धातुः: दण्ड्
मूलधातुः: दण्ड
धात्वर्थः: दण्डनिपाते
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: द्विकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: दण्डयति-ते


ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Madhavlya Dhatu Vritti is about Dhatus

दण्ड (अर्थः)  दण्डनिपातने
अयं द्विकर्मक इत्युक्तं नाथतौ तत्र कर्मणि लादयो नाथत्यादौ  प्रपञ्चितास्तद्वदिहापि नेयाः 381

दण्ड  निपातने 
- दण्डयति  अददण्डत्  दण्डः  369

ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Various kridanta words of Dhatus.

<ul><li><a href="#foot_krm01">1</a> {@“दण्ड दण्डनिपातने”@} <a href="#foot_krm02">2</a> अदन्तः। </li> <li>द्विकर्मकोऽयं घातुः। </li> <li>दण्डकः-ण्डिका, दिदण्डयिषकः-षिका;</li> <li> इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरा- दिकचित्रयतिवत् <a href="#foot_krm03">3</a> ज्ञेयानि।</li></ul>

प्रासङ्गिक्यः
 <ul><li id="foot_krm01">01 => (८१३)</li> <li id="foot_krm02">02 => (१०-चुरादिः-१९२६। सक। सेट्। उभ।)</li> <li id="foot_krm03">03 => (५२५)</li></ul>

दण्ड (द꣡ण्ड꣡ दण्डनिपाते - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = दण्डनम्
अनीयर् = दण्डनीयः - दण्डनीया
ण्वुल् = दण्डकः - दण्डिका
तुमुँन् = दण्डयितुम् / दण्डितुम्
तव्य = दण्डयितव्यः / दण्डितव्यः - दण्डयितव्या / दण्डितव्या
तृच् = दण्डयिता / दण्डिता - दण्डयित्री / दण्डित्री
क्त्वा = दण्डयित्वा / दण्डित्वा
ल्यप् = प्रदण्ड्य
क्तवतुँ = दण्डितवान् - दण्डितवती
क्त = दण्डितः - दण्डिता
शतृँ = दण्डयन् / दण्डन् - दण्डयन्ती / दण्डन्ती
शानच् = दण्डयमानः / दण्डमानः - दण्डयमाना / दण्डमाना

ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Only about Dhatus

दण्ड  दण्डनिपातने
- दण्डयति  364

दण्डघ्न a. striking with a stick, committing assault.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

दण्ड—घ्न mfn. striking with a stick, committing an assault, Mn. viii, 380.


दण्डघ्न

पदविभागः - >विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - >ಕೈಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಹಿಂಸಿಸುವವನು
प्रयोगाः - >"यस्य स्नेनः पुरे नास्ति नान्यस्त्रिगो न दुष्टवाक् । न साहसिकदण्डघ्नौ स राजा शक्रलोकभाक् ॥"

दण्डघ्न m. (-घ्नः) A fighter, one who commits personal violence.
 E. दण्ड a
stick, and घ्न who strikes.


दण्डघ्न त्रि० दण्डेन देहेन हन्ति हन--क । देहेन घातिनिदण्डपारुष्यकर्त्तरि । “न साहसिकदण्डघ्नौ स राजाशक्रलोकभाक्” मनुः ।

दण्डघ्न
m. (-घ्नः) A fighter, one who commits personal violence.
E. दण्ड a stick, and घ्न who strikes.


दण्ड-घ्न (घ्नः) 1.
m. A fighter with sticks.


दण्डघ्न (daNDaghna)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Shabdartha Kaustubha

वाचस्पत्यम्