धातुः: जज्
मूलधातुः: जज
धात्वर्थः: युद्धे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: जजति


जज् (ज꣡जँ꣡ युद्धे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = जजनम्
अनीयर् = जजनीयः - जजनीया
ण्वुल् = जाजकः - जाजिका
तुमुँन् = जजितुम्
तव्य = जजितव्यः - जजितव्या
तृच् = जजिता - जजित्री
क्त्वा = जजित्वा
ल्यप् = प्रजज्य
क्तवतुँ = जजितवान् - जजितवती
क्त = जजितः - जजिता
शतृँ = जजन् - जजन्ती

जाजिन्
पुं* - जज् + णिनि
"योद्धा, लड़ने वाला"

जाजिन् [jājin], m. A warrior, combatant; जजौजोजाजि- जिज्जाजी Śi.19.3.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

जाजिन् m. A warrior, combatant; जजौजोजाजिजिज्जाजी Śi. 19. 3. 

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

जाजिन् जाजिन्, ई, m. a warrior, a combatant;
[cf. जज् and जज।]


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

जाजिन् m. = जज, Śiś. xix, 3.


जाजिन्

पदविभागः - >पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - >ಯೋಹ /ಭಟ /ಸೈನಿಕ
निष्पत्तिः - >जज (युद्धे) - "णिनिः" (३-२-७८)
व्युत्पत्तिः - >जजति
प्रयोगाः - >"जजौजोजाऽजिजिज्जाजी तं ततोऽतितताऽतितुत्"
उल्लेखाः - >माघ० १९-३

जाजिन् m. (-जी) A warrior, a combatant.
 E. जज् to fight, and णिनि aff.
जजो योधे ताच्छील्ये णिनि । योधशीले ।


जाजिन् त्रि० जज--योधे--ताच्छील्ये णिनि । योधशीले ।“जजौजाजाजिजिज्जाजी” माघः ।

jAjin {% m. %} a warrior, a combatant, जजौजोजाजिजिज्जाजी Sis.xix.3.


जाजिन्
m. (-जी) A warrior, a combatant.
E. जज to fight, and णिनि aff.


जाजिन् (जी) 5.
m. A warrior.


जाजिन् (jAjin)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

Apte Hindi

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

वाचस्पत्यम्

Stchoupak