धातुः: तृम्फ्
मूलधातुः: तृम्फ
धात्वर्थः: तृप्तौ
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तृम्फति


तृम्फ् (तृ꣡म्फँ꣡ तृप्तौ इत्येके - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = तृम्फणम्
अनीयर् = तृम्फणीयः - तृम्फणीया
ण्वुल् = तृम्फकः - तृम्फिका
तुमुँन् = तृम्फितुम्
तव्य = तृम्फितव्यः - तृम्फितव्या
तृच् = तृम्फिता - तृम्फित्री
क्त्वा = तृम्फित्वा / तृफित्वा
ल्यप् = प्रतृफ्य
क्तवतुँ = तृफितवान् - तृफितवती
क्त = तृफितः - तृफिता
शतृँ = तृम्फन् - तृम्फन्ती / तृम्फती

तृम्फ r. 6th cl. (तृफति, तृम्फति)
	 1. To content, to please.
	 2. To be pleased
or content.
 E. तुदा-पर-सक-सेट् ।


तृन्फ(म्फ) प्रीणने तु० प० सक० सेट् । तृफति तृम्फतिअतृम्फीत् अतृफीत् ततृम्फ ततृफ ।

तृम्फ r. 6th cl. (तृम्फति)
1 To content, to please.
2 To be pleased or content.


तृम्फ (tRmpha)

शब्दसागरः

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

वाचस्पत्यम्