धातुः: तिज्
मूलधातुः: तिज
धात्वर्थः: निशाने (तीक्ष्णीकरणम्)
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: तेजयति-ते


धातुः: तिज्
मूलधातुः: तिज
धात्वर्थः: निशाने (सहनम्)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तितिक्षते
अनुबन्धादिविशेषः: नित्यसन्नन्तः


तिज् (ति꣡जँ꣡ निशाने निशातने - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = तेजनम्
अनीयर् = तेजनीयः - तेजनीया
ण्वुल् = तेजकः - तेजिका
तुमुँन् = तेजयितुम्
तव्य = तेजयितव्यः - तेजयितव्या
तृच् = तेजयिता - तेजयित्री
क्त्वा = तेजयित्वा
ल्यप् = प्रतेज्य
क्तवतुँ = तेजितवान् - तेजितवती
क्त = तेजितः - तेजिता
शतृँ = तेजयन् - तेजयन्ती
शानच् = तेजयमानः - तेजयमाना

तिज् (ति꣡जँ॒ निशाने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तेजनम्
अनीयर् = तेजनीयः - तेजनीया
ण्वुल् = तेजकः - तेजिका
तुमुँन् = तेजितुम्
तव्य = तेजितव्यः - तेजितव्या
तृच् = तेजिता - तेजित्री
क्त्वा = तेजित्वा / तिजित्वा
ल्यप् = प्रतिज्य
क्तवतुँ = तिजितवान् - तिजितवती
क्त = तिजितः - तिजिता
शानच् = तेजमानः - तेजमाना

तितिक्ष °Adj. geduldig, S I, 395, 4.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तितिक्ष, अस्, m. (fr. Desid. of rt. तिज्), N. of a man;
(आ), f. endurance, patience, resignation, suffering,
forbearance; Patience personified as a daughter of
Dakṣa and wife of Dharma and mother of Kṣema.


तितिक्ष तितिक्ष। See above.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

तितिक्ष a m. (fr. Desid.) N. of a man g. कण्वादि


तितिक्ष त्रि० तिज--स्वार्थे सन्--अच् । १ शीतोष्णादिद्वन्द्वसो-ढरि २ ऋषिभेदे पु० तस्य गोत्रापत्यं गर्गा० यञ् । तै-तिक्ष्य तद्गोत्रापत्ये यून्यपत्ये यूञन्तत्वात् फक् । तैति-क्ष्यायण तद्गोत्रजे यून्यपत्ये पुंस्त्री० ।

Synonyms: तितिक्ष, सह्

verb

द्वन्द्वसहिष्णुतानुकूलः व्यापारः।; "तितिक्षस्व मा सोत्साहं वर्तस्व।"

तितिक्ष (titikSa)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch

Wordnet

वाचस्पत्यम्