattle
अभिप्रस्थापयति  { अभिप्रस्था } 	-	  abhiprasthApayati  { abhiprasthA } 	-	 verb caus. 	-	  drive  [ as the cattle to pasture ]
गव 	-	  gava 	-	 adj.
  	-	 cattle
गवी 	-	  gavI 	-	 f.
  	-	 cattle
पशुतस् 	-	  pazutas 	-	 ind.
  	-	 cattle
सुरभीसुत 	-	  surabhIsuta 	-	 m.
  	-	 cattle
गो 	-	  go 	-	 m.
  	-	 cattle
सुरभीगोत्र 	-	  surabhIgotra 	-	 n.
  	-	 cattle
रूप 	-	  rUpa 	-	 n.
  	-	 cattle
गव्य 	-	  gavya 	-	 n.
  	-	 cattle
शादयति  { शद् } 	-	  zAdayati  { zad } 	-	 verb caus. 	-	  drive on  [ cattle,  etc. ]
व्रज 	-	  vraja 	-	 m.
  	-	 cattle-shed
गवादन 	-	  gavAdana 	-	 n.
  	-	 cattle-food
व्रजाजिर 	-	  vrajAjira 	-	 n.
  	-	 cattle-fold
अजावि 	-	  ajAvi 	-	 m.
  	-	  small cattle
क्षुद्रपशु 	-	  kSudrapazu 	-	 m.
  	-	  small cattle
गोकण्ट 	-	  gokaNTa 	-	 m.
  	-	 cattle-thorn
महापशु 	-	  mahApazu 	-	 m.
  	-	  large cattle
अजाविक 	-	  ajAvika 	-	 n.
  	-	  small cattle
पशु-महामारी 	-	  pazu-mahAmArI 	-	 f.
  	-	 cattle plague  [ German: Rinderpest ]

पशु 	-	  pazu 	-	 m.
  	-	 cows
गो 	-	  go 	-	 m.
  	-	 cows
सुरभीगोत्र 	-	  surabhIgotra 	-	 n.
  	-	 cows
गोता 	-	  gotA 	-	 f.
  	-	 cowship
गोशाल 	-	  gozAla 	-	 n 	-	 cowshed
सर्वगवी 	-	  sarvagavI 	-	 f.
  	-	  all cows
षड्वर्ग 	-	  SaDvarga 	-	 m.
  	-	  six cows
षड्गव 	-	  SaDgava 	-	 n.
  	-	  six cows
प्रियोस्रिय 	-	  priyosriya 	-	 adj.
  	-	  loving cows
वशान्न 	-	  vazAnna 	-	 adj.
  	-	  eating cows
अगोता 	-	  agotA 	-	 f.
  	-	  want of cows
गविनी 	-	  gavinI 	-	 f.
  	-	  herd of cows
गोत्रा 	-	  gotrA 	-	 f.
  	-	  herd of cows
गोस्वामिन् 	-	  gosvAmin 	-	 m.
  	-	  lord of cows
आधेनव 	-	  Adhenava 	-	 n.
  	-	  want of cows
गोधन 	-	  godhana 	-	 n.
  	-	  herd of cows
गोकुल 	-	  gokula 	-	 n.
  	-	  herd of cows
गोमण्डल 	-	  gomaNDala 	-	 n.
  	-	  herd of cows
धैनुक 	-	  dhainuka 	-	 n.
  	-	  herd of cows
गोविधा 	-	  govidhA 	-	 f.
  	-	  food for cows

पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 beast
मृग 	-	  mRga 	-	 m.
  	-	 beast
जन्तु 	-	  jantu 	-	 m.
  	-	 beast
तिर्यञ्च् 	-	  tiryaJc 	-	 m.
  	-	 beast
पुरुषपशु 	-	  puruSapazu 	-	 m.
  	-	 beast  [ man ]
रूप 	-	  rUpa 	-	 n.
  	-	 beast
पशुसदृश 	-	  pazusadRza 	-	 adj.
  	-	 beastly
क्रूर 	-	  krUra 	-	 adj.
  	-	 beastly
नरपशु 	-	  narapazu 	-	 m.
  	-	  man-beast
नृपशु 	-	  nRpazu 	-	 m.
  	-	  man-beast
श्वापद 	-	  zvApada 	-	 m.
  	-	  wild beast
शरि 	-	  zari 	-	 m.
  	-	  wild beast
अरण्यवासिन् 	-	  araNyavAsin 	-	 m.
  	-	  forest beast
पुरुषपशु 	-	  puruSapazu 	-	 m.
  	-	 beast of man
अरण्यवासिनी 	-	  araNyavAsinI 	-	 m.
  	-	  forest beast
हिंसक 	-	  hiMsaka 	-	 adj.
  	-	 beast of prey
श्वापद 	-	  zvApada 	-	 m.
  	-	 beast of prey
श्वापद् 	-	  zvApad 	-	 m.
  	-	 beast of prey
हिंस्र 	-	  hiMsra 	-	 m.
  	-	 beast of prey
क्रौश्न 	-	  krauzna 	-	 m.
  	-	 beast of prey

पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 beast
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 cattle
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 creature
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 animal
पशु 	-	 pazu 	-	 ind.
  	-	  behold!
पशु 	-	 pazu 	-	 ind.
  	-	  see
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  flesh an
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  subordinate deity and one of ziva's followers
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  any animal or brute or beast
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  goat
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  ass
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  individual soul as distinct from the divine Soul of the universe
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  mere animal in sacred things i.e. an uninitiated person
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  cluster fig tree  [ Ficus Glomerata - Bot. ]
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  domestic or sacrificial animal
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  animal sacrifice
पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	  cows
पशु-द्रव्य 	-	 pazu-dravya 	-	 n.
  	-	  animal product
पशु-पालन 	-	 pazu-pAlana 	-	 n.
  	-	  animal husbandry
पशु-महामारी 	-	 pazu-mahAmArI 	-	 f.
  	-	  cattle plague  [ German: Rinderpest ]
भारवाही पशु 	-	  bhAravAhI pazu 	-	 m.
  	-	  transport animal
पशु - आयुर्वेद 	-	 pazu - Ayurveda 	-	 m.
  	-	  veterinary medicine
पशु - आयुर्विद्या 	-	 pazu - AyurvidyA 	-	 f.
  	-	  veterinary medicine
पशु - आहारपोषण 	-	 pazu - AhArapoSaNa 	-	 n.
  	-	  animal nutrition

पशु 	-	 pazu 	-	 m.
  	-	 creature
जनिमत् 	-	  janimat 	-	 adj.
  	-	 creature
प्रजा 	-	  prajA 	-	 f.
  	-	 creature
जन्तु 	-	  jantu 	-	 m.
  	-	 creature
असुभृत् 	-	  asubhRt 	-	 m.
  	-	 creature
जन 	-	  jana 	-	 m.
  	-	 creature
जनुस् 	-	  janus 	-	 m.
  	-	 creature
जन्मभाज् 	-	  janmabhAj 	-	 m.
  	-	 creature
जन्मिन् 	-	  janmin 	-	 m.
  	-	 creature
जन्यु 	-	  janyu 	-	 m.
  	-	 creature
प्राणभाज् 	-	  prANabhAj 	-	 m.
  	-	 creature
शरीरिन् 	-	  zarIrin 	-	 m.
  	-	 creature
संसारिन् 	-	  saMsArin 	-	 m.
  	-	 creature
सर्ग 	-	  sarga 	-	 m.
  	-	 creature
भूत 	-	  bhUta 	-	 n.
  	-	 creature
सत्त्व 	-	  sattva 	-	 n.
  	-	 creature
जात 	-	  jAta 	-	 n.
  	-	 creature
जनिमन् 	-	  janiman 	-	 n.
  	-	 creature
जन्मन् 	-	  janman 	-	 n.
  	-	 creature
सत् 	-	  sat 	-	 m.
  pl. 	-	 creatures

 
   पशु  pazu m.
   mere animal in sacred things i.e. an uninitiated person

Wilson

English

 पशु
m.
  (-शुः)
1 An animal in general,  a beast.
2 A goat.
3 A subordinate deity,  and one of ŚIVA'S followers.
4 Any living being.
5 A sacrifice,  an oblation. 
6 The divine soul of the universe.
7 The glomerous fig tree. ind. See,  behold.
E.
  दृश to see,  पश substituted,  and कु Uṇādi aff.
  

Apte

English

पशु [paśu],  ind.
  Behold ! How good !

पशुः [paśuḥ],  [सर्वमविशेषेण पश्यति,  दृश्-कु पशादेशः]

Cattle (both singly and collectively)
 प्रजापतिर्हि वैश्याय सृष्ट्वा परिददे पशून् Ms.*
  9.327, 331.

An animal in general
 a being
 सर्वथा यत् पशून् पाति तैश्च यद् रमते पुनः तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात् पशुपतिः स्मृतः ॥ Mb.
 *  7.22.123.

A sacrificial animal,  such as a goat
 an oblation,  a victim. 

