धातुः: द्राघ्
मूलधातुः: द्राघृ
धात्वर्थः: सामर्थ्ये,आयामे च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: द्राघते


द्राघ् (द्रा꣡घृँ॒ सामर्थ्ये द्राघृँ आयामे च - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = द्राघणम्
अनीयर् = द्राघणीयः - द्राघणीया
ण्वुल् = द्राघकः - द्राघिका
तुमुँन् = द्राघितुम्
तव्य = द्राघितव्यः - द्राघितव्या
तृच् = द्राघिता - द्राघित्री
क्त्वा = द्राघित्वा
ल्यप् = प्रद्राघ्य
क्तवतुँ = द्राघितवान् - द्राघितवती
क्त = द्राघितः - द्राघिता
शानच् = द्राघमाणः - द्राघमाणा

द्राघय
ना* धा* पर* - -
"लम्बा करना, फैलाना, विस्तार करना"

द्राघय
ना* धा* पर* - -
"बढ़ाना, गाढ़ा करना"

द्राघय
ना* धा* पर* - -
"ठहरना, देर करना"

द्राघय द्राघय, a denomin.
derived from दीर्घ, comparat. द्राघी-
यंस्, Par.
 1. To extend, Rājat. 4,
513.
 2. To lengthen, Bhaṭṭ. 18, 33.
 3.
To tarry, Rām. 2, 109, 14 Gorr.


द्राघय drāgha-ya, den. P. prolong;
 delay.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

द्राघय (fr. दीर्घ), Nom. P. द्राघयति,
&c., to lengthen, extend, stretch; to tarry, delay, to
be slow or dilatory.


द्राघय (drAghaya)

Monier Williams 1872

Macdonell

Benfey

Apte Hindi