धातुः: तुष्
मूलधातुः: तुष
धात्वर्थः: तुष्टौ
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तुष्यति


तुष् (तु॒षँ꣡ प्रीतौ - दिवादिः - अनिट्)
ल्युट् = तोषणम्
अनीयर् = तोषणीयः - तोषणीया
ण्वुल् = तोषकः - तोषिका
तुमुँन् = तोष्टुम्
तव्य = तोष्टव्यः - तोष्टव्या
तृच् = तोष्टा - तोष्ट्री
क्त्वा = तुष्ट्वा
ल्यप् = प्रतुष्य
क्तवतुँ = तुष्टवान् - तुष्टवती
क्त = तुष्टः - तुष्टा
शतृँ = तुष्यन् - तुष्यन्ती

तुष्टुः
पुं* - तुष् + तुक्
"कर्णमणि, कानों में पहनने की माणी"

तुष्टुः [tuṣṭuḥ], A jewel worn in the ears.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

तुष्टुः A jewel worn in the ears. 

तुष्टु तुष्टु m. (sfx. तु) joyau d'un pendant d'oreilles.


तुष्टुः, पुं, (तुष + बाहुलकात् तुक् ।) कर्ण-मणिः । इति शब्दचन्द्रिका ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तुष्टु तुष्टु, उस्, m. a jewel worn in the ears.


तुष्टु m. (-ष्टुः) A jewel worn in the ears.
 E. तुष् to please, तुक् aff.


तुष्टु पु० तुष--बा० तुक् । कर्णस्थमणौ शब्दच० ।

tuzwu {% m. %} A jewel worn in the ears.


तुष्टु
m. (-ष्टुः) A jewel worn in the ears.
E. तुष to please, क्तु aff.


तुष्टु (ष्टुः) 2.
m. An ear-jewel.


तुष्टु (tuSTu)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams 1872

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf