| YouTube Channel

जिन (jina)

 
शब्दसागरः
English
जिन
mfn.
 (-नः-ना-नं) Victorious, triumphant.
m.
 (-नः)
1. A Jina,
the generic name of the personage peculiar to the Jaina sect,
who is ranked by them as superior to the gods of the other
sects: a saint and teacher: twenty-four Jinas are supposed to
flourish in an Avasarpini or Jaina age, and their writers enumer-
ate those of the ages past, present, and to come.
2. A Buddha
a
generic term applied to the chief saints of the Buddha sect, in
the same manner as to those of the Jainas.
3. A name of VISHNU.
4. A very old man.
5. A sage, one who is omniscient.
E.
 जि to
conquer or excel, नक् Unadi
aff.
Capeller Eng
English
जिन
m.
 a Buddha or Arhant.
Yates
English
जिन (नः) 1.
m.
 A
Jaina
Vishnu
an old man.
a. Victorious.
Wilson
English
जिन
mfn.
 (-नः-ना-नं) Victorious, triumphant. (-नः)
1 A Jina, the generic name of the personage peculiar to the Jaina
sect, who is ranked by them as superior to the gods of the other sects: a saint
and teacher: twenty-four Jinas are supposed to flourish in an Avasarpiṇī
or Jaina age, and their writers enumerate those of the ages past, present,
and to come.
2 A Buddha
a generic term applied to the chief saints of the
Bauddha sect, in the same manner as to those of the Jainas.
3 A name of VIṢṆU.
4 A very old man.
5 A sage, one who is omniscient.
E.
 जि to conquer or excel, नक् Uṇādi
aff.
Apte
English
जिन [jina],
a.
 [जि-नक्]
Victorious, triumphant.
Very old.
नः A generic term applied to a chief Bauddha or Jaina saint.
N.
 applied to the Arhats of the Jainas.
A very old man.
An epithet of Visnu.
Comp.
 इन्द्रः, ईश्वरः a chief Bauddha saint.
an Arhat of the Jainas. -योनिः A deer (cf. अजिन- योनि)
L.
 D. B. -सद्मन्
n.
 a Jaina temple or monastery.
Apte 1890
English
जिन a. [जि-नक्] 1 Victorious, triumphant.
2 Very old.
नः 1 A generic term applied to a chief Bauddha or Jaina saint.
2 N. applied to the Arhats of the Jainas.
3 A very old man.
4 An epithet of Viṣṇu.
Comp.
इंद्रः,
ईश्वरः {1} a chief Bauddha saint. {2} an Arhat of the Jainas.
सद्मन् n. a Jaina temple or monastery.
Monier Williams Cologne
English
1. जिन
mfn.
 (√ जि) victorious,
L.
जिन
m.
 ‘Victor’, a Buddha,
Buddh.
Kathās.
 lxxii, 99
an Arhat (or chief saint of the Jainas
24 Jinas are supposed to flourish in each of the 3 Avasarpiṇīs, being born in Āryāvarta),
Jain.
Pañcat.
 v, 1, 10/11 ff.
VarBṛS.
 lx
Sarvad.
(hence) the number ‘24’,
Hcat.
 i, 3, 919
metrically for जैन
Viṣṇu,
Śiś.
 xix, 112
N.
 of
Hemac.
 (?)
of a Bodhi-sattva
of a son of Yadu,
KūrmaP.
 i, 22, 12.
2. जिन
mfn.
 (for जीन or जीर्ण) very old,
Uṇ.
 iii, 2/3.
Monier Williams 1872
English
जिन जिन, अस्, आ, अम् (fr. rt. 1. जि), victorious,
triumphant
(अस्), m. ‘the overcomer of all things, ’
a generic term applied to a Buddha or chief saint of
the Bauddha sect in the same manner as to a Jaina
saint
a N. applied to an Arhat who is a kind of
sovereign pontiff or saint of the Jainas and regarded
by them as superior to the gods of other sects
(twenty-four Jinas are supposed to flourish in each
of the three Ava-sarpiṇīs or Jaina ages, past, present,
and to come, making seventy-two in all
they are
all born in Āryāvarta)
N. of a Bodhi-sattva
an
epithet of Viṣṇu
any very old man
[cf. जीन and
जीर्न।]
—जिन-त्रात or जिन-दत्त or जिन-पुत्र,
अस्, or जिन-बन्धु, उस्, m., N. of various persons
mentioned in Buddhist writings.