A brute,  beast
 oft
 en added to words meaning 'man' to show contempt
 a fool
 भूतानि चात्मन्यपृथग्दिदृक्षतां प्रायेण रोषो$भिभवेद् यथा पशुम् Bhāg.*
  4.6.46
 पुरुषपशोश्च पशोश्च को विशेषः H.*
  1
 cf.
   नृपशु,  नरपशु &c.
 

N.
  of a subordinate deity and one of Śiva's followers.

An uninitiated person. 

The soul,  the Supreme Spirit.

A sacrifice in which an animal is killed.

Fire. Comp.
   -अवदानम् a sacrifice of animals. -एकत्वन्यायः the rule that the number is intended to be expressed and enjoined when the sense conveyed by the verb forms the principle matter of a sentence. Thus पशुमालभते means एकत्वपुंस्त्वविशिष्टं पशु- मालभते. This न्याय is established by जैमिनि in MS.*  4.1. 11-16 and 17 an explained by शबर in his भाष्य thereon discussing the text पशुमालभते. (This न्याय is to be contrasted with ग्रहैकत्वन्याय where the लिङ्ग and वचन are अविवक्षित q. v. ).

कर्मन,  क्रिया the act of animalsacrifice.

copulation.  Comp.
   -गायत्री a Mantra whispered into the ear of an animal which is about to be sacrificed
 it is a parody of the celebrated Gāyatrī q. v. 
 पशुपाशाय विद्महे शिरश्छेदाय (विश्वकर्मणे) धीमहि । तन्नो जीवः प्रचोदयात्. -घातः slaughter of animals for sacrifice. -घ्नa.  slaughtering cattle
 वृथापशुध्नः प्राप्नोति प्रेत्य जन्मनि जन्मनि Ms.*
  5.38. -चर्या copulation.  -देवता the deity to whom an animal is offered.

धर्मः the nature or characteristics of cattle.

treatment of cattle.

promiscuous cohabitation
 अयं (नियोगः) द्विजैर्हि विद्वद्भिः पशुधर्मो विगर्हितः Ms.*
  9.66.

the marrying of widows. -नाथः an epithet of Śiva.  -पः a herdsman. 

पतिः an epithet of Śiva
 Me.*
  38, 58
 पशुपतिरपि तान्यहानि कृच्छ्रादगमयदद्रिसुतासमा- गमोत्कः Ku.*
  6.95. कस्त्वं ? शूली, .........पशुपतिर्नैव दृश्ये विषाणे Subhāṣ.

a herdsman,  owner of cattle.

N.
  of a philosopher who taught the philosophical doctrine called पाशुपत
 see Sarva.  S. ad loc.
  -पालः,  -पालकः a herdsman.  पालनम्,  -रक्षणम् the tending or rearing of cattle

पाशः the cord with which the sacrificial animal is bound.

an animal sacrifice.

the bonds which enchain the individual soul,  the world of sense. -पाश- कम् kind of coitus or mode of sexual enjoyment
 स्त्रियमानतपूर्वाङ्गीं स्वपादान्तःपदद्वयम् । ऊर्ध्वांशेन रमेत् कामी बन्धो$यं पशुपाशकः ॥ Ratimañjarī. -प्रेरणम् the driving of cattle.-बन्धः an animal-sacrifice. -बन्धकः a rope for tethering cattle. -मतम् an erroneous or false doctrine. -मारम्ind.  according to the manner of slaughtering animals
 निष्पिष्यैनं बलाद्भूमौ पशुमारममारयत् Mb.
 *  1.154.3
 Bhāg.*
  4.13.41
 इष्टिपशुमारं मारितः Ś.*
  6. -यज्ञः,  -यागः,  -द्रव्यम् an animal-sacrifice. -रज्जुः f.
  a cord for tethering cattle.-राजः a lion.  -लोहितपः a fly. -ष a.
  Ved.
  giving cattle.-समाम्नायः a collection of names for animals. -संभवःa.  produced by animals (as flesh,  honey,  butter,  etc.)
 Ms.*
  8.328. -हव्यम् an animal sacrifice
 Ms.*
  4.28.

Apte 1890

English

 पशुः [सर्वमविशेषेण पश्यति,  दृश्-कु पशादेशः] 1 Cattle (both singly and collectively)
 Ms. 9. 327,  331. 
2 An animal in general. 
3 A sacrificial animal,  such as a goat
 an oblation,  a victim. 
4 A brute,  beast
 often added to words meaning ‘man’ to show contempt
 पुरुषपशोश्च पशोश्च को विशेषः H. 1
 cf. नृपशु,  नरपशु &c. 
5 N. of a subordinate deity and one of Śiva's followers. 
6 An uninitiated person. 
7 The soul,  the Supreme spirit. 
8 A sacrifice in which an animal is killed. 
9 Fire. 
Comp. 
अवदानं a sacrifice of animals. 
क्रिया {1} the act of animal sacrifice. {2} copulation. 
गायत्री a Mantra whispered into the ear of an animal which is about to be sacrificed
 it is a parody of the celebrated Gāyatrī q. v.
 पशुपाशाय विद्महे शिरश्छेदाय (विश्वकर्मणे) वीमहि । तन्नो जीवः प्रचोदयात्. 
घातः slaughter of animals for sacrifice. 
चर्या copulation. 
देवता the deity to whom an animal is offered. 
धर्मः {1} the nature or characteristics of cattle. {2} treatment of cattle. {3} promiscuous cohabitation
 Ms. 9. 66. {4} the marrying of widows. 
नाथः an epithet of Śiva. 
पः a herdsman. 
पतिः {1} an epithet of Śiva
 Me. 36,  56
 Ku. 6. 95. {2} a herdsman,  owner of cattle. {3} N. of a philosopher who taught the philosophical doctrine called पाशुपत
 see Sarva. S. ad loc. 
पालः,  
पालकः a herdsman. 
पालनं,  
रक्षणं the tending or rearing of cattle. 
पाशः {1} the cord with which the sacrificial animal is bound. {2} an animal-sacrifice. {3} the bonds which enchain the individual soul. 
पाशक kind of coitus or mode of sexual enjoyment. 
प्रेरणं the driving of cattle. 
बंधः an animal-sacrifice 
मारं ind. according to the manner of slaughtering animals
 इष्टिपशुमार मारितः Ś. 6. 
यज्ञः,  
यागः,  
द्रव्यं an animal-sacrifice. 
रज्जुः f. a cord for tethering cattle. 
राजः a lion. 
ष a. Ved. giving cattle. 
समाम्नायः a collection of names for animals. 

Monier Williams Cologne

English

 1. पशु ind.
  see,  behold! L.
 

 2. पशु॑ or प॑शु,  m.
  (instr. पशु॑ना or °श्व
 dat.
  प॑श्वे or पश॑वे
 gen.
   पश्व॑स् or °शोस्
 du.
  पश्वा॑
 acc.
   pl.
  पश्व॑स् or °शू॑न्) cattle,  kine (orig. ‘any tethered animal’
 singly or collect. ‘a herd’),  a domestic or sacrificial animal (as opp.  to मृग,  ‘wild animal’
 5 kinds are enumerated,  ‘men,  kine,  horses,  goats and sheep’ [AV.   xi,  2,  9 &c.
  ],  to which are sometimes added mules and asses [MBh.   vi,  155 &c.
  ] or camels and dogs [AV.   iii,  10,  6 Comm. ]),  RV.
   &c.
   &c.
  

 any animal or brute or beast (also applied contemptuously to a man
 cf.
   नर-प्° and नृ-प्°)

 a mere animal in sacred things i.e. an uninitiated person,  Cat.
 

 an animal sacrifice,  AitĀr.
  
 BhP.

 flesh,  RV.
   i,  166,  6 an,  ass,  L.
 

 a goat,  L.
 

 a subordinate deity and one of Śiva's followers,  L.
 

 (with Māheśvaras and Pāśupatas) the individual soul as distinct from the divine Soul of the universe,  RTL.
   89

 Ficus Glomerata,  L.
 

 (pl. ) N.
  of a people,  MBh.
   (v.l. पत्ति)

 प॑शु cattle (only as acc.
   before मन्यते [VS.  xxiii,  30] and मन्यमान [RV.   iii,  53,  23]
 and pl.
  पशूनि,  R.
 
 Kathās.
 )

 पशु [cf.   Zd. pasu
 Lat.
  pecu
 Old Pruss.
  pecku
 Goth.
  faíhu
 Germ.
   fihu,  vihe,  Vieh
 Angl.Sax.  feoh
 Eng.
  fee.]

Monier Williams 1872

English

 1. पशु,  ind. see! behold!

