| YouTube Channel

देदिवनीयम् (dedivanIyam)

 
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“दिवु क्रीडा-विजिगीषा-व्यवहार-द्युति-स्तुति-मोद-मद- स्वप्न-कान्ति-गतिषु”@} 2 व्यवहारः = क्रयविक्रयादिः।
यथासम्भवं सकर्मकत्वाकर्मकत्वे बोध्ये।
‘अर्दने देवयेत्, दीव्येत् क्रीडादौ, परिकूजने।।
देवयेत, इदितो दिन्वेत्, देवेर्देवेत देवने।’ 3 इति देवः।
देवकः-विका, देवकः-विका, 4 दिदेविषकः-दुद्यूषकः-षिका, 5 देदिवकः-विका
देविता-त्री, देवयिता-त्री, दिदेविषिता-दुद्यूषिता-त्री, देदिविता-त्री
6 7 दीव्यन्-न्ती, 8 9 दीव्यन्, 10 11 दीव्यन्, 12 13 प्रतिदीव्यन्, देवयन्, 14 दिदेविषन्-दुद्यूषन्-न्ती
-- देविष्यन्-न्ती-ती, देवयिष्यन्-न्ती-ती, दिदेविषिष्यन्-दुद्यूषिष्यन्-न्ती-ती
15 व्यतिदीव्यमानः, देवयमानः, 16 व्यतिदिदेविषमाणः-व्यतिदुद्यूषमाणः, 17 देदीव्यमानः
व्यतिदेविष्यमाणः, देवयिष्यमाणः, व्यतिदिदेविषिष्यमाणः-व्यतिदुद्यूषिष्यमाणः, देदिविष्यमाणः
18 अक्षद्यूः-मृगद्यूः- 19 मृगद्युवौ-मृगद्युवः, 20 दयूः-दय्वौ-दय्वः
-- 21 आद्यूनः, 22 द्यूतम्-द्यूतः-द्यूतवान्, देवितः, दिदेविषितः-दुद्यूषितः, देदिवितः-तवान्
23 24 देवः-देवी, 25 मनसादेवः, 26 देवकः-देवकी, 27 देवनः, 28 दीव्यमानः, 29 30 दुद्यूवान्-दिदिवान्, देवः, 31 आदेवकः, 32 परिदेवकः, 33 परिदेवी, दिदेविषुः- 34 दुद्यूषुः
-- देवितव्यम्, देवयितव्यम्, दिदेविषितव्यम्-दुद्यूषितव्यम्, देदिवितव्यम्
35 देवनीयम्, देवनीयम्, दिदेविषणीयम्-दुद्यूषणीयम्, देदिवनीयम्
देव्यम्, देव्यम्, दिदेविष्यम्-दुद्यूष्यम्, देदीव्यम्
ईषद्देवः-दुर्देवः-सुदेवः
-- -- दीव्यमानः, देव्यमानः, दिदेविष्यमाणः-दुद्यूष्यमाणः, देदीव्यमानः
देवः, 36 दिवः-त्रिदिवः, देवः, दिदेविषः-दुद्यूषः, देदिवः
देवनम्, देवनम्, दिदेविषणम्-दुद्यूषणम्, देदिवनम्
37 देवित्वा-द्यूत्वा, देवयित्वा, दिदेविषित्वा-दुद्यूषित्वा, देदिवित्वा
प्रदीव्य, प्रदेव्य, प्रदिदेविष्य-प्रदुद्यूष्य, प्रंदेदीव्य
देवम् २, देवित्वा २-द्यूत्वा २, देवम् २, देवयित्वा २, दिदेविषम् २-दुद्यूषम् २, दिदेविषित्वा २-दुद्यूषित्वा २, देदिवम्
देदिवित्वा
38 इत्यनेन क्विन्प्रत्य- यान्तो दीर्घोपधश्च निपातितः।
‘किकि’ इति दीव्यतीति किकिदीविः = चाषः।
‘श्येनेन किकिदीविना’ 39 इति, ‘छगलं कल्माषं किकिदीवि’ इति तैत्तिरीयकप्रयोगाच्च दीर्घतृतीयोऽयं शब्दः, केचित्तु दीर्घद्वितीयं किकीदिविः इत्यपि पठन्ति।]] किकिदीविः, 40 कनिन्प्रत्यये रूपम्।
प्रतिदीव्यतेऽस्मिन् इत्यधिकरणे प्रत्ययः।
प्रतिदिवा = दिवसः।]] प्रतिदिवा, 41 क्विपि, णेर्लुकि, देवयतीति द्यौः = स्वर्गोऽन्तरिक्षं वा।]] द्यौः, 42 इति ष्ट्रन्प्रत्यये, ‘द्यु’ इति प्रकृतेरादेशे वृद्धौ द्यौत्रम् इति भवति।
दीव्यन्ति तस्मिन् सुकृतिनः इति द्यौत्रम् = त्रिदिवः, विमानं वा।]] द्यौत्रम्, 43 इति कलप्रत्यये, बाहुलकाद् गुणे रूपम् देवलः = ऋषिः।]] देवलः।
