| YouTube Channel

दिका (dikA)

 
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“ञि मिदा स्नेहने”@} 2 ‘मेदते मेद्यतीत्येते स्नेहने, मिन्दयेण्णिचि।
ऋदितो मेदते मेदेन्मेधाहिंसनयोर्द्वयोः।।’ 3 इति देवः।
हरदत्तस्तु धातोरस्य भ्वादिषु पाठं नानुमेने इति ‘निष्ठा शीङ्--’ 4 इति सूत्रे पदमञ्जर्यां व्यक्तम्।
मेदकः-दिका, मेदकः-दिका, मिमेदिषकः-मिमिदिषकः-षिका, मेमिदकः- दिका
मेदिता-त्री, मेदयिता-त्री, मिमेदिषिता-मिमिदिषिता-त्री
मेमिदिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकक्ष्वेदतिवत् 5 ज्ञेयानि।
6 निष्ठायाम्-- 7 मिन्नः, 8 9 प्रमेदितम्-प्रमिन्नम्-10, प्रमिन्नः, 11 प्रमेदितः, 12 मेदुरः, 13 14 मेदः, 15 मेदिनी, 16 मित्रम्-मित्रा, 17 मेदः, इतीमानि घातोरस्माद् विशेषेण भवन्ति।
अस्यात्मनेपदित्वात् शानचि मेदमानः, मेदिष्यमाणः, इत्यादीनि रूपाणि भवन्तीति ज्ञेयम्।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१२५५)
02
=>
(१-भ्वादिः-७४३। सक। सेट्। आत्म।)
03
=>
(श्लो। १०४)
04
=>
(१-२-१९)
05
=>
(३२६)
06
=>
[पृष्ठम्१०२४+ ३१]
07
=>
[[१। ‘ञीतः क्तः’ (३-२-१८७) इति वर्तमाने कर्तरि क्तप्रत्यये, ‘आदितश्च’ (७-२१६) इति इण्निषेधे च, ‘रदाभ्यां निष्ठातो नः, पूर्वस्य दः’ (८-२-४२) इति निष्ठा- तकारधातुदकारयोर्नत्वे रूपमेवम्।]]
08
=>
[[आ। ‘उद्वृत्तनयनो मिन्नान् मन्त्रिणः स्वान् व्यसर्जयत्।।’ भ। का। ९। १६।]]
09
=>
[[२। अस्यैव धातोर्निष्ठायाम् भावे आदिकर्मणि च, ‘विभाषा भावादिकर्मणोः’ (७-२-१७) इतीड्विकल्पे, इट्पक्षे, ‘निष्ठा शीङ्स्विदिमिदिक्ष्विदिधृषः’ (१-२-१९) इति सेटो निष्ठायाः कित्त्वनिषेधाद् गुणे प्रमेदितम्, प्रमेदितः इति भवतः। इडभावपक्षे तु कर्त्रर्थकक्तप्रत्ययान्तवत् प्रक्रिया ज्ञेया।]]
10
=>
[अनेन]
11
=>
[[B। ‘प्रमेदिताः सपुत्रास्ते सुस्वान्ता बाढविक्रमाः।’ भ। का। ९। १७।]]
12
=>
[[३। ‘भञ्जभासमिदो घुरच्’ (३-२-१६१) इति तच्छीलादिषु कर्तृषु घुरच्प्रत्यये गुणे रूपमेवम्। मेदुरः = वसाविशेषवान् पश्वादिः।]]
13
=>
[[C। ‘प्रद्योतनस्योदयमाप्य गोपाः श्वेतांशुकोन्मेदुरचारुवेषाः।’ धा। का। २। १।]]
14
=>
[[४। कर्तरि पचाद्यचि गुणे रूपमेवम्। मेदः = असुरविशेषः।]]
15
=>
[[५। ग्रह्यादित्वात् (३-१-१३४) कर्तरि णिनिप्रत्यये स्त्रियाम्, ‘ऋन्नेभ्यः--’ (४-१-५) इति ङीपि रूपमेवम्। मेदिनी = भूमिः।]]
16
=>
[[६। ‘अमिचिमिदिशसिभ्यः क्त्रः’ (द। उ। ८। ८६) इति क्त्रप्रत्यये रूपमेवम्। मेदतीति मित्रम् = सुहृत्। सुहृदि अभिधेये नपुंसकलिङ्गत्वम्, सूर्ये तु पुंंल्लिङ्गता, गन्धद्रव्ये तु स्त्रीलिङ्गत्वमस्यैव पदस्येति ज्ञेयम्।]]
17
=>
[[७। ‘असुन्’ (द। उ। ९-४९) इत्यस्मादसुन्प्रत्यये गुणे रूपमेवम्। मेदः = वसा।]]
1 {@“शदॢ शातने”@} 2 शादकः-दिका, शादकः-दिका-शातकः-तिका, शिशत्सकः-त्सिका, शाशदकः- दिका
