| YouTube Channel

जयपत्र (jayapatra)

 
शब्दसागरः
English
जयपत्र
n.
 (-त्रं) Record of victory or triumph
in law, the sealed and
written award of the judge in favour of either party
in historical
tradition, the label on the brow of a horse turned loose for the
Aswamedha sacrifice.
E.
 जय conquest, and पत्र a leaf
also with कन्
added जयपत्रक । जयसूचकं पत्रम् ।
Yates
English
जय-पत्र (त्रं) 1.
n.
 Record of victory
or triumph
the written award
of a judge
a label on a horse
about to be sacrificed.
Wilson
English
जयपत्र
n.
 (-त्रं) Record of victory or triumph
in law, the sealed
and written award of the judge in favour of either party
in historical
tradition, the label on the brow of a horse turned loose for the Aśvamedha
sacrifice.
E.
 जय conquest, and पत्र a leaf
also with वन added
जयपत्रक.
Apte Hindi
Hindi
जयपत्रम्
नपुं*
 जयः-पत्रम् -
विजय का अभिलेख
Shabdartha Kaustubha
Kannada
जयपत्र
पदविभागः - > नपुंसकलिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಜಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪತ್ರ /ಜಯದ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರ /ತೀರ್ಪುಗಾರರು ಜಯದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟ ಕಾಗದ
व्युत्पत्तिः - > जयसूचकं पत्रम्
जयपत्र
पदविभागः - > नपुंसकलिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗದ ಕುದುರೆಯ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ಕಟ್ಟಿರುವ ಚೀಟಿ
L R Vaidya
English
jaya-patra {% n. %} a record of victory.
Indian Epigraphical Glossary
English
jaya-patra, jayarekha-patra (SITI), a certificate of victory
in a dispute
a copy of the judgement. See jayarekha-patrikā.
(EI 5), a certificate of success.
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
जयपत्रं,
क्ली,
 (जयसूचकं पत्रम् ।) अश्वमेधीय-यज्ञधोटककपाले बद्धा लिपिः । तद्यथा, --“त्रैलोक्यविजयी रामो रावणान्तकरः प्रभुः ।स दीक्षितो वाजिमेधे तस्यायं प्रोक्षितः पशुः ॥
पालितो लक्ष्मणेनैव सुलक्षणविलक्षितः ।संपूज्य च पारेत्याज्यः सर्व्वैरिति च संस्कृताम् ॥
”इति वाशिष्ठरामायणम् ॥
* ॥
विवादविषयकजयबोधकलिपिः । डिक्रि इतिइङ्गराजी भाषा । यथा, व्यवहारतत्त्वे ।“यद्वृत्तं व्यवहारात्तु पूर्व्वपक्षोत्तरादिकम् ।क्रियावधारणोपेतं जयपत्रेऽखिलं लिखेत् ॥
पूर्व्वोत्तरक्रियायुक्तं निर्णयान्तं यदा नृपः ।प्रदद्याच्चयिने लेख्यं नयपत्रं तदुच्यते ॥
”
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
जयपत्र
न०
 जयसूचकं पत्रम् । राज्ञा दत्ते जयसूचकेपत्ररूपे राजकीयलेख्यभेदे । राजलेख्य पत्रं च चतुर्विधंयथाह वशिष्ठः “राज्ञः स्वहस्तसंयुक्तं समुद्राचिह्नितंतथा । राजकीयं स्मृतं लेख्यं सर्वेष्वर्थेषु साक्षिमत् ।शासनं प्रथमं ज्ञेयं जयपत्रं तथाऽपरम् । आज्ञाप्रख्या-पनापत्रं राजकीयं चतुर्विधम्” । जयपत्रलक्षणभेदादिकंवीरमि० दर्शितं तत्राह व्यासः“व्यवहारान् स्वयं दृष्ट्वा श्रुत्वा वा प्राड्विवाकतः ।जयपत्रन्ततो दद्यात् परिज्ञानाय पार्थिवः । जङ्गमंस्थावरं येन प्रमाणेनात्मसात्कृतम् । भागाभिशाप-सन्दिग्धे यः सम्यग्विजयी भवेत् । तस्मै राज्ञा प्रदा-तव्यं जयपत्रं सुनिश्चितम् । पूर्व्वोत्तरक्रियापादं तत्-प्रमाणपरीक्षणम् । निगदस्मृतिवाक्यञ्च यथासभ्यं वि-निश्चितम् । एतत्सर्वं समासेन जयपत्रेऽभिलेखयेदिति” ।प्रमाणस्य पृथग्ग्रहणात् क्रियापादेन प्रत्याकलितमत्रगृह्यते । परिज्ञानाय प्राङ्ग्यायस्य बोधनाय । भागेऽ-भिशापे वा सन्दिग्धे । विवादपदमत्रोपलक्षणम् ।तेन विवादविषयो यो यत्र विवादे स तत्र लेखनीयः ।जयपत्रं राजमुद्राङ्कितं कार्य्यमित्याह वृद्धवशिष्ठः“यथोपन्यस्तसाध्यार्थं संयुक्तं सोत्तरक्रियम् । सावधा-रणकञ्चैव जयपत्रकमुच्यते । प्राड्विवाकादिहस्ताङ्कंमुद्रितं राजमुद्रया” । अत्र च राज्ञः सभ्यानाञ्च स्वह-स्तोऽप्यपेक्षितः इत्याह कात्यायनः “सिद्धेनार्थेनसंयोज्यो वादी सत्कारपूर्वकम् । लेख्यं स्वहस्तसंयुक्तंतस्मै दद्यात्तु पार्थिवः । सभासदश्च ये तत्र स्मृतिशास्त्र-विदः स्थिताः । यथा लेख्यविधौ तत्र स्वहस्तन्दद्युरेवते” । क्वचित्पश्चात्काराख्योऽपि जयपत्रभेद उक्तस्तेनैव“अनेन विधिना लेख्यं पश्चात्कारं विदुर्बुधाः । निरस्तातु क्रिया यत्र प्रमाणेनैव वादिना । पश्चात्कारो भवेत्तत्रन सर्वासु विधीयते । अन्यवाद्यादिहीनेभ्य इतरेषांप्रदीयते । वृत्तानुवादसंसिद्धन्तच्च स्याज्जयपत्रकमिति ।”