| YouTube Channel

जुन् (jun)

 
Yates
English
जुन् (श) जुनति 6.
a. To go or move.
Apte
English
जुन् [jun], 6
P.
(जुनति) To go, move.
Apte 1890
English
जुन् {c6c} P. (जुनति) To go, move.
Monier Williams Cologne
English
जुन्
cl.
6. °नति v.l. for जुड्, q.v.
Monier Williams 1872
English
जुन् जुन्, cl. 6. P. जुनति, &c., to go
(a
various reading has जुड्।]
Benfey
English
जुन् जुन्, see जुड्
II.
Bopp
Latin
जुन् 6. P. (गतौ) ire.
Kridanta Forms
Sanskrit
जुन् (जु꣡नँ꣡ गतौ इत्येके - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = जोननम्
अनीयर् = जोननीयः - जोननीया
ण्वुल् = जोनकः - जोनिका
तुमुँन् = जोनितुम्
तव्य = जोनितव्यः - जोनितव्या
तृच् = जोनिता - जोनित्री
क्त्वा = जोनित्वा / जुनित्वा
ल्यप् = प्रजुन्य
क्तवतुँ = जुनितवान् - जुनितवती
क्त = जुनितः - जुनिता
शतृँ = जुनन् - जुनन्ती / जुनती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
जुन्
मूलधातुः:
जुन
धात्वर्थः:
गतौ
गणः:
तुदादिः
कर्मकत्वं:
सकर्मकः
इट्त्वं:
सेट्
उपग्रहः:
परस्मैपदी
रूपम्:
जुनति
अनुबन्धादिविशेषः:
कुटादिः
Burnouf
French
*जुन् जुन्। जुनामि 6. Aller
cf. जुड् 6.