धातुः: दुल्
मूलधातुः: दुल
धात्वर्थः: उत्क्षेपे
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: दोलयति-ते


दुल् (दु꣡लँ꣡ उत्क्षेपे - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = दोलनम्
अनीयर् = दोलनीयः - दोलनीया
ण्वुल् = दोलकः - दोलिका
तुमुँन् = दोलयितुम्
तव्य = दोलयितव्यः - दोलयितव्या
तृच् = दोलयिता - दोलयित्री
क्त्वा = दोलयित्वा
ल्यप् = प्रदोल्य
क्तवतुँ = दोलितवान् - दोलितवती
क्त = दोलितः - दोलिता
शतृँ = दोलयन् - दोलयन्ती
शानच् = दोलयमानः - दोलयमाना

दुल - उत्क्षेपे (चुरा० उभ० सक० से०) दोलयति-ते ।

पदविभागः - >धातुः
कन्नडार्थः - >ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತು

दुल - उत्क्षेपे (चुरा० उभ० सक० से०) दोलयति-ते ।

पदविभागः - >धातुः
कन्नडार्थः - >ಅಲ್ಲಿಂದಿಲ್ಲಿಗೆ ಚಲಿಸು /ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಈ ಕಡೆಗೆ ಆಡುತ್ತಿರು

दोलयते (dolayate)

Shabdartha Kaustubha