| YouTube Channel

ग्रामिन् (grAmin)

 
शब्दसागरः
English
ग्रामिन्
mfn.
(-मी-मिनी-मि) Village, villager.
m.
(-मी) The head-man of a
village.
f.
(-मिनी) The indigo plant.
E.
ग्राम a village, इनि and ङीप्
affixes
also ग्रामीणा.
Capeller Eng
English
ग्रामि॑न्
a.
surrounded by a tribe or community
m.
villager,
peasant.
Yates
English
ग्रामिन् (मी-मिनी-मि)
a. Rustic.
m.
Chief of village. णा
f.
Indigo plant.
Spoken Sanskrit
English
ग्रामिन् - grAmin -
adj.
- pertaining to a village
ग्रामिन् - grAmin -
adj.
- rustic
ग्रामिन् - grAmin -
adj.
- surrounded by a village or community or race
ग्रामिन् - grAmin -
m.
- villager
ग्रामिन् - grAmin -
m.
- peasant
Wilson
English
ग्रामिन्
mfn.
(-मी-मिनी-मि) Village, villager.
m.
(-मी) The headman
of a village.
f.
(-मिनी) The indigo plant.
E.
ग्राम a village, इनि and ङीष् affixes
also ग्रामीणा.
Apte
English
ग्रामिन् [grāmin],
a.
Rustic, rural.
Libidinous.
m.
A villager, peasant.
The head of a village. -णी The indigo plant.
Apte 1890
English
ग्रामिन् a. 1 Rustic, rural.
2 Libidinous.
m. 1 A villager, peasant.
2 The head of a village.
णी The indigo plant.
Monier Williams Cologne
English
ग्रामि॑न्
mfn.
surrounded by a village or community or race,
TS.
ii
pertaining to a village, rustic,
W.
ग्रामि॑न्
m.
a villager, peasant (°मिणां रति
=
°म-चर्या,
BhP.
iv, 29, 14)
=
°मेश
Monier Williams 1872
English
ग्रामिन्, ई, इणी, इ, surrounded by a village com-
munity, pertaining to a village, rustic, rural, village
(ई), m. a villager, a peasant
the head man of a
village
(इणी), f. the Indigo plant.
—ग्रामि-पुत्र,
अस्, m. the son of a villager.
Benfey
English
ग्रामिन् ग्रामिन्, i. e. ग्राम + इन्,
m.
A peasant, Bhāg. P. 4, 29, 14.
Shabdartha Kaustubha
Kannada
ग्रामिन्
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಗ್ರಾಮಾಧಿಪತಿ /ಹಳ್ಳಿಯ ಯಜಮಾನ
निष्पत्तिः - > "इनिः" (५-२-११५)
व्युत्पत्तिः - > ग्रामोऽस्यास्ति स्वामित्वेन
ग्रामिन्
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವ
निष्पत्तिः - > "इनिः" (५-२-११५)
व्युत्पत्तिः - > ग्रामोऽस्त्याधारत्वेनास्य
ग्रामिन्
पदविभागः - > विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - > ಗ್ರಾಮ್ಯಧರ್ಮವುಳ್ಳವನು /ಸ್ತ್ರೀಸಂಭೋಗವುಳ್ಳವನು
Bopp
Latin
ग्रामिन् m. (a praec. s. इन्) vicanus. N. 13. 48.)
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
ग्रामिकः, ग्रामिन्, ग्रामवासिन्, ग्रामीणः, ग्रामस्थः, ग्राम्यजनः, ग्रामेयः, ग्रामाः
noun
यः ग्रामे अथवा ग्रामीणक्षेत्रेषु वसति।
"ग्रामिकैः साधूनां स्वागतं कृतम्।"
Synonyms:
ग्राम्य, ग्रामीण, ग्रामिक, ग्रामिन्, ग्रामेचर, ग्रामेय, ग्रामीय
adjective
यः ग्रामे वसति।
"ग्राम्याणां जनानां शिक्षा नगरस्थानां जनानाम् अपेक्षया अल्पतरा अस्ति।"
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
ग्रामिन्
त्रि०
ग्रामः स्वामित्वेन आधारत्वेन वाऽस्त्यस्यइनि ग्रामस्वामिनि ग्रामवासिनि ग्राम्यधर्मयुक्ते मैथुनयुक्ते आसुरी मेट्रमर्वाग्द्वार्व्यवाये ग्रा-मिणां रतिः” भाग० २९ १४ स्त्रियां ङीप् सा च४ नीलीवृक्षे स्त्री जटा०
Capeller
German
ग्रामि॑न् einen Stamm beherrschend
m.
Dörfler, Bauer.
Burnouf
French
ग्रामिन् ग्रामिन् a. (sfx. इन्) villageois. -- S.
f.
ग्रामिणी indigotier.
Stchoupak
French
ग्रामिन्-
m.
villageois, paysan.
ग्रामि-पुत्र-
m.
gamin de village, garçon fruste.