धातुः: चृत्
मूलधातुः: चृती
धात्वर्थः: हिंसा-ग्रन्थनयोः
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: चृतति


चृत् (चृ꣡तीँ꣡ हिंसाग्रन्थनयोः - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = चर्तनम्
अनीयर् = चर्तनीयः - चर्तनीया
ण्वुल् = चर्तकः - चर्तिका
तुमुँन् = चर्तितुम्
तव्य = चर्तितव्यः - चर्तितव्या
तृच् = चर्तिता - चर्तित्री
क्त्वा = चर्तित्वा
ल्यप् = प्रचृत्य
क्तवतुँ = चृत्तवान् - चृत्तवती
क्त = चृत्तः - चृत्ता
शतृँ = चृतन् - चृतन्ती / चृतती

चर्त्त्य mfn. (-र्त्त्यः-र्त्त्या-र्त्त्यं)
	 1. To be hurt or injured.
	 2. To be strung or
tied in order.
 E. चृत् to hurt, &c. and कर्मणि यत् affix from special.


चर्त्त्य त्रि० चृत--कर्म्मणि यत् । हननीये ।

चर्त्त्य
mfn. (-र्त्त्यः-र्त्त्या-र्त्त्यं)
1 To be hurt or injured.
2 To be strung or tied in order.
E. चृत to hurt, &c. and क्यप् affix, form special.


चर्त्त्य (carttya)

शब्दसागरः

Wilson

वाचस्पत्यम्