धातुः: दुष्
मूलधातुः: दुष
धात्वर्थः: वैकृत्ये
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: दुष्यति
अनुबन्धादिविशेषः: पुषादिः


दुष् (दु॒षँ꣡ वैकृत्ये - दिवादिः - अनिट्)
ल्युट् = दोषणम्
अनीयर् = दोषणीयः - दोषणीया
ण्वुल् = दोषकः - दोषिका
तुमुँन् = दोष्टुम्
तव्य = दोष्टव्यः - दोष्टव्या
तृच् = दोष्टा - दोष्ट्री
क्त्वा = दुष्ट्वा
ल्यप् = प्रदुष्य
क्तवतुँ = दुष्टवान् - दुष्टवती
क्त = दुष्टः - दुष्टा
शतृँ = दुष्यन् - दुष्यन्ती

दूषयामि दूषयामि (c. de दुष्) et qqf.
दोषयामि। Corrompre, gâter, salir: बोज्यम् un aliment,
उदकम् de l'eau.
		 Rendre impur, dépraver: हृदयम् un
cœur;
		 souiller, violer: कन्याम् une jeune fille.
Considérer comme vicieux ou impur;
		 accuser;
		 offenser, blesser,
g.


दूषयामि (dUSayAmi)

Burnouf