—जिन-धर्म,
अस्, m., N. of a Jaina work.
—जिन-भक्ति-सूरि, इस्,
m., N. of a preceptor of Jina-lābha-sūri.
—जिन-
मित्र, अस्, m., N. of one of the translators of the
Lalita-vistara.
—जिन-लाभ-सूरि, इस्, m., N. of a
pupil of Jina-bhakti-sūri and preceptor of Kṣamā-
kalyāṇa.
—जिन-वक्त्र, अस्, m., N. of a Buddha.
—जिन-श्री, ईस्, m., N. of a king.
—जिन-सद्मन्,
अ, n. a Jaina temple or monastery.
—जिन-सेन, अस्,
m., N. of the author of the work Triṣaṣṭi-lakṣaṇa-
mahāpurāṇa-saṅgraha.
—जिनाङ्कुर (°न-अङ्°), अस्,
m., N. of a Bodhi-sattva.
—जिनाधार (°न-आध्°),
अस्, m., N. of a Bodhi-sattva.
—जिनेन्द्र (°न-इन्°),
अस्, m. a Jaina saint, a Buddha
N. of a grammarian.
—जिनेन्द्र-न्यास, अस्, m. title of the work of
Jinendra-buddhi.
—जिनेन्द्र-बुद्धि or जिनेन्द्र-
भूति, इस्, m., N. of a writer on grammar.
—जिने-
श्वर (°न-ईश्°), अस्, m. an Arhat of the Jainas
N.
of the twentieth Arhat of the past Ut-sarpiṇī.
—जि-
नोत्तम (°न-उत्°), अस्, m. an Arhat of the Jainas.
—जिनोरस (°न-उर्°), अस्, m., N. of a Bodhi-
sattva.
Macdonell
English
जिन ji-na,
m.
 (overcomer), a Buddha
a 🞄Jain saint
ep. of Viṣṇu: -rakṣita,
m.
 N.
🞄-śāsana,
n.
 Buddhaʼs doctrine.
Benfey
English
जिन जि + न,
n.
 A name of Buddha.
Pañc. 236, 8.
Apte Hindi
Hindi
जिन
वि* - जि+नक्
"विजयी, विजेता"
जिन
वि* - -
अतिवृद्ध
जिनः
पुं*
 - -
"किसी वर्ग का प्रमुख, बौद्ध या जैनसाधु, जैनी अर्हत् या तीर्थंकर"
जिनः
पुं*
 - -
विष्णु का विशेषण
Shabdartha Kaustubha
Kannada
जिन
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಬುದ್ಧದೇವ
जिन
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಜೈನಮತಪ್ರವರ್ತಕ ಜಿನದೇವ /ಅರ್ಹಂತ
निष्पत्तिः - > जि (जये) - "नक्" (उ० ३-२)
व्युत्पत्तिः - > जयति
जिन
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ವಿಷ್ಣು
प्रयोगाः - > "कृतघोराजिनश्चक्रे भुवः सरुधिरा जिनः"
उल्लेखाः - > माघ० १९-११२
विस्तारः - > "जिनोऽर्हद्बुद्धविष्णुषु" - हेम० ।
जिन
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಜಯಶಾಲಿ /ಜಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದವನು
विस्तारः - > "जिनोऽर्हति च बुद्धे च पुंसि स्याज्जित्वरे त्रिषु" - मेदि० ।
L R Vaidya
English
jina {% (I) a. (f. ना) %} 1. Victorious, triumphant
2. very old.
jina {% (II) m. %} 1. A generic term for a chief Bauddha or Jaina saint
2. a term applied to the Arhats of the Jainas
3. an epithet of Vishṇu.
भूतसङ्ख्या
Sanskrit
२४, अन्ध, अर्हत्, गायत्री, जिन, तीर्थक, तीर्थकृत्, धम्म, धर्म, बुद्ध, संकृति, सिद्ध
Anekartha-Dvani-Manjari
Sanskrit
जिन
पु
जिन, वीतराग, नारायण, कन्दर्प, सामान्यकेवलिन्
वीतरागो जिनः प्रोक्तो जिनो नारायणः स्मृतः ।
कन्दर्पश्च जिनश्चैव जिनः सामान्यकेवली ॥ ६२ ॥
verse 1.1.1.62
page 0005
Edgerton Buddhist Hybrid
English
(jina, conqueror, standard epithet of a Buddha, so used in Skt.: Mvy 〔12〕 = Tib. rgyal ba, victorious
et passim. The word appears to be used of any head, or at least founder, of a religious sect
see s.v. jina-śrāvaka.)
