| YouTube Channel

घुङ् (ghuG)

 
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 घु
मूलधातुः:
 घुङ्
धात्वर्थः:
 शब्दे
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 अकर्मकः
इट्त्वं:
 अनिट्
उपग्रहः:
 आत्मनेपदी
रूपम्:
 घवते
अनुबन्धादिविशेषः:
 उकारान्तः
धातुप्रदीपः
Sanskrit
घुङ्
मानकरूपान्तरम् - कुङ्
कुङ्
मानकरूपान्तरम् - उङ्
उङ्
मानकरूपान्तरम् - ङुङ्
ङुङ् शब्दे
- घवते । जुघुवे । कवते । चुकुवे । कोकूयते । न कवतेर्यङि (7/4/63) इति चुत्वनिषेधः । अवते । ऊवे । ऊषिषते । ङवते । ञुङुवे । ञोङूयते ।। 956-959 ।।
क्षीरतरङ्गिणी
Sanskrit
घुङु
मानकरूपान्तरम् - कुङ्
कुङ्
मानकरूपान्तरम् - उङ्
उङ् शब्दे
- घवते कवते न कवतेर्यङि (7463) कुत्वम् कोकूयते यङ् लुकि नास्ति- न लुमताङ्गस्य (1163) इति - चोकोति कुसुयुभ्यो दीर्घश्च (तु0 दश उ0 75) इति पः- कूपः क्रुर्वः क्ररन् (उ0 3133) कुररः कुवश्चट् दीर्घश्च (उ0 491) कूचः, कूची अच इः (उ0 4139) कविः अदादौ कु शब्दे (235) कौति तुदादौ (6102) कुवते अवते लुङि-औष्ट इः (द्र0 उ0 4138) अविः ङुङ् इति च दुर्गः- ङवते जुङुवे खुङ् चेत्येके 922-924
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“घुङ् शब्दे”@} 2 घावकः-विका, घावकः-विका, जुघूषकः-षिका, 3 जोघूयकः-यिका
घोता-त्री, घावयिता-त्री, जुघूषिता-त्री, जोघूयिता-त्री, इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककुङ्धातुवत् 4 ज्ञेयानि।
5 घुतः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
 (४६३)
02
=>
 (१-भ्वादिः-९५२। अक। अनि। आत्म।)
03
=>
 [[१। कुङ्धातोः यङन्ते ‘न कवतेर्यङि’ (७-४-६३) इति निषेधात् चुत्वं न। अस्य तु जोघूयकः इति चुत्वं भवत्येव, इति विशेषः।]]
04
=>
 (१९८)
05
=>
 [[B। ‘स्मितार्द्रवक्त्रं गवमानभूषं गै त्वां घुताशं कुतशङ्खघोषैः।।’ धा। का। २-३५।]]