धातुः: गद्
मूलधातुः: गदी
धात्वर्थः: देवशब्दे
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: गदयति-ते


धातुः: गद्
मूलधातुः: गद
धात्वर्थः: व्यक्तायां वाचि
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: गदति


धातुः: गद्गद्
मूलधातुः: 
धात्वर्थः: वाक्स्खलने
गणः: कण्ड्वादिः
कर्मकत्वं: 
इट्त्वं: 
उपग्रहः: 
रूपम्: गद्गद्यति


गद् (ग꣡दँ꣡ व्यक्तायां वाचि - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = गदनम्
अनीयर् = गदनीयः - गदनीया
ण्वुल् = गादकः - गादिका
तुमुँन् = गदितुम्
तव्य = गदितव्यः - गदितव्या
तृच् = गदिता - गदित्री
क्त्वा = गदित्वा
ल्यप् = प्रगद्य
क्तवतुँ = गदितवान् - गदितवती
क्त = गदितः - गदिता
शतृँ = गदन् - गदन्ती

गद्गद् m. (-दः) Indistinct or convulsive utterance, as sobbing, &c.
 E. गद्
to speak, क्विप् affix, root repeated with अच्.


गद्गद् (gadgad)

शब्दसागरः

धातुपाठः (Krishnacharya)