धातुः: गुद्
मूलधातुः: गुद
धात्वर्थः: क्रीडायाम्,चलने च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: गोदते


गुद् (गु꣡दँ॒ क्रीडायामेव - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = गोदनम्
अनीयर् = गोदनीयः - गोदनीया
ण्वुल् = गोदकः - गोदिका
तुमुँन् = गोदितुम्
तव्य = गोदितव्यः - गोदितव्या
तृच् = गोदिता - गोदित्री
क्त्वा = गोदित्वा / गुदित्वा
ल्यप् = प्रगुद्य
क्तवतुँ = गुदितवान् / गोदितवान् - गुदितवती / गोदितवती
क्त = गुदितः / गोदितः - गुदिता / गोदिता
शानच् = गोदमानः - गोदमाना

गुद्र, इ क कुन्द्रे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (चुरां-परं-सकं-सेट्-इदित् ।) पञ्चमस्वरी । दन्त्यवर्गतृतीयोपधः । कुन्द्रो मिथ्योक्तिः । इ क, गुन्द्र-यति नीचः मिथ्या वदतीत्यर्थः । गुन्द्र इत्यने-नैवेष्टसिद्धे इदनुवन्धो वेदेषूच्चारणभेदार्थः । इतिदुर्गादासः ॥


गुद्र r. 10th cl. (इ) गुद्रि (गुद्रयति) To lie, to speak falsely.


गुद्र m. (-न्द्रः) A kind of grass, (Saccharum sara.)
	 f. (-न्द्रा)
	 1. A fragrant
grass, (Cyperus pertenuis; also C. rotundus.)
	 2. A plant bearing
a fragrant seed; also प्रियङ्गु
 E. गुद् to play, affix रक् and नुम् inserted.


गुद्र मिथ्याकथने चुरा० उभ० सक० सेट् इदित् । गुन्द्रयतिअजुगुन्द्रत्--त । गुन्द्रयां--बभूव आस चक्रे । गुन्द्रा ।

गुद्र r. 10th cl. (इ) गुद्रि (गुंद्रयति) To lie, to speak
falsely.


गुद्र (क, इ) गुन्द्रयति 10.
a. To
speak falsely, to lie.


गुद्र (gudra)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्