| YouTube Channel

पक्षाघातः (pakSAghAtaH)

 
Apte Hindi
Hindi
पक्षाघातः
पुं*
पक्षः-आघातः -
"शरीर के एक अंग का मारा जाना, अधलकवा"
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
पक्षाघातः, अङ्गघातः
noun
रोगविशेषः- यस्याम् अङ्गार्धं वा पूर्णाङ्गं क्रियाहीनं भवति।
"सः पक्षाघातेन पीडितः।"
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
पक्षाघातः
पुं,
(पक्षस्य देहाद्धस्य घातं विना-शनं यस्मात् यत्र वा ।) स्वनामख्यात-वातरोगविशेषः तल्लक्षणादि यथा, --“गृहीत्वार्द्धं ततो वायुः शिरास्नायू विशोष्य ।पक्षमन्यतमं हन्ति सन्धिबन्धान् विमोक्षयन्
कृत्स्नोऽर्द्धकायस्तस्य स्यादकर्म्मण्यो विचेतनः ।एकाङ्गवातं तं केचिदन्ये पक्षवधं विदुः”
अर्द्धं अर्द्धनारीश्वरवत् पक्षं बाहुपार्श्वोरु-जङ्घादिभागम् अन्यतमं वामं दक्षिणं वा ।विमोक्षयन् शिथिलीकुर्व्वन् अकर्म्मण्यः कर्म्मा-समर्थः विचेतनः ईषत्र्स्पशादिज्ञानयुक्तः
*
अस्य साध्यासाध्यज्ञानार्थमाह ।“दाहसन्तापमूर्च्छाः स्युर्व्वायौ पित्तसमन्वित ।शैत्यशोथगुरुत्वानि तस्मिन्नेव कफावृते”
दाहो वाह्यः सन्तापः आभ्यन्तरः एतच्चलक्षणमन्यत्रापि वातव्याधौ बोद्धव्यम् सामा-न्यतो वायाविति निर्दिष्टत्वात्
*
पक्षाघातस्य साध्यत्वादिकमाह ।“शुद्धवातहतं पक्षं कृच्छ्रसाध्यतमं विदुः ।साध्यमन्येन संयुक्तमसाध्यं क्षयहेतुकम्”
शुद्धः केवलः अन्येन पित्तेन कफेन वा क्षय-हेतुकं क्षयो धातुक्षयः तत्कुपितं वातनिमि-त्तकम्
*
अपरमसाध्यलक्षणमाह ।“गर्भिणीसूतिकाबालवृद्धक्षीणेष्वसृक्क्षये ।पक्षाघातं परिहरेत् वेदनारहितो यदि”
वेदनारहितो यदीति भिन्नमसाध्यलक्षणम्
*
अथ तस्य चिकित्सा ।“माषात्मगुप्तावातारिवाट्यालकजटाशृतम् ।हिङ्गुसैन्धवसंयुक्तं पक्षाघातं विनाशयेत् ।माषिके हिङ्गुसिन्धूत्थे जरणाद्यास्तु शाणिकाः”
इति माषादिक्वाथः
“ग्रन्थिकाग्निकणाशुण्ठीरास्नासैन्धवकल्कितम् ।माषक्वाथशृतं तैलं पक्षाघातं व्यपोहति”
इति ग्रन्थिकादितैलम्
“माषात्मगुप्तातिविषारुवूक-रास्नाशताह्वालवणैः सुपिष्टैः ।चतुर्गुणे माषवलाकषायेतैलं शृतं हन्ति हि पक्षघातम्”
इति माषादितैलम्
इति भावप्रकाशः
*
पक्षाघातस्तु जन्मान्तरीयमहापातकशेषपाप-चिह्नविशेषः यथा, --“पूर्व्वजन्मकृतं पापं नरकस्य परिक्षये ।बाधते व्याधिरूपेण तस्य कृच्छ्रादिभिः शमः
कुष्ठञ्च राजयक्ष्मा प्रमेहो ग्रहणी तथा ।मूत्रकृच्छ्राश्मरीकाशा अतिसारभगन्दरौ
दुष्टव्रणं गण्डमाला पक्षाघातोऽक्षिनाशनम् ।इत्येवमादयो रोगा महापापोद्भवा गदाः”
*
तत्प्रायश्चित्तं यथा, --“लक्षमुच्चावचं पुष्पं प्रदद्यात् केशवार्च्चने ।दद्यात् द्विजसहस्राय मिष्टान्नं द्बिजभोजने”
इति मलमासतत्त्वम्
किञ्च ।“कुनखी श्यावदन्तश्चद्वादशरात्रं कृच्छ्रं चरित्वाउद्धरेयातां तद्दन्तनखाविति अत्र द्वादशरात्रंपराकरूपम् तत्र पञ्च धेनवः तु प्राजापत्यंतद्दाहकर्त्तुर्यतिचान्द्रायणेन विषमशिष्टत्वात् ।अत्र बहूनामेकधर्म्माणामिति वचनादाकाङ्क्षि-तत्वात् कुष्ठ्यादीनामपि प्रायश्चित्तम् अत-एव प्रायश्चित्तविवेकेऽप्युक्तम् एवं दुश्चर्म्मादिष्व-प्यूह्यम्” इति शुद्धितत्त्वम्