धातुः: तिज्
मूलधातुः: तिज
धात्वर्थः: निशाने (तीक्ष्णीकरणम्)
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: तेजयति-ते


धातुः: तिज्
मूलधातुः: तिज
धात्वर्थः: निशाने (सहनम्)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तितिक्षते
अनुबन्धादिविशेषः: नित्यसन्नन्तः


तिज् (ति꣡जँ꣡ निशाने निशातने - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = तेजनम्
अनीयर् = तेजनीयः - तेजनीया
ण्वुल् = तेजकः - तेजिका
तुमुँन् = तेजयितुम्
तव्य = तेजयितव्यः - तेजयितव्या
तृच् = तेजयिता - तेजयित्री
क्त्वा = तेजयित्वा
ल्यप् = प्रतेज्य
क्तवतुँ = तेजितवान् - तेजितवती
क्त = तेजितः - तेजिता
शतृँ = तेजयन् - तेजयन्ती
शानच् = तेजयमानः - तेजयमाना

तिज् (ति꣡जँ॒ निशाने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तेजनम्
अनीयर् = तेजनीयः - तेजनीया
ण्वुल् = तेजकः - तेजिका
तुमुँन् = तेजितुम्
तव्य = तेजितव्यः - तेजितव्या
तृच् = तेजिता - तेजित्री
क्त्वा = तेजित्वा / तिजित्वा
ल्यप् = प्रतिज्य
क्तवतुँ = तिजितवान् - तिजितवती
क्त = तिजितः - तिजिता
शानच् = तेजमानः - तेजमाना

तिजिलः [tijilḥ]  नः [nḥ] , (नः) 1 The moon.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

तिजिलः(नः) 1 The moon. 
2 A Rākṣasa. 

तिजिल तिजिल m. (sfx. इल) la Lune.


तिजिलः, पुं, (तेजयति तीक्ष्णीकरोति । यद्वा,तिज्यते सह्यते सर्व्वैरिति । तिज + “गुपा-दिभ्यः कित् ।” उणां । १ । ५७ । इति इलच्स च कित् ।) चन्द्रः । इत्युणादिकोषः ॥
 राक्षसः ।इति संक्षिप्तसारे उणादिवृत्तिः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तिजिल तिजिल, अस्, m. (said to be fr. rt.
तिज्), the moon; a Rakṣas.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

तिजिल m. the moon, Uṇ., Sch.


तिजिल m. (-लः)
	 1. The moon.
	 2. A Rakshasa.
 E. तिज् to shine, and इलच्
Unadi aff.


तिजिल
m. (लः)
1 The moon.
2 A Rākṣasa.
E. तिज to shine, and इलच् Uṇādi aff.


तिजिल (लः) 1.
m. The moon.


तिजिल (tijila)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

शब्दकल्पद्रुमः

Burnouf