Indian Epigraphical Glossary
English
Jina, same as Tīrthaṅkara.
(IE 7-1-2), ‘twentyfour’.
(LL), an epithet of the Buddha.
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
जिन 2. e)a) Śiś. 19, 112.
Sanskrit Tibetan
Tibetan
rgyal
१) ग्रृध्र २ )जय ३) जयन्ति ४) ५) जयिनी ६) ७) जिन ८) जिनोरस ९) तिष्य १०) तिष्या ११) निर्जय १२) नृप १३) पराजित १४) पुष्य १५) प्य्ष्या १६) पैष १७) प्लवित १८) फल १९) राजन् २०) विजय २१)
rgyal po
१) अधिप २) अध्यक्ष ३) कृति ४) क्षत्रिय ५) जिन ६) नरपति ७) नरेश्वर ८) नृप ९) नृपति १०) नृपत्व ११) नृपेन्द्र १२) पार्थिब १३) भूप १४) भूमत् १५) भूमिधर १६) भूमिपाल १७) राजन् १८) राजत्व
rgyal ba
१) जय २) ३) जिन ४) जिनत्व ५) पुष्य ६) भगवत् ७) मुनीन्द्र ८) विजय ९) विजेतृ १०) सुगत
rgyal ba can
१) जयवती २) जिन
rgyal ba pa
१) जयक २) जिन
sangs rgyas
१) जिन २) जिनेन्द्र ३) बुद्ध ४) बुद्धत्व ५) बुद्धभूमि ६) बुध्यिय ७) बौद्ध ८) संबुद्ध ९) संबुद्धता १०)
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
अर्हञ्जिनः पारगतस्त्रिकालवित्क्षीणाष्टकर्मा परमेष्ठ्यधीश्वरः ।
शंभुः स्वयंभूर्भगवाज्जगत्प्रभुस्तीर्थंकरस्तीर्थकरो जिनेश्वरः ॥ २४ ॥
स्याद्वाद्यभयदसार्वाः सर्वज्ञः सर्वदर्शिकेवलिनौ ।
देवाधिदेवबोधिदपुरुषोत्तमवीतरागाप्ताः ॥ २५ ॥
-wordlist-
अर्हन् (पुं), जिन (पुं), पारगत (पुं), त्रिकालवित् (पुं), क्षीणाष्टकर्मन् (पुं), परमेष्ठिन् (पुं), अधीश्वर (पुं), शम्भु (पुं), स्वयम्भू (पुं), भगवत् (पुं), जगत्प्रभु (पुं), तीर्थङ्कर (पुं), तीर्थकर (पुं), जिनेश्वर (पुं), स्याद्वादिन् (पुं), अभयद (पुं), सार्व (पुं), सर्वज्ञ (पुं), सर्वदर्शिन् (पुं), केवलिन् (पुं), देवाधिदेव (पुं), बोधिद (पुं), पुरुषोत्तम (पुं), वीतराग (पुं), आप्त (पुं)
--source--
विष्णुर्जिष्णुजनार्दनौ हरिहृषीकेशाच्युताः केशवो
दाशार्हः पुरुषोत्तमोऽब्धिशयनोपेन्द्रावजेन्द्रानुजौ ।
विष्वक्सेननरायणौ जलशयो नारायणः श्रीपति-
र्दैत्यारिश्च पुराणयज्ञपुरुषस्तार्क्ष्यध्वजोऽधोक्षजः ॥ २१४ ॥
गोविन्दषड्बिन्दुमुकुन्दकृष्णा वैकुण्ठपद्मेशयपद्मनाभाः ।
वृषाकपिर्माधववासुदेवौ विश्वंभरः श्रीधरविश्वरूपौ ॥ २१५ ॥
दामोदरः शौरिसनातनौ विधुः पीताम्बरो मार्जजिनौ कुमोदकः ।
त्रिविक्रमो जह्नुचतुर्भुजौ पुनर्वसुः शतावर्तगदाग्रजौ स्वभूः ॥ २१६ ॥
मुञ्जकेशिवनमालिपुण्डरीकाक्षबभ्रुशशबिन्दुवेधसः ।
