| YouTube Channel

दित्य (ditya)

 
शब्दसागरः
English
दित्य
m.
 (-त्यः)
1. Titan, a demon or giant.
E.
 दिति as above, affix
यत्, and the vowel unchanged: see दैत्य ।
Yates
English
दित्य (त्यः) 1.
m.
 Idem.
Spoken Sanskrit
English
दित्य ditya
m.
 son of diti
दैत्य daitya
m.
 son of diti
दैतेयी daiteyI
f.
 female descendant of diti
दैतेय daiteya
m.
 son or descendant of diti
Wilson
English
दित्य
m.
 (-त्यः) A Titan, a demon or giant.
E.
 दिति as above, अण् affix
and the vowel unchanged: see दौत्य.
Apte
English
दित्यः [dityḥ], A demon.
Apte 1890
English
दित्यः A demon.
Monier Williams Cologne
English
दित्य
m.
 a son of Diti (w.r. for दैत्य).
Monier Williams 1872
English
दित्य, अस्, m. ‘a son of Diti, ’ a Daitya
(a wrong
form for दैत्य।)
Apte Hindi
Hindi
दित्यः
पुं*
 - दिति + यत्
राक्षस
L R Vaidya
English
ditya {% m. %} A demon.
Indian Epigraphical Glossary
English
ditya (EI 9, 12, 28
CII 4
HRS), known from Maitraka
records
name of a tax, according to some
probably, the
same as datti, i. e. a gift or occasional present to be offered
to the landlord
cf. sarva-ditya-viṣṭi-prātibhedikā-parihīna or
°parihṛta (Ep. Ind., Vol. VI, p. 298, text line 20)
also cf.
sa-ditya-dāna-karaṇa (Ep. Ind., Vol. XXXI, p. 301, text line 14),
an epithet of the gift land. Ditya is probably derived from
Prakrit dijja = Sanskrit deya, ‘to be given’, ‘an object that has
been given away’ in the sense of ‘customary presents’. For
ditta, cf. Bhār. Vid., Vol. XVII, Nos. 3-4 pp. 125-26. See
Dity-odgrāhaka.
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
दित्यः,
पुं,
 (दितौ भवः । दिति + यत् ।) दैत्यः ।इति शब्दार्थकल्पतरुः ॥
(छेदनार्हे धान्यादौ, क्ली । यथा, वाजसनेयसंहितायाम् । १४ । १० ।“दित्यवाड्वयो विराट् छन्दः ॥
”“दोऽवखण्डने क्तिन्प्रत्ययः । दितिं खण्डन-मर्हति दित्यं धान्यं वहति दित्यवाट् ।” इतितद्भाष्ये महीधरः ॥
)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
दित्य
पु०
 दितौ भवः यत् । १ असुरे शब्दार्थकल्प० । दितिंखण्डनमर्हति यत् । २ छेदनार्हे--धान्यादौ
त्रि०
 ।