धातुः: दुष्
मूलधातुः: दुष
धात्वर्थः: वैकृत्ये
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: दुष्यति
अनुबन्धादिविशेषः: पुषादिः


दुष् (दु॒षँ꣡ वैकृत्ये - दिवादिः - अनिट्)
ल्युट् = दोषणम्
अनीयर् = दोषणीयः - दोषणीया
ण्वुल् = दोषकः - दोषिका
तुमुँन् = दोष्टुम्
तव्य = दोष्टव्यः - दोष्टव्या
तृच् = दोष्टा - दोष्ट्री
क्त्वा = दुष्ट्वा
ल्यप् = प्रदुष्य
क्तवतुँ = दुष्टवान् - दुष्टवती
क्त = दुष्टः - दुष्टा
शतृँ = दुष्यन् - दुष्यन्ती

दूषिता, स्त्री, (दूषित + टाप् ।) दूषणप्राप्ताकन्या । तत्पर्य्यायः । सस्वेदा २ धर्षकारिणी ३प्रमादिका ४ । इति शब्दरत्नावली ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

दूषिता f. a girl who has been violated or deflowered, W.


दूषिता

पदविभागः - >स्त्रीलिङ्गः
कन्नडार्थः - >ಅಪವಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಕನ್ಯೆ

dUzita {% a. (f. ता) %} 1. Corrupted, spoiled; 2. hurt, injured; 3. demoralized; 4. blamed, censured; 5. falsely accused.


दूषिता (dUSitA)

Monier Williams Cologne

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः