| YouTube Channel

ज्वाल (jvAla)

 
शब्दसागरः
English
ज्वाल
mfn.
 (-लः-ली-लं) Burning, blazing.
mf. (लः-ला) Flame, blaze.
f.
(-ला) Burnt rice.
E.
 ज्वल् to blaze, affix अण्, fem. affix टाप् or ङीप्.
Capeller Eng
English
ज्वाल॑
m.
 light, flame (also ज्वाला
f.
 )
torch, hot
infusion.
Yates
English
ज्वाल (लः-ली-लं)
a. Burning. (लः-ला)
1.
m.
f.
 Flame.
f.
 Burnt rice.
Wilson
English
ज्वाल
mfn.
 (-लः-ली-लं) Burning, blazing.
mf. (-लः-ला) Flame,
blaze.
f.
 (-ला) Burnt rice.
E.
 ज्वल to blaze, affix अण्, fem. affix टाप् or ङीप्.
Apte
English
ज्वाल [jvāla],
a.
 [ज्वल्-ण] Burning, blazing.
लः A flame, light
स ज्वालैः पवनोद्भूतैर्विस्फुलिङ्गैः समन्ततः
Rām.*
 15.149.1
दवदहनजटालज्वालजालाहतानाम्
Bv.*
 1.36.
A torch.
Apte 1890
English
ज्वाल a. [ज्वल्-ण] Burning, blazing.
लः 1 A flame, light
दवदहनजटालज्वालजालाहतानां Bv. 1. 36.
2 A torch.
Monier Williams Cologne
English
ज्वाल
mfn.
 (Pāṇ. iii, 1, 140) burning, blazing,
W.
ज्वाल
m.
 light, torch,
Kauś.
flame,
MBh.
Hariv.
&c.
ज्वाल॑
m.
 (also) a hot infusion,
MaitrS.
Monier Williams 1872
English
ज्वाल, अस्, ई, अम्, burning, blazing
(अस्), m. light,
flame, a torch
(आ), f. a blaze, flame, illumination
burnt rice
N. of a daughter of Takṣaka and wife
of Ṛkṣa
[cf. Hib. gual, ‘coal.’]
—ज्वाला-खर-
गद and ज्वाला-गर्दभक, अस्, m. = जाल-गर्द-
भ.
—ज्वालाग्नि (°ल-अग्°), इस्, m. blazing fire, flame.
—ज्वाला-जिह्व, अस्, m. ‘flame-tongued, ’ N. of fire
N. of an attendant of Skanda
of Śiva
of a Dānava.
—ज्वाला-ध्वज, अस्, m. ‘flame-marked, ’ fire.
—ज्वा-
ला-मुख, अस्, m. ‘flame-mouthed, ’ a class of demons
(ई), f. a volcano
any place where subterranean fire
or inflammable gas breaks forth, such places being
held sacred by the Hindūs as indicating the presence
of a form of Durgā
(a celebrated Jvālā-mukhī exists
in the hills north-east of the Pañjāb to which pilgrim-
ages are made
the soil abounds with carburetted
hydrogen gas which takes fire upon coming in con-
tact with the external air. According to the legend,
the flame proceeds from the fire which the wife of
Śiva created and in which she burned herself. Śiva
finding that this flame was about to consume the
world, buried it in the hollow of the mountain.
According to another legend, the tongue of Pārvatī
fell at this place. There is a similar volcanic region
in Chinese Tartary where fire is produced by digging
into the earth.)
—ज्वाला-लिङ्ग, अम्, n. ‘flame-liṅga, ’
N. of a temple of Śiva.
—ज्वाला-वक्त्र, अस्, m. ‘flame-
mouthed, ’ N. of an attendant of Śiva.
—ज्वालेश्वर
(°ल-ईश्°), N. of a Tīrtha.
Macdonell
English
ज्वाल jvāla,
m.
 flame
torch
ā,
f.
 illumination
🞄flame, bright light: -dhvaja,
m.
 🞄fire, -mukha,
m.
 (Flame-mouth), kind of 🞄ghost
N. of a Brahmarākṣasa, -liṅga, 🞄n. N. of a temple of Śiva.
Benfey
English
ज्वाल ज्वाल, i. e. ज्वल् + अ,
m.
 and
f.
ला, Flame, MBh. 3, 14132
Ragh. 15,
16.
--
Comp.
 सप्तज्°, i. e.
