धातुः: धूश्
मूलधातुः: धूश
धात्वर्थः: कान्तिकरणे
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: धूशयति-ते


धूश् (धू꣡शँ꣡ कान्तिकरणे इत्यपरे - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = धूशनम्
अनीयर् = धूशनीयः - धूशनीया
ण्वुल् = धूशकः - धूशिका
तुमुँन् = धूशयितुम्
तव्य = धूशयितव्यः - धूशयितव्या
तृच् = धूशयिता - धूशयित्री
क्त्वा = धूशयित्वा
ल्यप् = प्रधूश्य
क्तवतुँ = धूशितवान् - धूशितवती
क्त = धूशितः - धूशिता
शतृँ = धूशयन् - धूशयन्ती
शानच् = धूशयमानः - धूशयमाना

धूश, क कान्तिकृतौ । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (चुरां-परं-सकं-सेट ।) षष्ठस्वरी । कान्तिकृतिःशोभितकरणम् । चन्दनो धूशयत्यङ्गम् । इतिदुर्गादासः ॥


धूश r. 10th cl. (धूशयति-ते) To make splendid or elegant; also धूष, and
धूस । चुरा० उभ० सक० सेट् ।


धूश(ष)(स) शोभने चुरा० उभ० सक० सेट् । धूश(ष)(स)यतिते अद्रधुश(ष)(स)त् त ।

धूश r. 10th cl. (धूशयति) To make splendid or elegant; also
धूष, and धूस.


धूश (dhUza)

शब्दसागरः

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्