धातुः: चद्
मूलधातुः: चदे
धात्वर्थः: याचने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: चदति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: एदित्


चद् (च꣡देँ॑ परिभाषणे याचने च - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = चदनम्
अनीयर् = चदनीयः - चदनीया
ण्वुल् = चादकः - चादिका
तुमुँन् = चदितुम्
तव्य = चदितव्यः - चदितव्या
तृच् = चदिता - चदित्री
क्त्वा = चदित्वा
ल्यप् = प्रचद्य
क्तवतुँ = चदितवान् - चदितवती
क्त = चदितः - चदिता
शतृँ = चदन् - चदन्ती
शानच् = चदमानः - चदमाना

चद, ए ञ याचे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वां-उभं-द्विकं-सेट् ।) ए, अचदीत् । ञ, चदतिचदते । इति दुर्गादासः ॥


चद, इ ह्लादे । दीप्तौ । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वां-परं-अकं-सेट् ।) इ, कर्म्मणि चन्द्यते । ह्लादोहर्षः । इति दुर्गादासः ॥


चद r. 1st cl. (ए) चदे (चदति-ते) To ask or beg, to solicit. (इ) चदि (चंदति)
1. To gladden.
	 2. To shine. भ्वा-द्विक-उभ-सेट् ।


चद याचने भ्वा० द्विक० उभ० सेट् । चदति ते एदित् अच-दीत् अचदिष्टाम् । चचाद चेदतुः चेदे ।

चद आह्लादे दीप्तौ च भ्वा० अक० प० सेट् इदित् । चन्दतिअचन्दीत् चचन्द चचन्दतुः । चन्द्रः ।

चद r. 1st cl. (ए) चदे (चदति-ते) To ask or beg, to
solicit. (इ) चदि (चंदति)
1 To gladden.
2 To shine.


चद (cada)

शब्दसागरः

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्