धातुः: द्राख्
मूलधातुः: द्राख
धात्वर्थः: शोषण-अलमर्थयोः
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: द्राखति


द्राख् (द्रा꣡खृँ꣡ शोषणालमर्थ्योः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = द्राखणम्
अनीयर् = द्राखणीयः - द्राखणीया
ण्वुल् = द्राखकः - द्राखिका
तुमुँन् = द्राखितुम्
तव्य = द्राखितव्यः - द्राखितव्या
तृच् = द्राखिता - द्राखित्री
क्त्वा = द्राखित्वा
ल्यप् = प्रद्राख्य
क्तवतुँ = द्राखितवान् - द्राखितवती
क्त = द्राखितः - द्राखिता
शतृँ = द्राखन् - द्राखन्ती

द्राख, ऋ ओखार्थे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वां-परं-अकं-सेट् ।) दन्त्यवर्गतृतीयादिः । रेफ-युक्तः । ऋ, अदद्राखत् । ओखार्थे शोषाल-मर्थयोः । इति दुर्गादासः ॥


द्राख (ऋ) दाखृ r. 1st cl. (दाखति)
	 1. To be dry or arid.
	 2. To adorn.
	 3. To
be able or competent.
	 4. To prohibit, to prevent. शोषणे सक० अलमर्थे
अक० भ्वा० पर० सेट् ।


द्राख शोषणे सक० अलमर्थे अक० भ्वा० पर० सेट् । द्राखतिअद्राखीत् । ऋदित् णिचि चङि अदद्राखत् त । दद्राखअयं बधेऽपि ।

द्राख (ऋ,) द्राखृ r. 1st cl. (द्राखति)
1 To be dry or arid.
2 To adorn,
2 To be able or competent.
4 To prohibit, to prevent.


द्राख (drAkha)

शब्दसागरः

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्