44
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(८३८)
02
=>
(४-दिवादिः-११०७। सक। सेट्। पर।)
03
=>
(श्लो। १६०-१६१)
04
=>
[[१। ‘सनीवन्तर्ध--’ (७-२-४९) इत्यादिना इवन्तत्वेन सन्नन्ते इड्विकल्पः। इट्पक्षे रूपमेवम्। इडभावपक्षे, ‘च्छ्वोः शूडनुनासिके च’ (६-४-१९) इत्यूठि, यणा- देशे, द्विर्वचने च, ‘हलन्ताच्च’ (१-२-१०) इति सनः कित्त्वेन गुणनिषेधः। एवं सन्नन्ते सर्वत्र रूपद्वयस्यापि गतिरिति ज्ञेयम्।]]
05
=>
[[२। यङन्तान्ण्वुलि, अल्लोपयलोपयोः कृतयोः पूर्वखण्डे, ‘गुणो यङ्लुकोः’ (७-४-८२) इति गुणः। एवमेव यङन्ते सर्वत्र प्रक्रिया ज्ञेया। ‘वकारान्तानामूड्भाविनां यङ्लुक् नास्ति’ इति भाष्यकारवचनात् अस्य धातोः यङन्ते पचाद्यच् भवति इति ज्ञेयम्।]]
06
=>
[पृष्ठम्०७४२+ २७]
07
=>
[[१। शतरि, ‘दिवादिभ्यः श्यन्’ (३-१-६९) इति श्यन्। ‘हलि च’ (८-२-७७) इति दीर्घः। स्त्रियाम्, ‘शप्श्यनोर्नित्यम्’ (७-१-८१) इति नित्यं नुमागमः। एवं यकि, ल्यपि दीर्घो ज्ञेयः।]]
08
=>
[अक्षैः, अक्षान् वा]
09
=>
[[२। ‘दिवः कर्म च’ (१-४-४३) इति साधनस्य वा कर्मसंज्ञा। तेन अक्षशब्दात् तृतीयाद्वितीये भवतः।]]
10
=>
[शतस्य]
11
=>
[[३। ‘दिवस्तदर्थस्य’ (२-३-५८) इति कर्मणि षष्ठी। तदर्थः = पूर्वसूत्रोपात्तः व्यवहारः पणश्च।]]
12
=>
[शतस्य शतं वा]
13
=>
[[४। ‘विभाषोपसर्गे (२-३-५९) इति प्रतिपूर्वकादस्मात् कर्मणि कारके षष्ठी।]]
14
=>
[[आ। ‘देहं बिभ्रक्षुरस्त्राग्नौ मृगः प्राणैर्दिदेविषन्।’ भ। का। ५। ५७।]]
15
=>
[[५। ‘कर्तरि कर्मव्यतीहारे’ (१-३-१४) इति शानच्। गत्यर्थभिन्नेष्वर्थेष्वेव कर्मव्यती- हारो ज्ञेयः।]]
16
=>
[[६। ‘पूर्ववत् सनः’ (१-३-६२) इति सन्नन्तात् शानच्।]]
17
=>
[[७। यङन्ताच्छानचि, ‘हलि च’ (८-२-७७) इति दीर्घः। एवं यत्-ल्यप्-प्रभृतिष्वपि ज्ञेयम्।]]
18
=>
[[८। अक्षैः दीव्यतीति अक्षद्यूः। ‘क्विप् च’ (३-४-७६) इति कर्मोपपदात् क्विप्। ऊठ् यणादेशश्च। ‘दिवः कर्म च’ (१-४-४३) इति अक्षशब्दस्य कर्मसंज्ञा। एवं मृगद्यूरित्यत्रापि। द्विवचनादौ उवङ्।]]
19
=>
[[B। {??}]]
20
=>
[[९। ण्यन्तात् क्विपि, णिज्निमित्तके ‘पुगन्तलघूपधस्य च’ (७-३-८६) इति गुणे, वकारस्य ऊठि, अयादेशे रूपमेवम्। द्विवचनादौ यणादेशः।]]
21
=>
[[१०। ‘दिवोऽविजिगीषायाम्’ (८-२-४९) इति निष्ठानत्वम्। विजिगीषादिषु तु द्यूतम् इत्यादि। सर्वत्र, अस्य धातोरुदित्त्वेन क्त्वायामिड्विकल्पनात्, निष्ठायाम् ‘यस्य विभाषा’ (७-२-१५) इतीण्णिषेधे, ऊठि यणादेशो भवति।]]
22
=>
[[C। {??}]]
23
=>
[पृष्ठम्०७४३+ २९]
24
=>
[[१। पचादिषु (३-१-१३४) देवट् इति पाठात् इगुपधलक्षणं कप्रत्ययं (३-१-१३५) बाधित्वा अजेव भवति। टित्त्वेन स्त्रियां ‘टिड्ढाणञ्--’ (४-१-१५) इति ङीप्।]]
25
=>
