| YouTube Channel

ग्ना (gnA)

 
Capeller Eng
English
ग्ना॑
f.
 a superhuman female, a kind of goddess or female
genius
poss. °वन्त्.
Apte
English
ग्ना [gnā],
Ved.
A divine woman
a kind of goddess
ग्नावो नेष्ठः पिब ऋतुना
Rv.*
 1.15.3.
Apte 1890
English
ग्ना Ved. A woman.
Monier Williams Cologne
English
ग्ना॑
f.
 (nom. sg. ? ग्ना॑स्,
RV.
 iv, 9, 4) ‘wife’ (= γυνή, √ जन्), a divine female, kind of goddess,
RV.
ŚāṅkhŚr.
 viii
=
 वाच् (speech, voice),
Naigh.
 i, 11.
Monier Williams 1872
English
ग्ना ग्ना, f. (generally used in plur., but
according to some in Ṛg-veda IV. 9, 4, the nom.
sing. ग्नास् occurs
the word seems to be derived
from ज्ञा rather than from जन्, and to mean originally
‘a wise female.’ In the Nighaṇṭavas it is enumerated
among the synonyms of वाच्, ‘the voice.’ By Yāska
in Nirukta III. 21. it is said to be derived from
गम्, ‘to approach, ’ and to mean ‘a female or
woman’ in general), Ved. a semi-divine or super-
human female, a kind of goddess or female genius
a woman.
—ग्ना-वत्, आन्, अती, अत्, Ved. (Sāy.) ac-
companied by women or wives. According to some
the neut. may be ग्ना-वस्
but Sāy. in Ṛg-veda II.
1, 5, considers ग्नावस् a nom. pl., and interprets it to
mean ‘words of praise.’
—ग्नास्-पति, इस्, m., Ved.
the husband of divine wives, or of a divine wife
(perhaps ग्नास् is here a shortened genitive.)
—ग्नास्-
पत्नी, f. a divine wife, the wife of a deity
(Sāy.)
a kind of female genius protecting women
(perhaps
ग्नास् is here the nominative in apposition to पत्नी,
i. e. a divine female who is a wife.)
Macdonell
English
ग्ना gnā́,
f.
 divine female, goddess.
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
ग्ना स्त्री गम--बा० ना डिच्च । स्त्रीमात्रे “ग्नास्त्वा कृन्तन्नपसो-ऽतन्वत वयित्र्यो वयन्” ता० व्रा० १ । ८ । ९ । “गच्छन्ति पुंमा-सएना इति ग्नाः स्त्रियः” भा० “मेना ग्ना इति स्त्रीणांस्त्रियस्त्यायतेरपत्रपणकर्म्मणः । मेना मानयत्येनाम् ।ग्ना गच्छन्त्येनाः” निरु० । २ देवपत्न्याम् । “आ ग्नाअग्न इहावसे होत्राम्” ऋ० १ । २२ । १० । ग्ना देवपत्नी भा० ।ग्ना अस्त्यस्य मतुप् मस्य वः । ग्नावत् सपत्नीके । “अभियज्ञं गृणीहि नो ग्नावो नेष्टः” ऋ० १ । १५ । ३ । “मतु-वसोरुः” संवुद्धौ विसर्गः भा० । ३ वाचि निघ० ।“तव ग्नावो मित्रमहः सजात्यम्” ऋ० २ । १ । ५ । ग्नास्तुतिवाचस्ताः सन्तीति मतुप् । “छन्दांसि वै ग्नाःइति श्रुतेः ४ वेदे च वेदस्य वाग्विशेषत्वात्तथात्वम् ।“नराशंसो ग्नास्पतिर्नो अव्याः” ऋ० २ ३८ । १० ग्ना-स्पतिर्देवपत्नीनां पतिश्छन्दसां पतिर्वा” भा० “ग्ना-स्पतिरित्यत्र बा० सुट् । सान्तं वा शब्दान्तरम् अतएवनिघण्टौ ग्नाः इति विसर्गान्तं पठितम् ।
Capeller
German
ग्ना॑
f.
 Götterweib.
Grassman
German
gnā́, f. [Fi. 〔57〕], ursprünglich Weib [gr. γυνὴ u. s. w., Cu. 〔118〕], als die gebärende, jan, aber im RV nur von den Götterweibern, den Göttinnen oder einer Schar derselben gebraucht. Sie erscheinen mit dem Zusatze devápatnīs und stehen in besonderer Beziehung zu tváṣṭr ({222, 4}
{551, 6}
{892, 3}
{161, 4}). Die Formen gnā́s, gnā́m, so wie gnās in gnāspáti sind meist zweisilbig zu sprechen, also wol ganā́s, ganā́m (nach Analogie des Zend, Griechischen u. s. w.).
-ā́s [N. s. ?] {305, 4}.
-ā́m (zweisilbig, s. o.) {397, 6}.
-ā́s [N. p.] {400, 2}
{921, 7}.
-ā́s [N. p., zweisilbig] {61, 8}
{400, 8}
{491, 15}
{509, 4}.
-ā́s [A. p.] {22, 10}.
-ā́s [A. p., zweisilbig] {397, 13}.
-ā́bhis {222, 4}
{551, 6}
{892, 3}
{490, 7}
{918, 14}.
-ā́su {161, 4}.