पृश्निशृङ्गधरणीधरात्मभूः पाण्डवायनसुवर्णबिन्दवः ॥ २१७ ॥
श्रीवत्सो देवकीसूनुर्गोपेन्द्रो विष्टरश्रवाः ।
सोमसिन्धुर्जगन्नाथो गोवर्धनधरोऽपि च ॥ २१८ ॥
यदुनाथो गदाशार्ङ्गचक्रश्रीवत्सशङ्खभृत् ।
-wordlist-
विष्णु (पुं), जिष्णु (पुं), जनार्दन (पुं), हरिकेश (पुं), हृषीकेश (पुं), अच्युत (पुं), केशव (पुं), दाशार्ह (पुं), पुरुषोत्तम (पुं), अब्धिशयन (पुं), उपेन्द्र (पुं), अज (पुं), इन्द्रानुज (पुं), विष्वक्सेन (पुं), नरायण (पुं), जलशय (पुं), नारायण (पुं), श्रीपति (पुं), दैत्यारि (पुं), पुराणपुरुष (पुं), यज्ञपुरुष (पुं), तार्क्ष्यध्वज (पुं), अधोक्षज (पुं), गोविन्द (पुं), षड्बिन्दु (पुं), मुकुन्द (पुं), कृष्ण (पुं), वैकुण्ठ (पुं), पद्मेशय (पुं), पद्मनाभ (पुं), वृषाकपि (पुं), माधव (पुं), वासुदेव (पुं), विश्वम्भर (पुं), श्रीधर (पुं), विश्वरूप (पुं), दामोदर (पुं), शौरि (पुं), सनातन (पुं), विधु (पुं), पीताम्बर (पुं), मार्ज (पुं), जिन (पुं), कुमोदक (पुं), त्रिविक्रम (पुं), जह्नु (पुं), चतुर्भुज (पुं), पुनर्वसु (पुं), शतावर्त (पुं), गदाग्रज (पुं), स्वभू (पुं), मुञ्जकेशिन् (पुं), वनमालिन् (पुं), पुण्डरीकाक्ष (पुं), बभ्रु (पुं), शशबिन्दु (पुं), पृश्निशृङ्ग (पुं), धरणीधर (पुं), पाण्डवायन (पुं), सुवर्णबिन्दु (पुं), श्रीवत्स (पुं), देवकीसूनु (पुं), गोपेन्द्र (पुं), विष्टरश्रवस् (पुं), सोमसिन्धु (पुं), जगन्नाथ (पुं), गोवर्धनधर (पुं), यदुनाथ (पुं), गदाभृत् (पुं), शार्ङ्गभृत् (पुं), चक्रभृत् (पुं), श्रीवत्सभृत् (पुं), शङ्खभृत् (पुं)
--source--
बुद्धस्तु सुगतो धर्मधातुस्त्रिकालविज्जिनः ।
बोधिसत्त्वो महाबोधिरार्यः शास्ता तथागतः ॥ २३२ ॥
पञ्चज्ञानो षडभिज्ञो दशार्हो दशभूमिगः ।
चतुस्त्रिंशज्जातकज्ञो दशपारमिताधरः ॥ २३३ ॥
द्वादशाक्षौ दशबलस्त्रिकायः श्रीघनाद्वयौ ।
समन्तभद्रः संगुप्तो दयाकूर्चो विनायकः ॥ २३४ ॥
मारलोकखजिद्धर्मराजो विज्ञानमातृकः ।
महामैत्रो मुनीन्द्रश्च बुद्धाः स्युः सप्त ते त्वमी ॥ २३५ ॥
विपश्यी शिखी विश्वभूः क्रकुच्छन्दश्च काञ्चनः ।
काश्यपश्च सप्तमस्तु शाक्यसिंहोऽर्कबान्धवः ॥ २३६ ॥
तथा राहुलसूः सर्वार्थसिद्धो गौतमान्वयः ।
मायाशुद्धोदनसुतो देवदत्ताप्रजश्च सः ॥ २३७ ॥
-wordlist-