 2. पशु,  उस्,  m. (fr. rt. 3. पश्,  ‘to bind, ’ like
Lat. bestia fr. rt. बन्ध्
 also said to be fr. rt. 1.
पश्
 Vedic forms are du. पश्वा,  acc. pl. पश्वस्, 
inst. पश्वा,  dat. पश्वे,  gen. पश्वस्),  cattle (both
singly and collectively),  a herd,  drove
 any smaller
animal used as a sacrificial victim,  a goat
 an animal
in general,  any domestic animal,  (ग्राम्याः पशवः, 
domestic animals,  of which five kinds are enumerated, 
men,  kine,  horses,  goats,  and sheep,  to which are
sometimes added mules and asses or camels and
dogs)
 a brute,  beast,  (आरण्याः or वन्याः पशवः, 
wild beasts,  beasts of the forest
 sometimes said con-
temptuously of a man
 cf. पुरुष-प्°)
 a mere
animal in sacred things,  an uninitiated person
 a
victim [cf. नृ-प्°]
 an oblation
 a subordinate deity
and one of Śiva's followers
 (with Māheśvaras and
Pāśupatas) soul,  the Supreme Spirit,  the divine soul of
the universe
 Ficus Glomerata
 (उ),  n.,  Ved. cattle
 an
animal,  beast
 [cf. Lat. pecu
 Old Pruss. pecku
 Goth.
faih-u
 Old Germ. fih-u
 Mod. Germ. vieh,  ‘cat-
tle
’ perhaps Gr. πῶῑ.]
—पशु-कर्मन्,  अ,  n.,  Ved.
the act of offering the victim
 sacrifice
 copulation.
—पशु-कल्प,  अस्,  m.,  Ved. the ritual of animal sa-
crifice.
—पशु-काम,  अस्,  आ,  अम्,  Ved. desirous of
possessing cattle.
—पशु-क्रिया,  f. the act of animal
sacrifice
 acting like cattle,  copulation.
—पशु-गा-
यत्री,  f. a parody of the holy verse of the Vedas
whispered into the ear of an animal about to be
sacrificed (पशु-पाशाय विद्महे शिरश्-छेदाय
धीमहि तन् नः पशुः प्रचोदयात्).
—पशु-
घात,  अम्,  n. slaughter of animals for sacrifice.
—पशु-घ्न,  अस्,  ई,  अम्,  slaughtering cattle.
—प-
शु-चर्या,  f. acting like cattle
 copulation.
—पशु-
चित्,  त्,  त्,  त्,  Ved. piled up with cattle (as a sacrificial
fire).
—पशु-जातीय,  अस्,  आ,  अम्,  pertaining to the
animal kingdom.
—पशु-तन्त्र,  अस्,  m. = पशु-
कल्प,  q. v.
—पशु-ता,  f. or पशु-त्व,  अम्,  n. the
condition or nature of an animal,  bestiality,  brutality
the condition of a sacrificial animal,  the being a sa-
crificial animal
 the sacrifice of an animal.
—पशु-
तृप्,  प्,  प्,  प्,  Ved. gratifying one's self with cattle, 
i. e. stealing cattle
 (Sāy.) = पशूनां तर्पयितृ, 
feeding cattle.
—पशु-द,  अस्,  आ,  अम्,  making a
grant of cattle
 (आ),  f.,  N. of one of the Mātṛs
attending on Skanda.
—पशु-दा,  आस्,  आस्,  अम्,  mak-
ing a grant of cattle.
—पशु-देवत,  अस्,  आ,  अम्, 
Ved. invoking cattle as a deity (said of a for-
mula or ceremony)
 (आ),  f. the deity of the
victim,  i. e. the deity to whom the sacrifice is
offered.
—पशु-धर्म,  अस्,  m. the characteristics
of cattle,  conduct of cattle,  treatment of cattle
promiscuous cohabitation
 the marrying of widows
(एण),  ind. like a beast.
—पशु-नाथ,  अस्,  m. ‘lord
of cattle, ’ an epithet of Śiva.
—पशु-प,  अस्,  आ, 
अम्,  guarding or keeping cattle
 (अस्),  m. a herds-
man.
—पशु-पति,  इस्,  m. ‘lord of the animals’ (or
according to others ‘lord of a servant named Paśu’), 
an epithet of the later Rudra (Rudra-Śiva) or of a
similar deity (often associated in the Veda with
Bhava,  Śarva,  Ugra,  Rudra,  Mahā-deva,  Īśāna,  and
others,  who together with Bhīma are in later times
regarded as manifestations of the one deity Rudra)
= Śiva
 N. of a scholiast
 of a lexicographer
 of Agni
(according to one legend every deity acknowledged
himself to be a mere पशु or animal before his lord
and master Śiva,  when they solicited him to destroy the
Asura Tri-pura.)
—पशुपति-शर्मन्,  आ,  m.,  N. of
a man.
—पशुपति-शास्त्र,  अम्,  n. the sacred book
of the Pāśupatas revealed by Śiva.
—पशु-पल्वल, 
अम्,  n. a fragrant grass,  Cyperus Rotundus (which
grows in pools frequented by cattle).
—पशु-पा,  आस्, 
m.,  Ved. a keeper of herds,  herdsman
 an epithet of
Pūṣan
 (आ),  m. du. epithet of Pūṣan and Revatī.
—पशु-पाल,  अस्,  m. a keeper of herds,  herdsman
(आस्),  m. pl.,  N. of a people to the N. E. of Madhya-
deśa
 (अम्),  n. the country or kingdom of the Paśu-
pālas
 (अस्),  m.,  N. of a king (or perhaps a king of the
Paśu-pālas).
—पशु-पालक,  अस्,  m. a herdsman
(इका),  f. a herdsman's wife.
—पशु-पालन,  अम्, 
n. tending or rearing cattle.
—पशु-पाल्य,  अम्,  n.
breeding cattle.
—पशु-पाश,  अस्,  m. the cord with
which the victim is bound,  binding the victim at a
sacrifice
 an animal sacrifice
 the chains which fetter
the individual soul,  the world of sense.
—पशु-
पाशक,  अस्,  m. a kind of coitus.
—पशु-प्रेरण, 
अम्,  n. the driving of cattle.
—पशु-बन्ध,  अस्, 
m. an animal sacrifice
 N. of an Ekāha.
—पशु-
बन्धक,  अस्,  or अम्,  m. or n. (?),  a rope for
tethering cattle.
—पशु-भर्तृ,  ता,  m. ‘lord of
cattle, ’ an epithet of Śiva.
—पशु-भेद,  अस्,  m. a
class or species of animals.
—पशु-मत्,  आन्,  अती,  अत्, 
connected with cattle or animals,  relating to cattle or
animals
 rich in cattle,  rich in herds
 connected
with animal sacrifices
 containing the word पशु
(अत्),  n. possession of cattle.
—पशु-मार,  अस्,  m.
the manner of slaughtering cattle
 (अम्,  एण),  ind.
according to the manner of slaughtering cattle.
—पशु-मारक,  अस्,  आ,  अम्,  attended with the
sacrifice of animals,  accompanied by immolation of
animals.
—पशु-मोहनिका,  f. ‘stupefying animals, ’
a species of plant (= कट्वी).
—पशु-यज्ञ,  अस्,  m.
an animal sacrifice.
—पशु-याग,  अस्,  m. the sa-
crifice of animals.
—पशु-रक्षण,  अम्,  n. the
tending of cattle.
—पशु-रक्षि,  इस्,  इस्,  इ,  Ved.
keeping or tending cattle
 (इस्),  m. a herdsman.
—पशु-रक्षिन्,  ई,  m. ‘tending cattle, ’ a herdsman, 
shepherd.
—पशु-रज्जु,  उस्,  f. a cord for tethering
cattle,  a tether for animals.
—पशु-राज,  अस्,  m.
‘monarch of the beasts, ’ a lion.
—पशु-रोमन्,  अ, 
n. the hair of an animal.
—पशु-वत्,  ind. like an
animal,  brutally
 (Ved.) as in an animal (sacrifice).
—पशु-वर्धन,  अस्,  आ,  अम्,  Ved. increasing
cattle,  causing cattle to thrive
 (अम्),  n. the thriving
of cattle.
—पशु-विद्,  त्,  त्,  त्,  Ved. providing cattle.
—पशु-शीर्ष,  अम्,  n. the head of an animal.
—पशु-श्रपण,  अम्,  n.,  Ved. cooking a sacrificial
animal
 (अस्),  m.,  scil. अग्नि,  the fire on which the
victim's flesh is cooked.
—पशु-ष,  अस्,  आ,  अम्,  or
पशु-षा,  आस्,  आस्,  अम्,  Ved. bestowing cattle.
—पशु-
ष्ठ,  अस्,  आ,  अम्,  Ved. existing or found in cattle.
—पशु-सख,  अस्,  m. ‘friend of cattle, ’ N. of a
Śūdra.
—पशु-सनि,  इस्,  इस्,  इ,  Ved. bestowing cattle.
—पशु-समाम्नाय,  अस्,  m. ‘enumeration of sa-
crificial animals, ’ N. of a section of the Vājasaneyi-
saṃhitā.
—पशुसमाम्नायिक,  अस्,  ई,  अम्,  men-
tioned in books on animal sacrifices.
—पशु-सम्-
भव,  अस्,  आ,  अम्,  produced by animals (as flesh, 
honey,  butter,  &c.).
—पशु-साधन,  अस्,  ई,  अम्, 
Ved. leading or guiding cattle.
—पशु-सूत्र,  अम्, 
n.,  N. of a work.
—पशु-हरीतकी,  f. the fruit of
the Spondias Mangifera
—पशु-हव्य,  अम्,  n.
sacrifice of animals.
—पशु-कृ,  cl. 8. P. A. -क-
रोति,  -कुरुते,  -कर्तुम्,  to transform into an animal
to offer as a victim.
—पश्व-इष्टि,  इस्,  इस्,  इ (fr.
पश्वस्,  acc. pl. of पशु and इष्टि),  Ved. wishing
for herds
 (इस्),  f. desire of cattle
 (Sāy.) = अग्नेर्
इष्टिः,  a fire offering,  offering by fire.
—पश्व्-
अयन,  अम्,  n.,  Ved. a festival attended with animal
sacrifices.
—पश्व-यन्त्र,  अस्,  आ,  अम्,  (fr. पश्व
for पश्वस् + यन्त्र),  Ved. being within the cattle-
fold
 (Sāy.) provided with the means of letting out
or extricating cattle.
—पश्व्-अवदान,  अम्,  n. sa-
crifice or offering of animals.
—पश्व्-आचार,  अस्,  m., 
N. of a particular form of the worship of Devī.
—पश्व्-इज्या,  f.,  Ved. animal sacrifice.
—पश्व्-इष्, 
ट्,  ट्,  ट्,  Ved. wishing for cattle
 (Sāy.) driving cattle, 
a cattle-driver.
—पश्व्-इष्टका,  f.,  Ved. bricks in the
shape of animals.
—पश्व्-एकादशिनी,  f. an aggregate
of eleven sacrificial animals.

