| YouTube Channel

नरपति (narapati)

 
शब्दसागरः
English
नरपति
m.
 (-तिः) A king, a sovereign, a prince.
E.
 नर man, पति lord.
Capeller Eng
English
नर°पति
m.
 king, prince.
Yates
English
नर-पति (तिः) 2.
m.
 A king.
Wilson
English
नरपति
m.
 (-तिः) A king, a sovereign prince.
E.
 नर man, पति lord.
Monier Williams Cologne
English
नर—पति
m.
 ‘m°-lord’, a king,
Var.
Kāv.
&c.
N.
 of one of the 4 myth. kings of Jambu-dvīpa,
L.
of an author,
Cat.
Apte Hindi
Hindi
नरपतिः
पुं*
 नरः-पतिः -
राजा
Shabdartha Kaustubha
Kannada
नरपति
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ರಾಜ/ದೊರೆ
व्युत्पत्तिः - > नराणां पतिः
प्रयोगाः - > नरपतिकुलभूत्यै गर्भमाधत्त राज्ञी गुरुभिरभिनिविष्टं लोकपालानुभावैः
उल्लेखाः - > रघु० २-७५
L R Vaidya
English
nara-pati {% m. %} a king, R.iii.42, vii.62, Megh.i.37, R.ii.75.
Aufrecht Catalogus Catalogorum
English
नरपति called also हरिवंशकवि son of Āmradeva of Dhārā:
Jyotiṣkalpavṛkṣa. Quoted in the following work.
Narapatijayacaryā and C..
नरपति {% delete %} ‘called also Harivaṃśakavi’.
C. Jayalakṣmī. {% read %} by Harivaṃśa. {% add %} Pheh 10.
Indian Epigraphical Glossary
English
Narapati (IE 8-2
EI 12, 19
HD
SITI), ‘lord of men’,
‘leader of the infantry’
title borne by the Col13a monarchs
Vijayanagara rulers, etc., in view of the large infantry they
possessed
cf. the titles Aśvapati and Gajapati, and also Aśvapati-
gajapati-narapati-rāja-tray-ādhipati which was the title of some
kings. See Ind. Ant., Vol. XV, p. 7
JBORS, Vol. V, p. 588.
Lanman
English
nara-pati, m. lord of men
king.
Sanskrit Tibetan
Tibetan
rgyal po
१) अधिप २) अध्यक्ष ३) कृति ४) क्षत्रिय ५) जिन ६) नरपति ७) नरेश्वर ८) नृप ९) नृपति १०) नृपत्व ११) नृपेन्द्र १२) पार्थिब १३) भूप १४) भूमत् १५) भूमिधर १६) भूमिपाल १७) राजन् १८) राजत्व
नाममाला
Sanskrit
मनुष्यधव, मानुषधव, मर्त्यधव, मनुजधव, मानवधव, नरधव, नृधव, पुन्धव, पुरुषधव, गोधाधव, मनुष्यपति, मानुषपति, मर्त्यपति, मनुजपति, मानवपति, नरपति, नृपति, पुंंस्पति, पुरुषपति, गोधापति, नृप
मनुष्यो मानुषो मर्त्यो मनुजो मानवो नरः ।
ना पुमान् पुरुषो गोधा धवः स्यात्तत्पतिर्नृपः ॥ २८ ॥
verse 0.1.1.28
page 0014
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
नरपतिः,
पुं,
 (नरान् पातीति । पा + डतिः ।नराणां पतिर्वा ।) राजा । इति शब्दरत्ना-वली ॥
(यथा, रघुः । २ । ७५ ।“नरपतिकुलभूत्यै गर्भमाधत्त राज्ञीगुरुभिरभिनिविष्टं लोकपालानुभावैः ॥
”)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
नरपति
पु०
 ६ त० । नृपे शब्दर० । “नरपतिकुलभूत्यै गर्भ-माधत्त राज्ञी” रघुः । नरेश्वरनरनाथनरनायकनरेशाद-योऽप्यत्र । “नरनाथ! न जानीमस्त्वत्प्रिया यद्व्यवस्यति”भाग० ४ । २६ । १५ ।
Burnouf
French
नरपति नरपति
m.
 roi, prince.