धातुः: तुड्
मूलधातुः: तुडृ
धात्वर्थः: तोडने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तोडति


धातुः: तुड्
मूलधातुः: तुड
धात्वर्थः: तोडने
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तुडति
अनुबन्धादिविशेषः: कुटादिः


तुड् (तु꣡डँ꣡ तोडने - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = तुडनम्
अनीयर् = तुडनीयः - तुडनीया
ण्वुल् = तोडकः - तोडिका
तुमुँन् = तुडितुम्
तव्य = तुडितव्यः - तुडितव्या
तृच् = तुडिता - तुडित्री
क्त्वा = तुडित्वा
ल्यप् = प्रतुड्य
क्तवतुँ = तुडितवान् - तुडितवती
क्त = तुडितः - तुडिता
शतृँ = तुडन् - तुडन्ती / तुडती

तुड् (तु꣡डृँ꣡ तोडने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तोडनम्
अनीयर् = तोडनीयः - तोडनीया
ण्वुल् = तोडकः - तोडिका
तुमुँन् = तोडितुम्
तव्य = तोडितव्यः - तोडितव्या
तृच् = तोडिता - तोडित्री
क्त्वा = तोडित्वा / तुडित्वा
ल्यप् = प्रतुड्य
क्तवतुँ = तुडितवान् / तोडितवान् - तुडितवती / तोडितवती
क्त = तुडितः / तोडितः - तुडिता / तोडिता
शतृँ = तोडन् - तोडन्ती

तोड, ऋ नादरे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वां-परं-सकं-सेट् ।) ऋ, अतुतोडत् । नादरो-ऽनादरः । इति दुर्गादासः ॥


तोड r. 1st cl. (ऋ) तोडृ (तोडति) To treat with disrespect.
 E. भ्वा-पर-सक-
सेट् ।


तोड अनादरे भ्वा० पर० सक० सेट् । तोडति अतोडीत् । ऋदित् । णिच् अतुतोडत् त ।

तोड r. 1st cl. (ऋ) तोडृ (तोडति) To treat with disrespect.


तोड (toDa)

शब्दसागरः

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्