Macdonell

English

 पशु páś-u (or -ú),  m.
  [tethered beast],  cattle 🞄(single head or herd)
 domestic animal (including 🞄cows,  horses,  goats,  sheep,  asses,  and 🞄dogs: opp. mṛga,  wild beast)
 beast,  brute
 🞄sacrificial animal,  victim: -kalpa,  m.
  ritual 🞄of the animal sacrifice
 (ú) -kāma,  a.
  desiring 🞄cattle
 -ghna,  a.
  killing animals
 m.
  🞄cattle-slayer
 -tā,  f.
 ,  -tva,  n.
  condition of 🞄being a sacrificial animal
 condition of cattle
 🞄bestiality
 -tṛp,  a.
  cattle-stealing
 -dharma,  m.
  manner of beasts or in which beasts 🞄are treated
 -páti,  m.
  lord of beasts,  ep. of 🞄Śiva
 -pāla,  m.
  guardian of flocks,  herdsman 🞄(also: -ka, ): -vat,  ad. after the manner 🞄of herdsmen
 -pīḍita,  (pp.) n.
  damage caused 🞄by cattle
 -bandhá,  m.
  (binding of victim to 🞄sacrificial post),  animal sacrifice
 -mát,  a.
  🞄connected with or abounding in cattle
 containing 🞄the word ‘paśu
’ -rakṣin,  m.
  tender 🞄of cattle,  herdsman
 -roman,  n.
  hair of an 🞄animal
 -vat,  ad. ad. like the brutes
 as with 🞄cattle
 -vadha,  m.
  slaughter of animals
 -samāmnāya,  m.
  enumeration of the sacrificial 🞄animals in the Aśvamedha: i-ka,  a.
  mentioned 🞄in the Samāmnāya
 -han,  a.
  (ghnī) killing 🞄beasts
 -havya,  n.
  animal sacrifice.

Benfey

English

 पशु पश् + उ,  m.
 
 1. Cattle (viz. neat-
cattle,  horses,  goats,  sheep,  asses,  and
dogs),  Man.  10,  48.
 2. A beast, 
Böhtl. Ind. Spr. 304.
 3. An animal to be
immolated,  Rām.  1,  61,  8.
 -- Comp.
  घृ-
त-,  m.
  the image of a beast formed
with clarified butter,  Man.  5,  37.
देव-,  m.
  cattle consecrated to a deity.
नर-,  and पुरुष-,  m.
  a beast-like
man. 
नृ-,  m.
  a man destinated to be
immolated. पिष्ट- (vb. पिष्),  m.
  the
image of a beast formed with dough, 
Man.  5,  37. -- Cf.  Goth. faihu
 A.S.
feoh
 Lat. pecus,  pecoris and pecudis
probably also πῶϋ.

Hindi

पशु

Apte Hindi

Hindi

पशुः
पुं*
  - "सर्वमविशेषेण पश्यति- दृश् + कु,  पशादेशः"
"मवेशी,  (एक या समष्टि)"

पशुः
पुं*
  - "सर्वमविशेषेण पश्यति- दृश् + कु,  पशादेशः"
जानवर

पशुः
पुं*
  - "सर्वमविशेषेण पश्यति- दृश् + कु,  पशादेशः"
बलिपशु जैसे कि बकरा

पशुः
पुं*
  - "सर्वमविशेषेण पश्यति- दृश् + कु,  पशादेशः"
"नृशंस,  जंगली,  तिरस्कार प्रकटा करने के लिए नर वाचक शब्दों के साथ जोड़ा जाता है"

पशुः
पुं*
  - "सर्वमविशेषेण पश्यति- दृश् + कु,  पशादेशः"
"एक उपदेवता,  शिव का एक अनुचर"

पशु
अ* - "दृश्+कु,  पशादेशः"
देखो ! कितना अच्छा

पशुः
पुं*
  - -
"पालतू जानवर,  मवेशी"

Shabdartha Kaustubha

Kannada

पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಗೋವು/ಆಕಳು/ಹಸು
निष्पत्तिः - > दृशिर् (प्रेक्षणे) "कुः" (उ० १-२७),  पश्यादेशश्च
व्युत्पत्तिः - > सर्वमविशेषेण पश्यति
प्रयोगाः - > "प्रजापतिर्हि वैश्याय सृष्ट्वा परिददे पशून्"
उल्लेखाः - > मनु० ९-३२७
पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಪ್ರಾಣಿ/ಜಂತುಸಾಮಾನ್ಯ
विस्तारः - > ಪಶುಗಳು ಗ್ರಾಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳೆಂದು ಎರಡು ವಿಧ
पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಪ್ರಮಥ ಗಣ
पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ದೇವತೆ
पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಛಾಗ/ಆಡು/ಮೇಕೆ
पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಅಗ್ನಿ
पशु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಯಜ್ಞ/ಯಾಗ
पशु
पदविभागः - > अव्यय
कन्नडार्थः - > ದರ್ಶನ/ನೋಟ
पशु
पदविभागः - > अव्यय
कन्नडार्थः - > ಜೀವ/ಜೀವಾತ್ಮ
प्रयोगाः - > "निबद्धाः पशवो नाथ त्वदेकाधीनमुक्तयः"
उल्लेखाः - > याद० १६-११८
विस्तारः - > ಏನೂ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪಶುಪದಪ್ರಯೋಗವಿರುವುದು. ನೃಪಶುಃ ನರಪಶುಃ ಇತ್ಯಾದಿ.

L R Vaidya

English

 paSu {% m. %} 1. Cattle (singly and collectively),  M.ix.327
 2. an animal in general
 3. a brute,  a beast
 (sometimes contemptuously applied to a man,  e.g. पुरुषपशोश्च पशोश्चको विशेषः)
 4. name of a subordinate deity,  one of Śiva’s followers.

Bopp

Latin

 पशु m. (ut videtur,  a r. पश् ligare s. उ,  sicut fortasse lat.
bestia a बन्ध् ligare,  mutato ध् in s sicut in zendico
bas'ta ligatus,  v. gr. comp. 102.) animal,  pecus. HIT. 5.
21. 22. H. 4. 54. (Lat. pecus,  boruss. vet. pecku,  germ.
vet. fihu,  nostrum Vieh.)

Anekartha-Dvani-Manjari

Sanskrit

शिव
पु
शिव,  शम्भु,  शर्व,  शुक्ल,  कील,  पशु
शिवं भद्रं शिवः शम्भुः शिवा गौरी शिवाभया ।
शिवा कीलः शिवा क्रोष्ट्री भवेदामलकी शिवा ॥ ४ ॥
शिवः शर्वः शिवः शुक्लः शिवः कीलः शिवः पशुः ।
शिवा गौरी शिवा क्रोष्ट्री शिवं श्रेयः शिवा स्नुषा ॥ ५ ॥
verse 1.1.1.4
page 0001

गो
पुस्त्री
गो,  बाण,  वाच्,  पशु,  भूमि,  दिश्,  रश्मि,  जल,  अक्षि,  स्वर्ग,  मातृ,  वज्र,  अग्नि,  मुख,  तत्त्व,  वारि,  वाजिन्,  दृष्टि,  दीधिति
बाणे वाचि पशौ भूमौ दिशि रश्मौ जलेऽक्षिणि ।
स्वर्गे मातरि वज्रेऽग्नौ मुखे तत्वे च गोध्वनिः ॥ १७ ॥
दिग्दृष्टि-दीधिति-स्वर्ग-वारि-वाग्वाण-वाजिषु ।
भूमौ पशौ च गोशब्दो विद्वद्भिर्दशसु स्मृतः ॥ १८ ॥
verse 1.1.1.17
page 0002

Indian Epigraphical Glossary

English

 paśu (EI 8),  animal sacrifice.
Cf. a-paśu-medhya (IE 8-5),  ‘free from the obligation of
supplying animals for sacrifices.’
(CII 4),  the individual soul.

