धातुः: ज्वल्
मूलधातुः: ज्वल
धात्वर्थः: दीप्तौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: ज्वलति


ज्वल् (ज्व꣡लँ꣡ दीप्तौ मित् अनुपसर्गाद्वा १९४१ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = ज्वलनम्
अनीयर् = ज्वलनीयः - ज्वलनीया
ण्वुल् = ज्वालकः - ज्वालिका
तुमुँन् = ज्वलितुम्
तव्य = ज्वलितव्यः - ज्वलितव्या
तृच् = ज्वलिता - ज्वलित्री
क्त्वा = ज्वलित्वा
ल्यप् = प्रज्वल्य
क्तवतुँ = ज्वलितवान् - ज्वलितवती
क्त = ज्वलितः - ज्वलिता
शतृँ = ज्वलन् - ज्वलन्ती

ज्वलका [jvalakā], A large flame of fire.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

ज्वलका A large flame of fire. 

ज्वलका, स्त्री, (ज्वलतीति । ज्वल + बाहुलकात्वुन् ।) अग्निशिखा । इति हेमचन्द्रः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

ज्वलका, f. a large flame or blaze.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

ज्वलका f. a large flame (v.l. झलक्का), L.


ज्वलका

पदविभागः - >स्त्रीलिङ्गः
कन्नडार्थः - >ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆ /ಬೆಂಕಿಯ ಉರಿ

ज्वलका f. (-का) A large Flame.
 E. ज्वल् to blaze, affix वुन्.


ज्वलका स्त्री ज्वलतीति ज्वल--बा० वुन् । अग्निशिखायां हेम० ।

ज्वलका
f. (-का) Flame.
E. ज्वल to blaze, affix वुन्.


ज्वलका (का) 1.
f. Flame.


ज्वलका (jvalakA)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्