सप्तन्-,
m.
Agni. हेमज्°, i. e.
हेमन्-,
m.
 fire.
Apte Hindi
Hindi
ज्वालः
पुं*
 - ज्वल्+ण
"प्रकाश, दीप्ति"
ज्वालः
पुं*
 - -
मशाल
Shabdartha Kaustubha
Kannada
ज्वाल
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः /स्त्रीलिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಬೆಂಕಿಯ ಉರಿ /ಅಗ್ನಿಯ ಶಿಖೆ
ज्वाल
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಪ್ರಕಾಶ /ಬೆಳಕು
निष्पत्तिः - > ज्वल (दीप्तौ) - "णः"(३-१-१४०)
ज्वाल
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಉರಿಯುವ
ज्वाल
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಹೊಳೆಯುವ /ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ
L R Vaidya
English
jvAla {% m. %} 1. Light, flame
2. a torch.
भूतसङ्ख्या
Sanskrit
३, अग्नि, अनल, आज्यभुक्, आज्याश, उषर्बुध, काल, कृशानु, कृष्णवर्त्मन्, क्रम, गुण, गुप्ति, जगत्, ज्योति, ज्वलन, ज्वाल, तपन, तृतीय, त्रय, त्रिकटु, त्रिकाल, त्रिगत, त्रिगुण, त्रिजगत्, त्रिनेत्र, त्रिपदी, त्रैत, दह, दहन, दीप्ति, द्युति, धाम, नेत्र, पद, पावक, पुं, पुर, पुरुष, पुष्कर, ब्रह्मन्, भुवन, रत्न, राम, रुद्राक्ष, रोहित, लोक, लोचन, वचन, वह्नि, विक्रम, विष्णु, विष्णुक्रम, वृत्त, वैश्वानर, शक्ति, शिखा, शिखिन्, शिवनेत्र, शूल, सप्तार्चि, सहोदर, हरनयन, हरनेत्र, हव्यभुक्, हव्यवाहन, हव्याश, हुतभुज्, हुतवह, हुताश, हुताशन, होतृ
Bopp
Latin
ज्वाल m. (r. ज्वल् s. अ) flamma. AM.
v. sq. (Hib. gual m.
«coal, coals, fire»
v. ज्वल्.)
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
ज्वाल꣡ m. heißer Aufguß, Maitr. S. 4, 1, 9 (11, 20)
8, 4 (106, 10)
Kauś. 27, 33
28, 2
29, 8
30, 8
32, 10.
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
ज्वालः, पुं
स्त्री,
 (ज्वलतीति । ज्वल + “ज्वलितिक-सन्तेभ्यो णः ।” ३ । १ । १४० । इति णः । पक्षेस्त्रियां टाप् ।) अग्निशिखा । इत्यमरः । १ । १ । ६० ॥
(यथा, महाभारते । ३ । २१८ । ३ ।“दीप्तो ज्वालैरनेकाभैरग्निरेषोऽथ वीर्य्यवान् ॥
”)दीप्तिविशिष्टे, त्रि । इति मुग्धबोधम् ॥
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
ज्वाल पुंस्त्री ज्वल--ण । १ अग्निशिखायाम् अमरः । २ दीप्ति-युक्ते
त्रि०
 । ३ दग्धान्ने स्त्री शब्दच० । भावे घञ् ।४ दीप्तौ
पु०
 ।
Capeller
German
ज्वाल
m.
 , आ
f.
 Licht, Schein, Flamme.
Burnouf
French
ज्वाल ज्वाल
m.
 (ज्वल्) flamme. -- F. ज्वाला
flamme
riz torréfié.
ज्वालयामि (c. de ज्वल्) enflammer, embraser.
ज्वालाजिह्व
m.
 celui qui pour langue a la flamme, c-à-d.
Agni.
ज्वालामुखी
f.
 (मुख) fontaine ardente
jet de gaz
inflammable s'échappant de la terre.
Stchoupak
French
ज्वाल-
m.
 -आ-
f.
 flamme, lueur.
ज्वाला-जिह्व- a. qui a des langues flamboyantes
m.
 feu, Agni
n.
 de
divers personnages.
°मालिन्- a. entouré de flammes.
°मुख-
m.
 qui a une bouche de feu
n.
 de certains démons, d'un
Rākṣasa.
°लिङ्ग-
m.
n.
 d'un sanctuaire de Śiva.