बुद्ध (पुं), सुगत (पुं), धर्मधातु (पुं), त्रिकालविद् (पुं), जिन (पुं), बोधिसत्त्व (पुं), महाबोधि (पुं), आर्य (पुं), शास्तृ (पुं), तथागत (पुं), पञ्चज्ञान (पुं), षडभिज्ञ (पुं), दशार्ह (पुं), दशभूमिग (पुं), चतुस्त्रिंशज्जातकज्ञ (पुं), दशपारमिताधर (पुं), द्वादशाक्ष (पुं), दशबल (पुं), त्रिकाय (पुं), श्रीघन (पुं), अद्वय (पुं), समन्तभद्र (पुं), सङ्गुप्त (पुं), दयाकूर्च (पुं), विनायक (पुं), मारजित् (पुं), लोकजित् (पुं), खजित् (पुं), धर्मराज (पुं), विज्ञानमातृक (पुं), महामैत्र (पुं), मुनीन्द्र (पुं), बुद्ध (पुं), विपश्यिन् (पुं), शिखिन् (पुं), विश्वभू (पुं), क्रकुच्छन्द (पुं), काञ्चन (पुं), काश्यप (पुं), शाक्यसिंह (पुं), अर्कबान्धव (पुं), राहुलसू (पुं), सर्वार्थसिद्ध (पुं), गोतमान्वय (पुं), मायासुत (पुं), शुद्धोदनसुत (पुं), देवदत्ताप्रज (पुं)
अभिधानरत्नमाला
Sanskrit
विष्णु
विष्णु, कृष्ण, केशव, मञ्जुकेशी, श्रीवत्साङ्क, श्रीपति, पीतवासस्, विष्वक्सेन, विश्वरूप, मुरारि, शौरि, शार्ङ्गिन्, पद्मनाभ, मुकुन्द, गोविन्द, धरणिधर, सुपर्णकेतु, वैकुण्ठ, जलशयन, चतुर्भुज, दैत्यारि, मधुमथन, रथाङ्गपाणि, दाशार्ह, क्रतुपुरुष, वृषाकपि, जनार्दन, अधोक्षज, वासुदेव, दामोदर, श्रीधर, अच्युत, उपेन्द्र, इन्द्रावरज, बभ्र, हरि, हृषीकेश, आत्मभू, पुण्डरीकाक्ष, श्रीवत्स, विष्टरश्रवस्, नारायण, जगन्नाथ, वनमाली, गदाधर, सनातन, जिन, शम्भु, विधि, वेधस्, गदाग्रज, कैटभारि, अज, जिष्णु, कंसजित्, पुरुषोत्तम
विष्णुः कृष्णः केशवो मञ्जुकेशी,
श्रीवत्साङ्कः श्रीपतिः पीतवासाः ।
विष्वक्सेनो विश्वरूपो मुरारिः,
शौरिः शार्ङ्गी पद्मनाभो मुकुन्दः ॥ २१ ॥
गोविन्दो धरणिधरः सुपर्णकेतु-
र्वैकुण्ठो जलशयनश्चतुर्भुजश्च ।
दैत्यारिर्मधुमथनो रथाङ्गपाणि-
र्दाशार्हः क्रतुपुरुषो वृषाकपिः स्यात् ॥ २२ ॥
जनार्दनाधोक्षजवासुदेवं दामोदरं श्रीधरमच्युतं च ।
उपेन्द्रमिन्द्रावरजं च बभ्रं हरिं हृषीकेशमुदाहरन्ति ॥ २३ ॥
आत्मभूः पुण्डरीकाक्षः श्रीवत्सो विष्टरश्रवाः ।
नारायणो जगन्नाथो वनमाली गदाधरः ॥ २४ ॥
सनातनो जिनः शम्भुर्विधिर्वेधा गदाग्रजः ।
कैटभारिरजो जिष्णुः कंसजित्पुरुषोत्तमः ॥ २५ ॥
verse 1.1.1.21
page 0004
शौद्धोदनि
शौद्धोदनि, दशबल, बुद्ध, शाक्य, तथागत, सुगत, मारजित्, अद्वयवादिन्, समन्तभद्र, जिन, सिद्धार्थ
शौद्धोदनिर्दशबलो बुद्धः शाक्यस्तथागतः सुगतः ।
मारजिदद्वयवादी समन्तभद्रो जिनश्च सिद्धार्थः ॥ ८५ ॥
verse 1.1.1.85
page 0011
नाममाला
Sanskrit
विष्टपपति, भुवनपति, लोकपति, जगत्पति, जिन
विष्टपं भुवनं लोको जगत् तस्य पतिर्जिनः ॥ ११३ ॥
verse 0.1.1.113