Lanman

English

 paśú,  m. cattle,  90^2--a single head or a
herd
 domestic animal (opp. to mṛga, 
‘wild beast’),  67^2
 esp. beast for sacrifice, 
101^6. [prop. ‘tethered (beasts), ’ √2paś, 
‘fasten’: cf. Lat. pec-u,  Ger. Vieh,  ‘cattle, ’
AS. feoh,  ‘cattle,  property, ’ Eng. fee, 
orig. ‘property, ’ then ‘payment.’]

Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch

German

 1. पशु 2. °पशूनि R. ed. Bomb. 4,  35,  13.

अभिधानचिन्तामणिः

Sanskrit

--source--
 
पशुस्तिर्यङ्चरिहिंस्रेऽस्मिन्व्यालः श्वापदोऽपि च ॥ १२१६ ॥
-wordlist-
 
पशु (पुं),  तिर्यञ्च् (पुं),  चरि (पुं),  हिंस्र (पुं),  व्याल (पुं),  श्वापद (पुं)

--source--
 
अजः स्याच्छगलश्छागश्छगो वस्तः स्तभः पशुः ।
-wordlist-
 
अज (पुं),  छगल (पुं),  छाग (पुं),  छग (पुं),  वस्त (पुं),  स्तभ (पुं),  पशु (पुं)

अभिधानरत्नमाला

Sanskrit

गो
गो,  दिक्,  दृष्टि,  दीधिति,  स्वर्ग,  वज्र,  वाक्,  बाण,  वारि,  भूमि,  पशु
दिग्दृष्टिदीधितिस्वर्गवज्रवाग्वाणवारिषु ।
भूमौ पशौ च गोशब्दो विद्वद्भिर्दशसु स्मृतः ॥ ८५४ ॥
verse 5.1.1.854
page 0098

नाममाला

Sanskrit

गो,  चतुष्पाद्,  पशु
गौश्चतुष्पात्पशुः तत्र महिषी नाम देहिका ॥ १६३ ॥
verse 0.1.1.163
page 0079

एकाक्षरनाममाला

Sanskrit

य,  धातृ,  पशु
धातर्यपि पशौ यं स्यात् या याने यातरि श्रियाम् ।
खट्वाङ्गेऽपि च रः कामे तीक्ष्णे वैश्वानरे नरे ॥ ३६ ॥
verse 1.1.1.36
page 0121

वैजयन्तीकोषः

Sanskrit

Word: पशुः
Root: पशु
Gender: पुं
Number: all
अर्थः ⇒ 
Meaning(s):
⇒ Quadruped
 beast
Shloka(s):
3|4|30|2 ► मृगाः स्युः कृष्णसाराद्यास्त एव पशवः सह॥ (भूमिकाण्डः/पशुसङ्ग्रहाध्यायः)
3|4|72|2 ► पशुस्तु मुलको मोकः कपः शुद्धो जडश्चरिः॥ (भूमिकाण्डः/पशुसङ्ग्रहाध्यायः)
Synonym(s):
➠ 3|4|30|2 ⇢ पशुः (पशु) (पुं) ⇒ Beast,  term applied to lions
 hares
 domestic animals
 cows etc ⇒ सिंहाद्यैश्च शशाद्यैश्च ग्राम्यैश्चैव गवादिभिः
➠ 3|4|72|2 ⇢ पशुः (पशु) (पुं) ⇒ Quadruped
 beast ⇒ 
➠ 3|4|72|2 ⇢ मलुकः (मलुक) (पुं) ⇒ Quadruped ⇒ 
➠ 3|4|72|2 ⇢ मोकः (मोक) (पुं) ⇒ Quadruped ⇒ 
➠ 3|4|72|2 ⇢ कपः (कृपा (कप(कृपा) (पुं) ⇒ Quadruped ⇒ 
➠ 3|4|72|2 ⇢ शुद्धजडः(शुद्ध (शुद्धजड(शुद्ध) (पुं) ⇒ Quadruped ⇒ 
➠ 3|4|72|2 ⇢ चरिः (चरि) (पुं) ⇒ Quadruped ⇒ 
Related word(s):
    

Mahabharata

English

Paśu = Śiva: XIV,  204.

Paśu^1,  pl. (ºavaḥ),  a people. § 574 (Jambūkh.): VI,  9,  375 (only B.,  C. has Pattibhiḥ).

*paśu^2,  pl. (ºavaḥ) (“beasts”): I,  2604
 II,  465.--Do.^3 = Śiva (1000 names^1).

Vedic Reference

English

 Paśu means ‘animal’ generally,  including man. There is
frequent mention^1 of the five sacrificial animals — the horse,  the
cow,  the sheep,  the goat,  and man. Seven such domestic
animals are spoken of in the Atharvaveda^2 and later
^3 probably, 
as Whitney^4 observes,  merely as a sacred mystic number,  not, 
as the commentator^5 explains,  the usual five with the ass and
the camel added. Animals are also referred to as ubhayadant
and anyatodant. They are further^6 classified as those which
take hold with the hand (hastādānāḥ),  man (puruṣa),  elephant
(hastin),  and ape (markaṭa),  and those which grasp by the mouth
(mukhādānāḥ). Another division is that of biped (dvipād) and
quadruped (catuṣpād).^7 Man is a biped
^8 he is the first (pra-
thama) of the beasts
^9 he alone of animals lives a hundred
years (śatāyus), ^10 and he is king of the animals.^11 He possesses
speech (vāc) in conjunction with the other animals.^12 In the
Aitareya Āraṇyaka^13 an elaborate distinction is drawn between
vegetables,  animals,  and man in point of intellect.
Of animals apart from man a threefold division is offered in
the Rigveda^14 — into those of the air (vāyavya),  those of the
jungle (āraṇya),  and those of the village (grāmya),  or tame
animals. The division into āraṇya and grāmya animals is quite
common.^15 In the Yajurveda Saṃhitās^16 is found a division
into eka-śapha,  ‘whole-hoofed’
 kṣudra,  ‘small’
 and āraṇya, 
‘wild, ’ the two former classes denoting the tame animals.^16
The horse and the ass are eka-śapha
^17 the kṣudra are the sheep, 
the goat,  and the ox: this distinction being parallel to that of
ubhayadant and anyatodant.^18 Zimmer^19 sees in a passage of the
Atharvaveda^20 a division of wild animals (āraṇya) into five
classes: (1) those of the jungle described as the ‘dread beasts
which are in the wood’ (mṛgā bhīmā vane hitāḥ)
 (2) winged
creatures,  represented by the Haṃsa,  ‘gander, ’ Suparṇa, 
‘eagle, ’ Śakuna,  ‘bird’
 (3) amphibia — Śiṃśumāra,  ‘alligator, ’
and Ajagara,  ‘crocodile’ (?)
 (4) ‘fish, ’ Purīkaya,  Jaṣa, 
and Matsya
 (5) insects and worms (described as rajasāḥ).
But this division is more ingenious than probable,  and it is
ignored by both Bloomfield^21 and Whitney.^22
1) Taittirīya Saṃhitā,  iv. 2,  10,  1-4
Kāṭhaka Saṃhitā,  xvi. 17
 Maitrāyaṇī
Saṃhitā,  ii. 7,  17
 Vājasaneyi Saṃhitā, 
xiii. 47-51,  Cf. Av. xi. 2,  9
 Taittirīya
Saṃhitā,  iv. 3,  10,  1-3
 v. 5,  1,  1. 2
vi. 5,  10,  1
 Vājasaneyi Saṃhitā, 
xiv. 28-31,  etc.
2) Av. iii. 10,  6.
3) Śatapatha Brāhmaṇa,  ii. 8,  4,  16
ix. 3,  1,  20
 xii. 8,  3,  13 (where they
are called jāgatāḥ,  perhaps as number-
ing 12)
 Pañcaviṃśa Brāhmaṇa,  x.
2,  7.
4) Translation of the Atharvaveda,  103.
5) On Av. iii. 10,  6. The St. Peters-
burg Dictionary suggests ‘mule’ and
‘ass’ as the two making up seven
(cf. Mahābhārata,  vi. 165 et seq.).
Zimmer's view (Altindisches Leben,  76)
is that ‘goat, ’ ‘sheep, ’ ‘ox, ’ ‘horse, ’
‘dog, ’ ‘ass, ’ and ‘camel’ or ‘mule, ’
are meant.
6) Taittirīya Saṃhitā,  vi. 4,  5,  7
Maitrāyaṇī Saṃhitā,  iv. 5,  7 (where
puruṣa must be read for paruṣa).
7) Rv. iii. 62,  14
 Av. iii. 34,  1,  etc.
Zimmer,  73,  n.,  suggests that the
division is Indo-European,  as the
Inguvenic tables make a distinction
between dupursus and peturpursus.
8) Taittirīya Saṃhitā,  iv. 2,  10,  1,  2
Vājasaneyi Saṃhitā,  xvii. 47,  48.
9) Śatapatha Brāhmaṇa,  vi. 2,  1,  18
vii. 5,  2,  6.
10) Taittirīya Saṃhitā,  iii. 2,  6,  3
Śatapatha Brāhmaṇa,  vii. 2,  5,  17.
11) Kāṭhaka Saṃhitā,  xx. 10
 Śata-
patha Brāhmaṇa,  iv. 5,  5,  7. Cf.
Weber,  Zeitschrift der Deutschen Morgen-
ländischen Gesellschaft,  18,  274.
12) Rv. viii. 100,  11.
13) ii. 3,  2,  with Keith's note.
14) x. 90,  8.
15) Av. iii. 31,  3. Cf. ii. 34,  1,  with
Whitney's note,  Translation of the
Atharvaveda,  78
 xi. 2,  24
 Maitrāyaṇī
Saṃhitā,  iii. 2,  3
 9,  7
 Kāṭhaka
Saṃhitā,  xiii. 12
 Taittirīya Āraṇyaka, 
iii. 2,  29. 32
 Śatapatha Brāhmaṇa, 
ii. 7,  1,  8
 2,  8. Cf. xi. 8,  3,  2,  where
there is reference to animals being tied
up at night in their stalls.
16) Taittirīya Saṃhitā,  iv,  3,  10,  2
Vājasaneyi Saṃhitā,  xiv. 30.
16) Taittirīya Saṃhitā,  iv. 3,  10,  2
Vājasaneyi Saṃhitā,  xiv. 30.
17) Zimmer,  74.
18) Cf. Av. v. 31,  3
 Taittirīya Saṃ-
hitā,  ii. 2,  6,  3,  with Taittirīya Saṃhitā, 
ii. 1,  1,  5: v. 1,  1,  3
 2,  6.
19) Op. cit.,  77,  78.
20) xi,  2,  24. 25,  compared with xii. 1, 
40,  51.
21) Hymns of the Atharvaveda,  631.
22) Translation of the Atharvaveda, 
633,  634.
Cf. Zimmer,  Altindisches Leben,  72.
77.

