धातुः: तिज्
मूलधातुः: तिज
धात्वर्थः: निशाने (तीक्ष्णीकरणम्)
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: तेजयति-ते


धातुः: तिज्
मूलधातुः: तिज
धात्वर्थः: निशाने (सहनम्)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तितिक्षते
अनुबन्धादिविशेषः: नित्यसन्नन्तः


तिज् (ति꣡जँ꣡ निशाने निशातने - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = तेजनम्
अनीयर् = तेजनीयः - तेजनीया
ण्वुल् = तेजकः - तेजिका
तुमुँन् = तेजयितुम्
तव्य = तेजयितव्यः - तेजयितव्या
तृच् = तेजयिता - तेजयित्री
क्त्वा = तेजयित्वा
ल्यप् = प्रतेज्य
क्तवतुँ = तेजितवान् - तेजितवती
क्त = तेजितः - तेजिता
शतृँ = तेजयन् - तेजयन्ती
शानच् = तेजयमानः - तेजयमाना

तिज् (ति꣡जँ॒ निशाने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तेजनम्
अनीयर् = तेजनीयः - तेजनीया
ण्वुल् = तेजकः - तेजिका
तुमुँन् = तेजितुम्
तव्य = तेजितव्यः - तेजितव्या
तृच् = तेजिता - तेजित्री
क्त्वा = तेजित्वा / तिजित्वा
ल्यप् = प्रतिज्य
क्तवतुँ = तिजितवान् - तिजितवती
क्त = तिजितः - तिजिता
शानच् = तेजमानः - तेजमाना

तितिक्षे तितिक्षे (dés. de तिज्) supporter, endurer:
क्लेशान् des tourments.
तितिक्षा f. patience, résignation.
तितिक्षित (pp. de तिलिक्षे) patient, résigné.
तितिक्षु a. mms.


तितिक्षे (titikSe)

Burnouf