धातुः: धृ
मूलधातुः: धृञ्
धात्वर्थः: धारणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: धरति-ते,धारयति
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ञित्
टिप्पनी: धरति(धरतीत्यादि) भरतिवत् "धारेरुत्तमर्ण'' इत्यत्र धृञ् अनवस्थाने इति तौदादिकस्य ग्रहणमिति न्यासपदमञ्जर्यादिषु "इङ्धार्योः'' इत्यत्राप्यस्येति न्यासे, "अध्यायन्याय'' इति निपातनमस्त्यस्येति वृत्तिकारेण दर्शितम् धारयतीति ( धारयः ) "अनुपसर्गाल्लिम्पविन्द'' इत्यादिना शे शपि गुणयौ वसु धारयतीति ( वसुन्धरा ) "संज्ञायां भृतॄवृजि'' इति खचि "खचि ह्रस्वश्च'' इति ह्रस्वत्वे मुमागमः ( धारा ) धारा प्रपातन इति भिदादिपाठादङि गुणो दीर्घत्वं च द्रवद्रव्यनिपातनं धारेतिन्यासे खइगधारादावुपमानात् प्रयोगः ( धर्मः )


धातुः: धृ
मूलधातुः: धृङ्
धात्वर्थः: अवध्वंसने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: धरते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ङित्


धातुः: धृ
मूलधातुः: धृङ्
धात्वर्थः: अवस्थाने
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: ध्रियते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ङित्


धृ (धृ॒ङ् अवस्थाने - तुदादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शानच् = ध्रियमाणः - ध्रियमाणा

धृ (धृ॒ञ् धारणे - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शानच् = धरमाणः - धरमाणा

धृ (धृ॒ङ् अवध्वंसने - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शतृँ = धरन् - धरन्ती
शानच् = धरमाणः - धरमाणा

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

धृत् a. (At the end of comp.) Possessing, bearing, holder, bearer &c. 

ऽधृत् -धृ + त्, latter part of comp.
words, Bearing, Hariv. 6766.


धृत् (—°) tragend, haltend, habend.


धृत् dhṛ-t, a. holding, having, bearing (—°).


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

धृत्, त्, त्, त् (at end of comp.), a holder, bearer,
possessor; bearing, carrying, possessing, having, ob-
serving, &c.; [cf. चर्षणी-ध्°, धरणी-ध्°,
धर्म-ध्°, नित्य-ध्°।]


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

धृत् mfn. holding, bearing, supporting, wearing, having possessing, &c. (only ifc.)


धृत् mfn. (धृत्) Who has, holds, possesses, &c.
 E. धृ to have, क्विप् aff.


<table><tr><td>धृत्</td><td><b>dhRt</b></td><td>adj.</td><td> having possessing</td></td></tr><tr><td>धृत्</td><td><b>dhRt</b></td><td>adj.</td><td> holding</td></td></tr><tr><td>धृत्</td><td><b>dhRt</b></td><td>adj.</td><td> supporting</td></td></tr><tr><td>धृत्</td><td><b>dhRt</b></td><td>adj.</td><td> wearing</td></td></tr><tr><td>धृत्</td><td><b>dhRt</b></td><td>adj.</td><td> bearing</td></td></tr></table><table width='800px' ><tr></tr></table><table ><colgroup><col width=160px><col width=160px><col width=160px><col width=160px><col width=160px></colgroup>

धृत्-
 (qqf. धृक्-) ag. ifc. qui porte, supporte, etc.


धृत्
mfn. (-धृत्) Who has, holds, possesses, &c.
E. धृ to have, क्विप् aff.


धृत् (त्)
a. Holding, having.


धृत् (dhRt)

शब्दसागरः

Yates

Spoken Sanskrit

Wilson

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

Benfey

Capeller

Stchoupak