अमरकोशः

Sanskrit

Word:  पशुः
Root:  पशु
Gender:  पुं
Number:  all
Meaning(s): 
⇒ ass
⇒ goat
⇒ cows
⇒ beast
⇒ cattle
⇒ animal
⇒ creature
⇒ flesh an
⇒ animal sacrifice
⇒ any animal or brute or beast
⇒ domestic or sacrificial animal
⇒ cluster fig tree [Ficus Glomerata - Bot.]
⇒ subordinate deity and one of ziva's followers
⇒ mere animal in sacred things i.e. an uninitiated person
⇒ individual soul as distinct from the divine Soul of the universe
Shloka(s): 
2|5|11|2 ► इत्यादयो मृगेन्द्राद्या गवाद्याः पशुजातयः॥ (सिंहादिवर्गः)
3|3|20|2 ► पशवोऽपि मृगा वेगः प्रवाहजवयोरपि॥ (नानार्थवर्गः)
3|3|25|2 ► लक्ष्यदृष्ट्या स्त्रियां पुंसि गौर्लिङ्गं चिह्नशेफसोः॥ (नानार्थवर्गः)
Synonym(s): 
➠ 2|5|11|2 ⇢ पशुः (पशु) (पुं) ⇒ ass, goat, cows, beast, cattle, animal, creature, flesh an, animal sacrifice, any animal or brute or beast, domestic or sacrificial animal, cluster fig tree [Ficus Glomerata - Bot.], subordinate deity and one of ziva's followers, mere animal in sacred things i.e. an uninitiated person, individual soul as distinct from the divine Soul of the universe
➠ 3|3|20|2 ⇢ मृगः (मृग) (पुं)
➠ 3|3|25|2 ⇢ गौः (गो) (स्त्री)
➠ 3|3|25|2 ⇢ गौः (गो) (पुं)
Related word(s): 
अवयव_अवयवीसंबन्धः ➡ पशुसङ्घः
जातिः ➡ स्तनपायी
परा_अपरासंबन्धः ➡ हस्तिनी
उपजीव्य_उपजीवक_भावः ➡ जालेन_मृगान्बध्नः
    

