| YouTube Channel

देवहव्य (devahavya)

 
Capeller Eng
English
देवहव्य
n.
oblation to the gods.
Monier Williams Cologne
English
देव—हव्य
n.
id.,
MBh.
देव—हव्य
m.
N.
of a Ṛṣi, ib.
Mahabharata
English
Devahavya, a ṛshi. § 266 (Śakrasabhāv.): II, 7, 300 (in the palace of Indra).
पुराणम्
English
देवहव्य / DEVAHAVYA. A sage, a member of Indra's assembly. (Sabhā Parva, Chapter 7).
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
देवहव्य
पु०
देवाय हव्यं यस्य ऋषिभेदे “संवर्त्तो देव-हव्यश्च विष्वक्सेनश्च वीर्यवान्” भा० स० अ० शक्रसभ्योक्तौ