page 0057
अघजयिन्, अंहजयिन्, दुरितजयिन्, पाप्मजयिन्, पापजयिन्, किल्बिषजयिन्, वृजिनजयिन्, कलिलजयिन्, एनोजयिन्, दुष्कृतजयिन्, जिन
अघमंहश्च दुरितं पाप्मा पापं च किल्बिषम् ।
वृजिनं कलिलं ह्येनो दुष्कृतम् तज्जयी जिनः ॥ १३१ ॥
verse 0.1.1.131
page 0066
वैजयन्तीकोषः
Sanskrit
Word: जिनः
Root: जिन
Gender: पुं
Number: all
अर्थः ⇒ विष्णोः जिनावतारः
Meaning(s):
⇒ Epithet of Arhat
Shloka(s):
1|1|35|1 ► गौतमश्चार्कबन्धुश्च जिनस्त्वर्हंस्त्रिकालदृक्। (स्वर्गकाण्डः/आदिदेवाध्यायः)
1|1|35|2 ► अष्टकर्मपरिभ्रष्टो वीतरागश्च केवली॥ (स्वर्गकाण्डः/आदिदेवाध्यायः)
Synonym(s):
➠ 1|1|35|1 ⇢ जिनः (जिन) (पुं) ⇒ Epithet of Arhat ⇒ विष्णोः जिनावतारः
➠ 1|1|35|1 ⇢ अर्हन् (अर्हत्) (पुं) ⇒ Epithet of a Jina ⇒ विष्णोः जिनावतारः
➠ 1|1|35|1 ⇢ त्रिकालदृट् (त्रिकालदृश्) (पुं) ⇒ Epithet of a Jina ⇒ विष्णोः जिनावतारः
➠ 1|1|35|2 ⇢ अष्टकर्मपरिभ्रष्टः (अष्टकर्मपरिभ्रष्ट) (पुं) ⇒ Epithet of a Jina ⇒ विष्णोः जिनावतारः
➠ 1|1|35|2 ⇢ वीतरागः (वीतराग) (पुं) ⇒ Epithet of a Jina ⇒ विष्णोः जिनावतारः
➠ 1|1|35|2 ⇢ केवली (केवलिन्) (पुं) ⇒ Epithet of a Jina ⇒ विष्णोः जिनावतारः
Related word(s):
अवतारः ➡ विष्णुः
जातिः ➡ ऋषिः
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
जिनः,
पुं,
 (जयतीति । जि + “इण् षिञ् जीति ।”उणां । ३ । २ । इति नक् ।) अर्हन् । बुद्धः ।विष्णुः । इति हेमचन्द्रः । २ । १३० ॥
अति-वृद्धः । इत्युणादिकोषः ॥
जित्वरे, त्रि । इतिमेदिनी । ने, ८ ॥
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
जिन
पु०
 जि--नक् । १ बुद्धे अमरः २ अर्हन्नामबौद्धभेदे ३ विष्णौच हेमच० । ४ अतिवृद्धे उणा० । ५ जित्वरे
त्रि०
 मेदि० ।तस्येदमण् । जैन जिनसम्बन्धिनि
त्रि०
 “हस्तिना पीड्य-मानोऽपि न गच्छेज्जैनमन्दिरम्” । तदीयमते च तच्चअर्हच्छब्दे ३८२ पृ० दर्शितम् ।
Capeller
German
जिन
m.
 ein Buddha o. ein Arhant (r.).
Burnouf
French
जिन जिन a. (जि
sfx. न) victorieux. -- S.
m.
surn. de Viṣṇu.
Un ascète buddhiste ou जैन, en gén.
Un
जिन ou saint de la secte des Jainas.
Un buddha.
जिनसद्मन्
n.
 (सद्
sfx. मन्) temple jaina.
जिनेन्द्र
m.
 (इन्द्र) saint jaina, en gén.
Stchoupak
French
जिन-
m.
 (vainqueur), Bouddha, saint (chez les Jaina)
Viṣṇu.
°रक्षित-
m.
n.
 d'un homme.