शब्दकल्पद्रुमः

Sanskrit

 पशुः,  पुं,
   (अविशेषेण सर्व्वं पश्यतीति । दृशिरौप्रेक्षणे + “अर्ज्जिदृशिकम्यमिपंसीति ।” उणां ।१ । २८ । इति कुः पश्यादेशश्च ।) अन्याव्युत्पत्तिर्यथा,  “पशयन्ति पश्यन्ति पार्श्व-हस्ताभ्यां हिताहितम् ।” इति भरतः ॥
 जन्तु-विशेषः । तस्य लक्षणम् । लोमवल्लाङ्गूल-वत्त्वम् । इति भाषारत्ने कणादः ॥
 तद्भेदायथा । सिंहः १ व्याघ्रः २ तरक्षुः ३ वराहः ४कपिः ५ भल्लूकः ६ खड्गी ७ महिषः ८शृगालः ९ विडालः १० गोधा ११ श्वावित् १२हरिणः १३ कृष्णसारः १४ रुरुः १५ न्यङ्कुः १६रङ्कुः १७ शम्बरः १८ रौहिषः १९ गोकर्णः २०पृषतः २१ एणः २२ ऋष्यः २३ रोहितः २४चमरः २५ गन्धर्व्वः २६ शरभः २७ रामः २८सृमरः २९ गवयः ३० शशः ३१ खट्टाशः ३२गौः ३३ उष्ट्रः ३४ छागः ३५ मेषः ३६ खरः ३७हृस्ती ३८ अश्वः ३९ । इत्यमरः ॥
 * ॥
 (यथा, (“पशुः पशूनां दौर्ब्बल्यात् कश्चिन्मध्ये वृकायते ।ससत्त्वं वृकमासाद्य प्रकृतिं भजते पशुः ॥
तद्वदज्ञो ज्ञमध्यस्थः कश्चिन्मौखर्य्यसाधनः ।स्थापयत्याप्तमात्मानमाप्तन्त्वासाद्य भिद्यते ॥
”इति चरके सूत्रस्थाने त्रिंशेऽध्याये ॥
)तत्र ग्राम्यारण्यभेदेन चतुर्द्दशविधाः पशवो यथा, “गौरविरजोऽश्वोऽश्वतरो गर्द्दभो मनुष्यश्चेतिसप्त ग्राम्याः पशवः । महिषवानरऋक्षसरी-सृपरुरुपृषतमृगाश्चेति सप्तारण्याः पशवः ॥
”इति दुर्गोत्सवतत्त्वे पैठीनसिः ॥
 * ॥
 वैद्यकेभूशयजाङ्गलमेदेन स द्विविधः । तत्र विलशायि-त्वात् भूशया नकुलगोधादयः । तेषां मांसगुणाः ।“प्रहसा भूशयानूपवारिजा वारिचारिणः ।गुरूष्णमधुराः स्निग्धा वातघ्नाः शुक्रवर्द्धनाः ॥
स्थलजा जाङ्गलाः प्रोक्ता मृगा जङ्गलचारिणः ।जाङ्गला हरिणच्छागादयः । तेषां मांसगुणाः ।लघवः शीतमधुराः सकषाया हिता नृणाम् ॥
तेषामवयवादीनां गुणः ।गुरुभक्षा बहुभुजो ये चोपचितमेदसः ।एकदेहेऽपि पूर्व्वार्द्धं मृगाणां पक्षिणां परम् ॥
सर्व्वेषाञ्च शिरःस्कन्धप्लीहचर्म्मयकृद्गुदम् ।पादपुच्छान्त्रमस्तिष्कमुष्कक्रोडाः समेहनाः ।धातवः शोणिताद्याश्च गुरवः स्युः परस्परम् ॥
”इति राजवल्लभः ॥
 * ॥
(“तत्र गजगवयमहिषरुरुचमरसृमररोहित-वराहखड्गिगोकर्णकालपुच्छ-कोन्द्रन्यङ्कुरण्य-गवयप्रभृतयः कूलचराः पशवः ।” एषां गुणायथा,  --“वातपित्तहरा वृष्या मधुरा रसपाकयोः ।शीतला बलिनः स्निग्धा मूत्रलाः कफवर्द्धनाः ॥
”इति सुश्रुते सूत्रस्थाने ४६ अध्यायः ॥
“उष्ट्रा गजा वाजिनश्च महिषाः सौरभाजकाः ।खरशूकरमेषाश्च श्वा च मार्ज्जारमूषकाः ।इत्यते पशवो ज्ञेया ग्रामवासनिवासिनः ॥
”इति हारीते प्रथमस्थाने एकादशेऽध्याये ॥
)छागादौ पशुपदप्रयोगमाह यज्ञपार्श्वः ।“उष्ट्रो वा यदि वा मेषश्छागो वा यदि वा हयः ।पशुस्थाने नियुक्तानां पशुशब्दोऽभिधीयते ॥
”इति वलिदानप्रकरणे तिथितत्त्वम् ॥
 * ॥
अवैधपशुहनने दोषो यथा,  --“वसेत् स नरके घोरे दिनानि पशुरोमभिः ।सम्मितानि दुराचारो यो हन्त्यविधिना पशून् ॥
”इति गारुडे ९५ अध्यायः ॥
 * ॥
पश्वधिष्ठात्री देवता यथा,  --“सिंहे वसति दुर्गा च शरभे च प्रजापतिः ।एणे च वसते वायुर्मेषे चैव च चन्द्रमाः ॥
नक्षत्राणि च शशके कृष्णसारे हरिः स्वयम् ।शतक्रतुर्गवां पृष्ठे गवये भुवनानि च ॥
शल्लके मङ्गलान्यष्टौ गजे विष्णुर्गणेश्वरः ।अश्वे तु द्वादशादित्या ब्राह्मणे सर्व्वदेवताः ॥
ब्रह्मा तु चामरे चैव छागले तु तथानलः ।एतस्मान् कारणादेते पूज्या वन्द्याः प्रयत्नतः ॥
”इति मत्स्यमूक्ततन्त्रे ३९ पटलः ॥
 * ॥
प्रमयः । देवः । प्राणिमात्रम् । इति शब्द-रन्नावली ॥
 छगलः । यज्ञः । संसारिणामात्मा ।इति धरणिः ॥
 यज्ञोडुम्बरः । इति शब्द-चन्द्रिका ॥
 * ॥
 * ॥
 साधकानां भावत्रयाणांप्रथमो भावः । तस्य निर्णयो यथा,  षष्ठपटले ।“पशुभावस्थितां नाथ ! देवतां शृणु विस्तरात् ।दुर्गापूजां विष्णुपूजां शिवपूजाञ्च नित्यशः ॥
अवश्यं हि यः करोति स पशुरुत्तमः स्मृतः ।केवलं शिवपूजाञ्च यः करोति च साधकः ॥
पशूनां मध्यतः श्रीमान् शिवया सह चोत्तमः ।केवलं वैष्णवो धीरः पशू नां मध्यमः स्मृतः ॥
भूतानां देवतानाञ्च सेवां कुर्व्वन्ति सर्व्वदा ।पशूनामधमाः प्रोक्ता नरकस्था न संशयः ॥
त्वत्सेवां मम सेवाञ्च ब्रह्मविष्णादिसेवनम् ।कृत्वान्यसर्व्वभूतानां नायिकानां महाप्रभो ! ॥
यक्षिणीनां भूतिनीनां ततः सेवां शुभप्रदाम् ।यः पशुर्ब्रह्मकृष्णादिसेवाञ्च कुरुते सदा ॥
तथा श्रीतारकब्रह्मसेवां ये वा नरोत्तमाः ।तेषामसाध्या भूतादिदेवता सर्व्वकामहा ॥
वर्ज्जयेत् पशुमार्गेण विष्णुसेवापरो जनः ॥
”द्वितीयपटले ।“नित्यश्राद्धं तथा सन्ध्यावन्दनं पितृतर्पणम् ।देवतादर्शनं पीठदर्शनं तीर्थदर्शनम् ॥
गुरोराज्ञापालनञ्च देवतानित्यपूजनम् ।पशुभावस्थितो मर्त्त्यो महासिद्धिं लभेद्ध्रुवम् ॥
”षष्ठपटले ।“पुनर्भावं पशोरेव शृणुष्वादरपूर्व्वकम् ।अकस्मात् सिद्धिमाप्नोति पशुर्नारायणोपमः ॥
वैकुण्ठनगरे याति चतुर्भुजकलेवरः ।शङ्खचक्रगदापद्महस्तो गरुडवाहनः ॥
महाधर्म्मस्वरूपोऽसौ महाविद्याप्रसादतः ।पशुभावं महाभावं भावानां सिद्धिदं परम् ॥
आदौ भावं पशोः कृत्वा पश्चात् कुर्य्यादवश्यकम् ।वीरभावं महाभावं सर्व्वभावोत्तमोत्तमम् ।तत्पश्चादतिसौन्दर्य्यं दिव्यभावं महाफलम् ॥
इति रुद्रयामले उत्तरखण्डम् ॥
 * ॥
तस्य कालो यथा,  --“आदौ दशमदण्डेन पशुभावमथापि वा ॥
”इति तत्रैव ।“जन्ममात्रं पशुभावं वर्षषोडशकावधि ॥
”इति वामकेश्वरे ५१ पटलः ॥
 * ॥
पशुभावकर्त्तव्याकर्त्तव्यगर्भतद्भावनिन्दामाह ।“पशुभावरता ये च केवलं पशुरूपिणः ।रात्रौ यन्त्रञ्च मन्त्रञ्च न स्पृशेत् न जपेत् क्वचित् ॥
संशयो बलिदाने च तन्त्रे च संशयः सदा ।मन्त्रे चाक्षरबुद्धिश्च अविश्वासो गुरौ सदा ॥
प्रतिमासु शिलाबुद्धिर्भेदको दैवते पुनः ।निरामिषेण देवेशि ! देवतायाः प्रपूजनम् ॥
अज्ञानेन सदा स्नानं प्रत्यहं देहताडनम् ।सर्व्वेषाञ्चैव निन्दास्तु यः कुर्य्याच्च महेश्वरि ! ।स एव पशुभावेन अधमः परिकीर्त्तितः ॥
”इति रुद्रयामले उत्तरखण्डे ६ पटलः ॥
 * ॥
“रात्रौ नैव यजेद्देवीं सन्ध्यायां वा पराह्णके ।ऋतुकालं विना देवि ! रमणं परिवर्ज्जयेत् ॥
मांसादिकं महेशानि ! त्यजेत् पञ्चसु पर्व्वसु ।यदन्यद्वेदविहितं कुर्य्यान्नियमतत्परः ॥
”इति नित्यातन्त्रे १ पटलः ॥
 * ॥
पशूनां व्रतभङ्गप्रायश्चित्तं यथा,  --“पशूनां व्रतभङ्गादौ विधिं प्रथमतः शृणु ।व्रतभङ्गे नित्यभङ्गे नित्यपूजादिकर्म्मणि ।सहस्रं प्रजपेन्मन्त्री व्रतदोषोपशान्तये ॥
”इति रुद्रयामले उत्तरखण्डे २ पटलः ॥

 पशु,  व्य,
   (दृश्यते इति । दृश + “अर्ज्जिदृशीति ।”उणां । १ । २८ । इति भावे कुः पशि-आदेशश्च ।)दर्शनम् । इति मेदिनी । शे,  १० ॥

