धातुः: ध्राख्
मूलधातुः: ध्राखृ
धात्वर्थः: शोषण-अलमर्थयोः
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: ध्राखति


ध्राख् (ध्रा꣡खृँ꣡ शोषणालमर्थ्योः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = ध्राखणम्
अनीयर् = ध्राखणीयः - ध्राखणीया
ण्वुल् = ध्राखकः - ध्राखिका
तुमुँन् = ध्राखितुम्
तव्य = ध्राखितव्यः - ध्राखितव्या
तृच् = ध्राखिता - ध्राखित्री
क्त्वा = ध्राखित्वा
ल्यप् = प्रध्राख्य
क्तवतुँ = ध्राखितवान् - ध्राखितवती
क्त = ध्राखितः - ध्राखिता
शतृँ = ध्राखन् - ध्राखन्ती

ध्राख, ऋ ओखार्थे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वां-परं-सकं सेट् ।) रेफयुक्तः । ऋ, अदद्राखत् ।ओखार्थे शोषालमर्थयोः । इति दुर्गादासः ॥


ध्राख (ऋ) ध्राखृ r. 1st cl. (ध्राखति)
	 1. To be dry or arid.
	 2. To adorn.
	 3. To
suffice, to be able or competent.
	 4. To refuse, to prevent. भ्वा० प०
सक० सेट् ।


ध्राख शोधने अलमर्थे च भ्वा० पर० सक० सेट् । ध्राखतिअध्राखीत् दध्राख । ऋदित् चङि अदध्राखत् त ।अलमर्थः पर्याप्तिश्चेत् तत्र अक० ।

ध्राख (ऋ) ध्राखृ r. 1st cl. (ध्राखति)
1 To be dry or arid.
2 To adorn.
3 To suffice, to be able or competent.
4 To refuse, to prevent.


ध्राख (dhrAkha)

शब्दसागरः

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्