धातुः: धृ
मूलधातुः: धृञ्
धात्वर्थः: धारणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: धरति-ते,धारयति
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ञित्
टिप्पनी: धरति(धरतीत्यादि) भरतिवत् "धारेरुत्तमर्ण'' इत्यत्र धृञ् अनवस्थाने इति तौदादिकस्य ग्रहणमिति न्यासपदमञ्जर्यादिषु "इङ्धार्योः'' इत्यत्राप्यस्येति न्यासे, "अध्यायन्याय'' इति निपातनमस्त्यस्येति वृत्तिकारेण दर्शितम् धारयतीति ( धारयः ) "अनुपसर्गाल्लिम्पविन्द'' इत्यादिना शे शपि गुणयौ वसु धारयतीति ( वसुन्धरा ) "संज्ञायां भृतॄवृजि'' इति खचि "खचि ह्रस्वश्च'' इति ह्रस्वत्वे मुमागमः ( धारा ) धारा प्रपातन इति भिदादिपाठादङि गुणो दीर्घत्वं च द्रवद्रव्यनिपातनं धारेतिन्यासे खइगधारादावुपमानात् प्रयोगः ( धर्मः )


धातुः: धृ
मूलधातुः: धृङ्
धात्वर्थः: अवध्वंसने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: धरते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ङित्


धातुः: धृ
मूलधातुः: धृङ्
धात्वर्थः: अवस्थाने
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: ध्रियते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ङित्


धृ (धृ॒ङ् अवस्थाने - तुदादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शानच् = ध्रियमाणः - ध्रियमाणा

धृ (धृ॒ञ् धारणे - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शानच् = धरमाणः - धरमाणा

धृ (धृ॒ङ् अवध्वंसने - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शतृँ = धरन् - धरन्ती
शानच् = धरमाणः - धरमाणा

धार्य्य mfn. (-र्य्यः-र्य्य-र्य्यं)
	 1. To be born or upheld, to be contained. &c.
2. To be kept or detained.
 E. धृ to hold, ण्यत् aff.


धार्य्य त्रि० धारि--ण्यत् । धारणीये “धार्य्यः कथङ्कारमहंभवत्या वियद्विहारी वसुधैकगत्या” नैष० । “कार्य्यञ्चतस्य दशधा हार्य्यं धार्य्यं प्रकाश्यञ्च” सा० का० “एवंधार्य्यम् अप्यन्तःकरणादित्रिकस्य प्राणादिलक्षणयावृत्त्या शरीरं तच्च पार्थिवादि पाञ्चभौतिकं शब्दादीनांपञ्चानां समूहः पृथिवीति ते च पञ्च दिव्यादिव्यतयादशेति धार्य्यमपि दशधा” सा० कौ० ।

धार्य्य
mfn. (-र्य्यः-र्य्या-र्य्यं)
1 To be born or upheld, to be contained, &c.
2 To be kept or detained.
3 To be determined.
E. धृ to hold, ण्यत् aff.


धार्य्य (र्य्यः-र्य्या-र्य्यं)
a. To be born,
upheld, contained, determined.


धार्य्य (dhAryya)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

वाचस्पत्यम्