वाचस्पत्यम्

Sanskrit

 पशु पु०
  सर्वमविशेषेण पश्यति दृश--कु पशादेशः । मृगादौलोमवल्लाङ्गूलवति १ जन्तुभेदे २ दर्शनार्थेऽव्ययम् अमरः ।२ प्रमथे ४ देवे ५ पाणिमात्रे शब्दर० ६ छागे “अनादेशेपशुश्छागः” मीमांस० । ७ यज्ञभेदे धरणिः तस्व पशुसाधा-त्वात् तथात्वम् । “न तौ पशौ करोति “श्रुतौ पशुःपशुसाध्या यागः । ७ यज्ञोडुम्बरे शब्दच० । ८ तन्घोक्तेसाधकानां भावभेदे तत्र जन्तुभेदानां ग्रामारण्यभेदा यथा“गोरविरजोऽश्वोऽश्वतरो गर्दभो मनुष्यश्चेति सप्तणाम्याः पशवः । महिषवानर षाक्षसरोस्वपरुरु पृषतमृगाश्चेति सप्तारण्याः पशवः” दुर्गोत्सवत० । छागादौपशुपदप्रयोगमाह यज्ञपार्श्वः “उष्ट्रो वा यदि वा मेष-श्छागो वा यदि वा हयः । पशुस्थाने नियक्तानांपशुशब्दोऽभिधीयते” । पश्वधिष्टातृदेवताभेदा यथा “सिहेवसति दुर्गा च शरभे च प्रजापतिः । एणे च वसतेवायुर्मेषे चैव च चन्द्रमाः । नक्षत्राणि च शशकेकृष्णसारे हरिः स्वयम् । शतक्रतुर्गवां पृष्ठे गवयेभुवनानि च । शल्लके मङ्गलान्यष्टौ गजे विष्णुर्गणे-श्वरः । षश्वे तु द्वादशादित्या ब्राह्मणे सर्वदेवताः ।ब्रह्मा तु चमरे चैव छागले तु तयाऽनलः । एतस्मात्कारणादेते पूज्या बद्याः प्रयत्रतः” इति मतस्पसूक्त-तन्त्रे ३९ पटले । बल्यर्थपशुचक्षणादि यथा “निवेद-येत् शोणगण्डम् मानुषं वा लुलाषकम् । वराहंवाथ छूगलं चमरं षाऽरुणन्तथ । मेषञ्चाथ वरा-हञ्च गोधिकाञ्च निवेदयेत्” मत्स्यसूक्ते “लु-लापञ्च तथा खड्गं चमरञ्च वराहकम् । कच्छपंशल्लकीं गोधां मानुषं तदनन्तरम् । न दद्याद्ब्राह्मणोमद्यं मानुषञ्च तथा रुरुम् । त्रैपक्षिकान् विबर्णान्नमानुषान्न कपीनपि । सवत्रात् परं छागं यावत् स्यात्तुत्रिहायणम् । वराहदन्तसदृशविशाणाभ्यां सुशोभ-नम् । मदगन्धसमायुक्तं रोमराजिविराजितम् ।कृष्णं बाऽरुणकञ्चैव तृप्तौ द्वादशवार्षिकम्” । जातिभेदेवर्णविशेषमाह तत्रैव “श्वेतञ्च छागलञ्चैव ब्राह्मणस्यविशिष्यते । रक्तं श्वेतं क्षत्रियस्य वैश्यस्य गौरमेव च ।नानावर्णं हि शूद्रस्य सवषामञ्जनप्रभम्” योगिनी-तन्त्रे “पशूमाञ्चैव षण्मासात् परतश्च वलिर्भवेत् ।छागलः कष्णः श्वेतो वा द्विवर्षात् परतो यदि ।“तथा चाश्वं मृगञ्चैव छागञ्च षार्वतीयकम् । मूषिकञ्चकरालञ्च चद्रमार्जारमेव च” ।सद्रयामले उत्तरख० ६ प० षशुभावलक्षणं यथा“पशुभावस्थितां नाष! देवतां शृणु विस्तरात् ।टुर्णपूजां विष्णुपूजा शिवपूजाश्च नित्यशः । अवश्यंहि यः करोति स पशुरुत्तमः स्मृतः । केवलं शिव-पूजाञ्च यः करोति च स साधकः । पशूनां मध्यमःश्रीमान् शिवया सह चोत्तमः । केवलं वैष्णवो धीरःपशूला सध्यमः स्यृतः । भूतानां देवतानाञ्च सेवां कुर्वन्तिये सदा । पशूनामधमाः प्रोक्ता नरकस्था न संशयः ।त्वत्सेवां मम सेवाञ्च ब्रह्मविष्ण्वादिसेवनम् । कृत्वान्यसर्वभूतानां नायिकानां महाप्रभो! । यक्षिणीनां भूति-नीनां ततः सेवां शुभप्रदाम् । यः पशुर्ब्रह्मकृष्णादि-सेवाञ्च कुरुते सदा । तथा श्रीतारकव्रह्मसेवां ये वा नरो-त्तमाः । तेषामसाध्यभूतादिदेवताः सर्वकामदाः । वर्ज-येत् पशुमार्गेण विष्णुपूजापरोजनः” द्वितीयपटले ।“नित्यं श्राद्धं तथा सन्ध्यावन्दनं पितृतर्पणम् । देवतादर्शनं पीठदर्शनं तीर्थदर्शनम् । गुरोराज्ञापालनञ्च देवता-नित्यपूजनम् । पशुभावस्थितो मर्त्त्यो महासिद्धिंलभेद्ध्रुवम्” । यज्ञियपशुलक्षणं च आ० गृ० ४ ९ १सूत्रादौ दृश्यः । ९ शैवागमपसिद्धे जीवात्मनि पशु-पतिशब्दे दृश्यम् । १० अग्नौ पतिष्टिशब्द दृश्यम् ।

Capeller

German

 प॑शु u. पशु॑ m.
  Vieh auch coll.),  Tier,  bes.
Haustier,  Opfertier (zuw. incl. Mensch.
zuw. auch im verächtlichen Sinne vom
Menschen gebraucht).

Grassman

German

 paśú,  m.,  das Vieh,  das in den Ställen angebundene und auf die Weide getriebene,  wahrscheinlich von paś binden,  wie z. B. im Litauischen banda das Vieh,  Rindvieh (als das angebundene) bezeichnet. 1〉 das einzelne Stück Vieh oder collectiv Vieh,  Viehheerde
 äusserst selten wird der Begriff so erweitert,  dass 2〉 der Mensch mit darunter befasst wird,  {296, 14} (dvipáde cátuṣpade ca paśáve)
 3〉 so dass auch die Waldthiere ({916, 8}) mit eingeschlossen werden,  beides aber nur,  wenn zugleich das Vieh im eigentlichen Sinne mitgenannt wird.
-ús 1〉 {65, 10} (śíśvā)
 {195, 7} {229, 8}
 {361, 7}
 {363, 4}
 {404, 4} (dróṇias)
 {443, 9}
 {534, 8}
 {603, 2} [Page796] (bhū́rṇis)
 {621, 31} (yā́duas)
 {830, 3} (ávasṛṣṭas).
-úm 1〉 {23, 13} (naṣṭám)
 {83, 4} (áśvāvantam gómantam)
 {116, 23} (naṣṭám)
 {361, 10}
 {415, 5} (áśviam,  gávyam)
 {638, 6}
 {647, 2}
 áśviam {654, 16}
 {665, 16}
 {798, 43} (vom Soma)
 {849, 6}
 {851, 6}
 {872, 2} (naṣṭám)
 {874, 4} (gavyáyam áśviam)
 {916, 15} (ábadhnan púruṣam 〰).
-vā́ [I.] 1〉 {65, 1}
 {887, 12} (víyutā).
-únā [dass.] 1〉 {913, 16} (áśvyena).
-ve (páśve) [D.] 1〉 {43, 2}
 {625, 20}
 {861, 12}.
-áve [dass.] 2〉 {296, 14} (dvipáde,  cátuṣpade ca 〰).
-vás [G.] 1〉 padā́ni {61, 6}
 bhū́ri {288, 15}
 {442, 12}
 {454, 5}
 yūthā́ {298, 18}
 {385, 1}
 {460, 3}
 ágram (paśvás ā́ gós) {926, 12}
 cátuḥsaha sram {384, 15} (gáviasya)
 gā́s {661, 1} (oder A. pl.)
 yávam ná 〰 {672, 9}(?).
-aú 1〉 {811, 6}.
-vā́ [N. du.] 1〉 {932, 3} (〰 ‿iva citrā́).
-ávas 1〉 {243, 7}
 {709, 11}
 (viśvárūpās 〰 vadanti).
-ū́n 1〉 {72, 6} (sthātrn)
 {92, 12}
 {188, 9}
 {529, 3}
 — 3〉 {916, 8} (vāyavyān āraṇyā́n grāmiā́s ca yé).
-vás [A. pl.] 1〉 {166, 6}
 {302, 3}
 {356, 5}
 {705, 10}.
-úbhyas [D.] 1〉 {911, 44}.

 páśu,  n.,  Vieh [siehe paśú].
-u {287, 23} (〰 mányamānās).

Burnouf

French

 पशु पशु m.
  bête,  animal vivant
		 bête faisant partie
d'un troupeau
		 bouc
 le bouc de ल्ऽअश्वमेध,  et par ext. la
victime.
		 L'âme universelle [présente dans l'offrande).
		 Ficus
glomerata,  bot.
पशुक्रिया f.
  union des sexes.
पशुपति m.
  Śiva,  seigneur des animaux.
पशुपल्वल n.
  cyperus rotundus.
पशुरज्जु m.
  corde pour tenir une bête.
पशुराज m.
  le lion,  roi des animaux.

Stchoupak

French

 पशु-
 m.
  (nt.) sg. collect. animal domestique,  bétail 
 animal en
général (qqfois. l'homme compris) 
 brute 
 animal de sacrifice,  victime, 
sacrifice animal 
 -ता- f.
  -त्व- nt. état d'animal (not. d'animal de
sacrifice),  bestialité,  brutalité 
 -मन्त्- a. relatif au bétail 
 riche en
bétail 
 m.
  propriétaire de bétail 
 -वत् comme les animaux 
 -ऊ-कृ-
transformer en un animal (not. en un animal de sacrifice).
°घात- m.
  tuerie de bétail.
°घ्न- ag. qui tue le bétail.
°चर्या- f.
  conduite bestiale 
 union sexuelle.
°धर्म- m.
  coutume des animaux (dit du mariage des veuves).
°धान्य-धन-र्द्धिमन्त्- a. riche en bétail,  en blé et en argent.
°प- a. qui garde le bétail 
 m.
  berger 
 °पाल- m.
  id. 
 pl.
  n.
  d'un
peuple du N.-E. du Madhyadeśa.
°पति- m.
  Rudra-Śiva 
 Śiva 
 °पति-नन्दन- Gaṇeśa.
°बन्ध- m.
  sacrifice d'animaux.
°मारक- a. où l'on tue du bétail.
°मारम् °मारेण adv. comme on tue le bétail.
°रक्षिन्- m.
  berger.
°शीर्ष- nt. tête d'animal.
°सख- m.
  n.
  d'un Śūdra.
°संभव- a. provenant des animaux (viande,  miel,  beurre,  etc.).
°समाम्नाय- m.
  catalogue d'animaux ou énumération d'animaux
(sacrificiels).
°सोम- m.
  pl.
  sacrifices d'animaux et cérémonies où l'on emploie le
Soma.
°हव्य- nt. sacrifice d'animaux.

No entries for this word is found.

What is this? (Hidden Dictionary)

To avoid the clutter in the app, the unwanted dictionaries can be hidden to have clear view while browsing. This section shows entries from those hidden dictionaries if any.

How to hide/unhide dictionary?

Every dictionary entry will have top right corner menu . From there, you can hide or unhide dictionary. You must login to use this feature. So, KST can remember your preferences of hidden dictionaries.