[[२। ‘मनसः संज्ञायाम्’ (६-३-४) इति तृतीयाया अलुक्। अत्र मनश्शब्दस्य ‘दिवः कर्म च’ (१-४-४३) इति कर्मसंज्ञायाम्, ‘कर्मण्यण्’ (३-२-१) इत्यण्।]]
26
=>
[[३। संज्ञायाम्, ‘आशिषि च’ (३-१-१५०) इति वुन्। अकादेशः। स्त्रियाम्, ‘पुंयोगादाख्यायाम्’ (४-१-४८) इति ङीष्।]]
27
=>
[[४। अस्य धातोर्व्यवहाररूपार्थे शब्दार्थकत्वाद् अकर्मकत्वाच्च, ‘चलनशब्दार्थादकर्मकाद् युच्’ (३-२-१४८) इति युचि, अनादेशः। देवनः = कितवः।]]
28
=>
[[५। ‘ताच्छील्यवयोवचनशक्तिषु चानश्’ (३-२-१२९) इति चानश् प्रत्ययः, तु शानच्।]]
29
=>
[[आ। ‘दीव्यमानं शितान् बाणानस्यमानं महागदाः।’ भ। का। ५। ८१।]]
30
=>
[[६। ‘पपुष आगतं पपिवद्रूप्यम्’ (भाष्यम् ४-३-२४) इति भाष्यकारप्रयोगात् छान्दसोऽपि क्वसुर्भाषायामपि क्वचिद्भवति। तेन क्वसौ, ऊठ्, यणादेशौ, द्विर्वच- नादिकं भवन्ति। ‘वकारादौ क्ङिति प्रत्यये परतः ‘च्छ्वोः शूठ्--’ (६-४-१९) इत्यूठ् वा भवति इति केचित्।’ इति प्रक्रियाकौमुदीकार- दर्शितमतानुसारेण, ऊडभावे वलिलोपे दिदिवान् इति रूपं प्रदर्शितम्।]]
31
=>
[[७। ण्यन्तात्, ‘देविक्रुशोश्चोपसर्गे’ (३-२-१४७) इत्यनेन तच्छीलादिषु कर्तृषु वुञ्- प्रत्यये अकादेशे रूपम्।]]
32
=>
[[B। ‘प्रावृष्यनैषीत् काकुत्स्थः कथञ्चित् परिदेवकः।।’ भ। का। ७। १३।]]
33
=>
[[८। ‘सम्पृचानुरुधाङ्यमाङ्यसपरिसृसंसृजपरिदेवि--’ (३-२-१४२) इत्यादिना ण्यन्तात् घिनुण्प्रत्यये रूपम्। अयमपि ताच्छीलिकः। ‘परिदेवी--इति देवतेरिदम्। ण्यन्तस्य दीव्यतेस्तु न। लाक्षणिकत्वात्, अण्यन्तसाहचर्यात्, सकर्मकत्वात्, ‘घिनुण् अकर्मकाणाम्’ इति भाष्योक्तेश्च।’ इति बृहच्छब्देन्दु- शेखरे प्रोक्तम् साहचर्यपरिभाषाया अनित्यत्वात्, अस्य धातोरनेकार्थत्वेन, अकर्मकत्वस्य व्यवहारादिष्वर्थेषु सम्भवात्, क्वचिदलाक्षणिकत्वस्यापि बहुल- ग्रहणाच्च अस्यापि धातोः परिदेवीति प्रदर्शितमिति ज्ञेयम्।]]
34
=>
[[ड्। ‘शस्त्रैर्दिदेविषुं संख्ये दुद्यषुः परिघं कपिः।’ भ। का। ९। ३२।]]
35
=>
[पृष्ठम्०७४४+ २९]
36
=>
[[१। ‘घञर्थे कविधानम्--’ (वा। ३-३-५८) इति घञर्थे = अधिकरणार्थे कप्रत्ययः। कित्त्वेनोपधागुणनिषेधः। दिवः = द्युलोकः। त्रिदशाः दीव्यन्तीत्यधिकरणे कप्रत्यये पृषोदरादित्वेन (६-३-१०९) दशशब्दस्य लोपे त्रिदिवः इति रूपम्। यद्वा, त्रयो देवाः-विष्णुब्रह्मेश्वराः दीव्यन्त्यत्रेति अधिकरणे कप्रत्ययो वा।]]
37
=>
[[२। ‘उदितो वा’ (७-२-५६) इति क्त्वायामिड्विकल्पः। इट्पक्षे, ‘न क्त्वा सेट्’ (१-२-१८) इति कित्त्वनिषेधाद् गुणः। इडभावपक्षे ऊडादिषु द्यूत्वा इति रूपमिति ज्ञेयम्।]]
38
=>
[[३। ‘कृविघृष्विच्छविस्थविदविकिकिदीविः’ [द। उ। १-२६]
39
=>
(ऋग्वेदे १०-९७-१३)
40
=>
[[४। औणादिके [द। उ। ६। ५१]
41
=>
[[५। ण्यन्तात् औणादिके [द। उ। ८-४०]
42
=>
[[६। ‘दिवेर्द्यु च’ [द। उ। ८। ८१]
43
=>
[[७। ‘वृषादिभ्यश्चित्’ [द। उ। ८-१०९]
44
=>
[पृष्ठम्०७४५+ २७]