धातुः: तक्
मूलधातुः: तक
धात्वर्थः: हसने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: तकति


तक् (त꣡कँ꣡ हसने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = तकनम्
अनीयर् = तकनीयः - तकनीया
ण्वुल् = ताककः - ताकिका
तुमुँन् = तकितुम्
तव्य = तकितव्यः - तकितव्या
तृच् = तकिता - तकित्री
क्त्वा = तकित्वा
ल्यप् = प्रतक्य
क्तवतुँ = तकितवान् - तकितवती
क्त = तकितः - तकिता
शतृँ = तकन् - तकन्ती

तक्य तक्य a. (तक्) risible, ridicule.


तक्यः, त्रि, (तकं हासमर्हतीति । तक + यत् ।)हास्यः । (तक सहने + “तकिशसि चयतिजनिभ्यो यद्बाच्यः ।” ६ । ४ । ६५ । इत्यस्यसूत्रस्य वार्त्तिकोक्त्या यत् ।) सहनीयः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

तक्य, अस्, आ, अम्, to be borne or endured;
laughable, ridiculous.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

तक्य mfn. fut.Pass.p. Pāṇ. iii, 1, 97, Vārtt. 1, Pat. quick, RV. viii, 69, 13.


तक्य mfn. (-क्यः-क्या-क्यं)
	 1. Laughable, ridiculous.
	 2. To be borne or en-
dured.
 E. तक् to laugh, यत् participial aff.


तक्य
mfn. (-क्यः-क्या-क्यं)
1 Laughable, ridiculous.
2 To be borne or endured.
E. तक to laugh, यत् participial aff.


तक्य (क्यः-क्या-क्यं)
a. Laughable, ri-
diculous; to be borne.


तक्य (takya)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

शब्दकल्पद्रुमः

Burnouf