शीयमानः, इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकशीयतिवत् 3 ज्ञेयानि।
भौवादिकधात्वपेक्षया नास्य धातो रूपेषु भेदः।
‘शदेः शितः’ 4 इति तङ्विधानात् नापि शताऽस्तीति प्रयोजनं कल्पयितुं शक्यते, येन ‘आच्छीनद्योर्नुम्’ 5 इति नुम्विकल्पः प्रयोजयितुं शक्येत।
ततश्च विफलत्वे सति यथाकथञ्चित् स्वरभेदः प्रयोजनत्वेन कल्प्यः इति प्राञ्चः।
वस्तुतस्तु शपः-शप्रत्ययस्य प्रसक्त्यभावात्--शब्निमित्तकः पित्स्वरोऽनुदात्तः, शनिमित्तकः प्रत्ययस्वरोऽपि लक्ष्याभावादेव दुर्लभ इति नैतदपि प्रयोजनं वक्तुं शक्यमित्यास्तां तावत्।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१६८२)
02
=>
(६-तुदादिः-१४२८। सक। अनि। पर।)
03
=>
(१६८१)
04
=>
(१-३-६०)
05
=>
(७-१-८०)
1 {@“स्खद स्खदने”@} 2 3 घटादिष्वेव द्विः स्खदेः पाठात् पूर्वपाठ आत्मनेपदार्थः-आत्मनेपदप्रकरणात्
उत्तरपाठस्तु ‘शेषात् कर्तरि--’ 4 इति परस्मैपदार्थ इति स्यात्।
वस्तुतः पूर्वं पठितस्यैव स्खदेः उपसर्गविशेषवशात् मित्त्वामित्त्वव्यवस्थार्थं पुनः पाठः इति न्याय्यम्।
काशकृत्स्नधातुपाठे तु ‘स्खदिर् अवत्यां च’ इति घटादिषु पठ्यते।
तस्यायमर्थः-अवत्याम् = अवधात्वर्थभूते रक्षणे स्खदिर्धातुर्मित्संज्ञकः।
चकारात् पूर्वस्मिन् गणसूत्र उपात्तस्य ‘परिवेषणे’ इत्यर्थेऽपि मिदयमिति।]] घटादिः।
5 ‘स्खदिर्--’ इति धातुकाव्यव्याख्यायां 6 पाठः।
‘स्खदनम् = विद्रावणम्’ इति स्वामी।
‘विदारणम्’ इति क्षीरस्वामी।
स्खादकः-दिका, 7 स्खदकः- 8 अवस्खादकः-परिस्खादकः- 9 अपस्खादकः- 10 प्रस्खादकः- दिका, चिस्खदिषकः-षिका, चास्खदकः-दिका
इत्यादीनि रूपाणि यथासम्भवं भौवादिकध्वनतिवत् 11 ऊह्यानि।
12 अवस्खादितम्।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१९२७)
02
=>
(१-भ्वादिः-७६८। सक। सेट्। आत्म।)
03
=>
[[[अ]
04
=>
(१-३-७८)
05
=>
[पृष्ठम्१३८५+ ३०]
06
=>
(२-१९)
07
=>
[[१। धातोरस्य घटादिषु पाठात् मित्त्वे उपधाह्रस्वो णिजन्तेषु निरुपसृष्टेषु बोध्यः।]]
08
=>
[[२। ‘स्खदिरवपरिभ्यां च’ (ग। सू। भ्वादिः) इति निषेधप्रकरणे घटादिषु वचनात् अवपूर्वकात् परिपूर्वकाच्च स्खदतेः मित्त्वम्।]]
09
=>
[[३। ‘अपावपरिभ्यः स्खदेः’ (बोधिन्यासे एवं घटादिषु वचनमिति धातुवृत्तिः) इति पक्षे अत्रापि अपपूर्वकस्य स्खदेः मित्त्वनिषेधात् उपधाह्रस्वो नेति बोघ्यम्।]]
10
=>
[[४। “स्खदेः पूर्वं (= घटादिष्वेव इतः पूर्वं) पाठात् सामान्येन प्राप्तं मित्त्वं उपसृष्टात् यदि भवति तर्हि--अवाद्युपसृष्टादेव” इति मन्वानाः क्षीरस्वाम्यादयः प्रपूर्वकादपि मित्त्वाभावेन रूपमिच्छन्ति। तत्तु काशिकादिषु ‘न’ इत्यनुवर्त्य अवाद्युपसृष्टात् स्खदेरेव मित्त्वं न--अन्यत्र मित्त्वमस्त्येव--इति व्याख्यातत्वात् अनाकरमिति बोध्यम्।]]
11
=>
(९४०)
12
=>
[[आ। ‘इत्याद्यवस्खादितमानसास्ता बालाः परिस्खादितधैर्यबन्धाः। दुष्टान् अपस्खादयितुं प्रयाते कृष्णे विलेपुः फणिता विमोहम्।।’ धा। का। २-१९।]]