धातुः: दीप्
मूलधातुः: दीपी
धात्वर्थः: दीप्तौ
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: दीप्यते


दीप् (दी꣡पीँ॒ दीप्तौ - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = दीपनम्
अनीयर् = दीपनीयः - दीपनीया
ण्वुल् = दीपकः - दीपिका
तुमुँन् = दीपितुम्
तव्य = दीपितव्यः - दीपितव्या
तृच् = दीपिता - दीपित्री
क्त्वा = दीपित्वा
ल्यप् = प्रदीप्य
क्तवतुँ = दीप्तवान् - दीप्तवती
क्त = दीप्तः - दीप्ता
शानच् = दीप्यमानः - दीप्यमाना

दीपितृ [dīpitṛ], m. An illuminator, enlightener, P.III. 2.153.

दीपितृ दीपितृ m. (sfx. तृ) allumeur.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

दीपितृ, ता, त्री, तृ, an illuminator, enlightener;
irradiating, shining.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

दीपितृ m. an illuminator, enlightener, Pāṇ. iii, 2, 153.


दीपितृ mfn. (-ता-त्री-ृ) An illuminator, an enlightener, shining, irradiat-
ing.
 E. दीप् to kindle, &c. तृच् aff.


दीपितृ
mfn. (-ता-त्री-तृ) An illuminator, an enlightener, shining,
irradiating.
E. दीप to kindle, &c. तृच् aff.


दीपितृ (ता-त्री-तृ)
a. An illuminator.


दीपितृ (dIpitR)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Burnouf