धातुः: धृ
मूलधातुः: धृञ्
धात्वर्थः: धारणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: धरति-ते,धारयति
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ञित्
टिप्पनी: धरति(धरतीत्यादि) भरतिवत् "धारेरुत्तमर्ण'' इत्यत्र धृञ् अनवस्थाने इति तौदादिकस्य ग्रहणमिति न्यासपदमञ्जर्यादिषु "इङ्धार्योः'' इत्यत्राप्यस्येति न्यासे, "अध्यायन्याय'' इति निपातनमस्त्यस्येति वृत्तिकारेण दर्शितम् धारयतीति ( धारयः ) "अनुपसर्गाल्लिम्पविन्द'' इत्यादिना शे शपि गुणयौ वसु धारयतीति ( वसुन्धरा ) "संज्ञायां भृतॄवृजि'' इति खचि "खचि ह्रस्वश्च'' इति ह्रस्वत्वे मुमागमः ( धारा ) धारा प्रपातन इति भिदादिपाठादङि गुणो दीर्घत्वं च द्रवद्रव्यनिपातनं धारेतिन्यासे खइगधारादावुपमानात् प्रयोगः ( धर्मः )


धातुः: धृ
मूलधातुः: धृङ्
धात्वर्थः: अवध्वंसने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: धरते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ङित्


धातुः: धृ
मूलधातुः: धृङ्
धात्वर्थः: अवस्थाने
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: ध्रियते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋकारान्तः,ङित्


धृ (धृ॒ङ् अवस्थाने - तुदादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शानच् = ध्रियमाणः - ध्रियमाणा

धृ (धृ॒ञ् धारणे - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शानच् = धरमाणः - धरमाणा

धृ (धृ॒ङ् अवध्वंसने - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = धरणम्
अनीयर् = धरणीयः - धरणीया
ण्वुल् = धारकः - धारिका
तुमुँन् = धर्तुम्
तव्य = धर्तव्यः - धर्तव्या
तृच् = धर्ता - धर्त्री
क्त्वा = धृत्वा
ल्यप् = प्रधृत्य
क्तवतुँ = धृतवान् - धृतवती
क्त = धृतः - धृता
शतृँ = धरन् - धरन्ती
शानच् = धरमाणः - धरमाणा

धर्त्तव्य mfn. (-व्यः-व्या-व्यं)
	 1. To be uphold or supported.
	 2. To be had or
possessed.
	 3. To be placed or fixed.
	 4. To be fallen or alighted by.
E. धृ to hold, तव्य aff.


धर्त्तव्य
mfn. (-व्यः-व्या-व्यं)
1 To be upheld or supported.
2 To be had or possessed.
3 To be placed or fixed.
4 To be fallen or alighted by.
E. धृ to hold, तव्य aff.


धर्त्तव्य (व्यः-व्या-व्यं)
a. That may be
had, held, or fixed.


धर्त्तव्य (dharttavya)

शब्दसागरः

Yates

Wilson