धातुः: चृत्
मूलधातुः: चृती
धात्वर्थः: हिंसा-ग्रन्थनयोः
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: चृतति


चृत् (चृ꣡तीँ꣡ हिंसाग्रन्थनयोः - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = चर्तनम्
अनीयर् = चर्तनीयः - चर्तनीया
ण्वुल् = चर्तकः - चर्तिका
तुमुँन् = चर्तितुम्
तव्य = चर्तितव्यः - चर्तितव्या
तृच् = चर्तिता - चर्तित्री
क्त्वा = चर्तित्वा
ल्यप् = प्रचृत्य
क्तवतुँ = चृत्तवान् - चृत्तवती
क्त = चृत्तः - चृत्ता
शतृँ = चृतन् - चृतन्ती / चृतती

चृत r. 1st and 10th cls. (चर्त्तति-चर्त्तयति-ते) To light, to kindle. (ई) चृती
r. 6th cl. (चृतति)
	 1. To hurt, to wound or kill.
	 2. To tie or connect
together.
 E. तुदा-सक-सेट् । चुरा-उभ० पक्षे-भ्वा-पर-सक-सेट् ।


चृत हिंसे ग्रन्थने च तुदा० सक० सेट् । चृतति अचर्तीत्चचर्त्त । चर्त्तिष्यति चर्त्स्याति ।

चृत(प) संदीपने वा चु० उभ० पक्षे भ्वा० पर० सक० सेट् ।चर्त्त(र्प)यति--ते । अचीचृत(प)त्--त अचचर्त्त(र्प)त् त ।पक्षे चर्त्त(र्प)ति अचर्त्ती(र्पी)त् ।

चृत r. 1st and 10th cls. (चर्त्तति-चर्त्तयति) To light, to kindle.
(ई) चृती r. 6th cl. (-चृतति)
1 To hurt, to wound or kill.
2 To tie or connect together.


चृत (cRta)

शब्दसागरः

Wilson

वाचस्पत्यम्