धातुः: चुक्क्
मूलधातुः: चुक्क
धात्वर्थः: व्यथने
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: चुक्कयति-ते


चुक्क् (चु꣡क्कँ꣡ व्यथने - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = चुक्कनम्
अनीयर् = चुक्कनीयः - चुक्कनीया
ण्वुल् = चुक्ककः - चुक्किका
तुमुँन् = चुक्कयितुम्
तव्य = चुक्कयितव्यः - चुक्कयितव्या
तृच् = चुक्कयिता - चुक्कयित्री
क्त्वा = चुक्कयित्वा
ल्यप् = प्रचुक्क्य
क्तवतुँ = चुक्कितवान् - चुक्कितवती
क्त = चुक्कितः - चुक्किता
शतृँ = चुक्कयन् - चुक्कयन्ती
शानच् = चुक्कयमानः - चुक्कयमाना

cukka, error, fault (Ep. Ind., Vol. XXXI, p. 7, note 4).


चुक्क, क अर्त्तौ । इत्ति कविकल्पद्रुमः ॥
 (चुरां-परं-सकं-सेट् ।) कोपधः पञ्चमस्वरमध्यः ।अर्त्तिः पीडनम् । क, चुक्कयति शत्रं शूरः ।इति दुर्गादासः ॥


चुक्क r. 10th cl. (चुक्कयति-ते) To inflict or suffer pain.
 E. चु-उभ-सक-सेट् ।


चुक्क पीडने चु० उभ० सक० सेट् । चुक्कयति ते अचुचुक्कत् त ।

चुक्क r. 10th cl. (चुक्कयति) To inflict or suffer pain.


चुक्क (cukka)

शब्दसागरः

Wilson

Indian Epigraphical Glossary

धातुपाठः (Krishnacharya)

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्