धातुः: खन्
मूलधातुः: खनु
धात्वर्थः: अवदारणे
गणः: स्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: खनति-ते


खन् (ख꣡नुँ॑ अवदारणे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = खननम्
अनीयर् = खननीयः - खननीया
ण्वुल् = खानकः - खानिका
तुमुँन् = खनितुम्
तव्य = खनितव्यः - खनितव्या
तृच् = खनिता - खनित्री
क्त्वा = खनित्वा / खात्वा
ल्यप् = प्रखाय / प्रखन्य
क्तवतुँ = खातवान् - खातवती
क्त = खातः - खाता
शतृँ = खनन् - खनन्ती
शानच् = खनमानः - खनमाना

खानिलः
पुं* - खान - इलच् बा*
घर में सेंध लगाने वाला

खानिलः [khānilḥ], A house-breaker.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

खानिल खानिल m. voleur,
τοιχώρυχος.


खानिलः, त्रि, (खानं खननं शिल्पत्वेनास्त्यस्य ।इति बाहुलकात् इलच् ।) भित्तिचौरः । इतिशब्दरत्नावली ॥
 सिँदेल चोर इति भाषा ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

खानिल, अस्, आ, अम्, a house-breaker; (sometimes
read खानिन।)


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

खानिल mfn. a house-breaker, L.


खानिल

पदविभागः - >विशेष्यनिघ्नम्
कन्नडार्थः - >ಕನ್ನಕೊರೆದು ಕದಿಯುವವನು /ಚೌರ /ಕಳ್ಳ
निष्पत्तिः - >"इलच्"
व्युत्पत्तिः - >खानं खननं शिल्पत्वेनास्यास्ति

खानिल mfn. (-लः-ला-लं) A housebreaker.
 E. खन् to dig, इलच् affix, deriv
irr.; this is sometimes read खानिन.


खानिल पु० खानं खननं शिल्पत्वेनास्त्यस्य बा० इलच् ।सन्धिचौरे भित्तिभेदनेन चोरयितरि त्रिका० ।

खानिल
mfn. (-लः-ला-लं) A housebreaker.
E. खन to dig, इलच् affix, deriv. irr.; this is sometimes read
खानिन.


खानिल (लः) 1.
m. A house-breaker.


खानिल (khAnila)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Apte Hindi

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf