धातुः: तृफ्
मूलधातुः: तृफ
धात्वर्थः: तृप्तौ
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तृफति


तृफ् (तृ꣡फँ꣡ तृप्तौ इत्येके - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = तर्फणम्
अनीयर् = तर्फणीयः - तर्फणीया
ण्वुल् = तर्फकः - तर्फिका
तुमुँन् = तर्फितुम्
तव्य = तर्फितव्यः - तर्फितव्या
तृच् = तर्फिता - तर्फित्री
क्त्वा = तर्फित्वा
ल्यप् = प्रतृफ्य
क्तवतुँ = तृफितवान् - तृफितवती
क्त = तृफितः - तृफिता
शतृँ = तृफन् - तृफन्ती / तृफती

तृफूः [tṛphūḥ], f. The serpent race.

तृफू तृफू m. serpent, en gén.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तृफू तृफू, ऊस्, f. a serpent in general,
the serpent race.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

तृफू f. = सर्प-जाति, Uṇ. k.


तृफू m. (-फूः) A serpent in general, the serpent genus.
 E. तृफ् to hurt,
or kill, ऊ Unadi aff.


तृफू स्त्री तृफ--कू । सर्पजातौ उणादि० ।

तृफू
m. (-फूः) A serpent in general, the serpent genus.
E. तृफ to hurt or kill, ऊ Uṇādi aff.


तृफू (फूः) 3.
m. A serpent in general.


तृफू (tRphU)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

वाचस्पत्यम्

Burnouf