| YouTube Channel

ध्वाङ्क्षः (dhvAGkSaH)

 
Apte
English
ध्वाङ्क्षः [dhvāṅkṣḥ], 1 A crow
(sometimes used at the end of
comp.
 to show contempt
e. g. तीर्थध्वाङ्क्षः q. v. ).
A beggar.
An impudent fellow.
A gull, crane
यस्य दस्युगणा राष्ट्रे ध्वाङ्क्षा मत्स्यान् जलादिव । विहरन्ति परस्वानि स वै क्षत्रियपांसनः ॥
Mb.
 * 12.142.29.
A carpenter.
Comp.
 -अरातिः an owl. -पुष्टः the (Indian) cuckoo.
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
 तापसः, तामरसः, दीर्घकण्ठकः, दीर्घजङ्घः, ध्वाङ्क्षः, निश्चलाङ्गः, कह्वः, बन्धुरः, भट्टारकः, मर्ककः, मृषाध्यायी, शुक्यवायसः, चन्द्रविहंगमः
noun
एकः बकविशेषः यस्य चञ्चुः दृढः भवति।
"तापसाः जलाशयानां तटेषु यूथे वसन्ति।"
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
ध्वा(ध्मा)ङ्क्षः,
पुं,
 (ध्वा(ध्मा)ङ्क्षति उच्चैः रौतीति ।ध्वा(ध्मा)क्षि घोररुते + अच् ।) काकः । (यथा, मृच्छकटिके ९ अङ्के ।“शुष्कवृक्षस्थितो ध्वा(ध्मा)ङ्क्ष आदित्याभिमुख-स्तथा ।मयि चोदयते वामं चक्षुर्घोरमशंशयम् ॥
”)मत्स्यभक्षकपक्षी । इत्यमरः । ३ । ३ । २१८ ॥
तक्षकः । भिक्षुकः । इति मेदिनी । षे, १६ ॥